Tag Archives: news

Λίστα Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου

Υπάρχει πολύ καιρό, αλλά ίσως χρειάζεται λίγο τόνισμα!

Οι παλιοί στο διαδίκτυο έχουν καταλήξει ότι μετά την προσωπική ιστοσελίδα, είναι ο πιο σταθερός και μόνιμος τρόπος επικοινωνίας με όποιους ενδιαφερόμενους.

Οπότε, αν σας ενδιαφέρει να λαμβάνετε ενημερώσεις για τα νέα άρθρα στην σελίδα μου, τις προτεινόμενες δραστηριότητες, σεμινάρια, συνέδρια ή/και ημερίδες που διοργανώνω ή συμμετέχω, μπορείτε να συμπληρώσετε το email σας στο κουτάκι λίγο πιο κάτω

Λίστα Ηλ. Ταχυδρομείου
Name
Email Address *

και δεξιά, στην πλαϊνή στήλη!

 

10 link για την εβδομάδα #4

Καλά, το “για την εβδομάδα” έχει μείνει μόνο ως τίτλος πια, η συλλογή και συνάθροιση παραμένουν. Λίγος Φουυκώ, λίγος Lazzarrato, λίγος Crichley και ψυχανάλυση, για δυο συνέδρια, λίγο κράξιμο για τους ψυχολόγους στα σχολεία, λίγη θεωρία. Ο Φρόυντ να γράφει στην φωτογραφία…

10428491_10152318042979775_5607227553903447018_n

 

1. Ο Michel Paul Foucault και η θεώρηση της εξουσίας: ένα αφιέρωμα για τον Φουκώ, σε επιμέλεια του Α. Γαλανόπουλου, με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατό του (25/6/1984). Μια καλή σύνοψη της φουκωικής συμβολής και προβληματικής στο θέμα της εξουσίας.

2. Το χρέος ως τεχνική διακυβέρνησης: μια συνέντευξη του Μ. Λατσαράτο, συγγραφέα του «Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου» (εκδόσεις «Αλεξάνδρεια», μετάφραση Γιώργος Καράμπελας), η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Il Manifesto». Το θέμα του χρέους, τόσο οικονομικού όσο και διαγενεακού, είναι πολύ σημαντικό και στην θεραπεία, προς τους γονείς για παράδειγμα, ή την οικογενειακή παράδοση, και σε μεγάλο βαθμό παράγει τον άνθρωπο.

3. O Simon Crichley για τον Αμλετ και την ψυχανάλυση: Μια συνέντευξη με έναν από τους πιο ενδιαφέροντες φιλοσόφους της εποχής μας για τον Άμλετ, την πολιτική απαισιοδοξία, την ντροπή, τον έρωτα, την ψυχανάλυση, θέματα που πραγματεύεται στο βιβλίο του ‘The Hamlet Doctrine” που έγραψε από κοινού με τη σύζυγό του Jamieson Webster.

4. Ψυχολόγοι στα ελληνικά σχολεία: άρθρο της Δέσποινας Λιμνιοτάκη, για το απαράδεκτης έμπνευσης και υλοποίησης πρόγραμμα της τοποθέτησης άνεργων ψυχολόγων (δηλαδή αποφοίτων ψυχολογίας με κάρτα ανεργίας) στα σχολεία, σε πεντάμηνα/εξάμηνα προγράμματα. Μια κακή αρχή, και για τον κλάδο, και για το Σύλλογο που το υποδέχτηκε και το αγκάλιασε (με το σκεπτικό: “από το ολότελα, καλή και η Παναγιώταινα”), και για το κράτος/υπουργείο, που προτιμάει να κρύβει κάτι από το χαλί τα προβλήματα και να φορά παρωπίδες για τις λύσεις τους.

5. Beyond the therapeutic state conference: πρόσφατα έγινε στη Νορβηγία το ομώνυμο συνέδριο από το TAOS Institute, αναζητώντας εναλλακτικές στην σημερινή φροντίδα (ψυχικής) υγείας. Για όλους/ες εμάς που θα θέλαμε, αλλά δεν μπορέσαμε, έκαναν την πρωτοποριακή κίνηση, στο πνεύμα του μοιράσματος της γνώσης, να αναρτήσουν στο youtube όλες τις σημαντικές εισηγήσεις. Οπότε μπορείτε να δείτε τις εισηγήσεις των CARINA HAKANSON, OLGA RUNCIMAN, SAMI TIMIMI, ROBERT WHITAKER, KENNETH GERGEN, κ.α.

6. Independence From the Therapeutic State: Πάνω στην ίδια θεματική του συνεδρίου, ο Eugene Epstein περιγράφει την κοινωνικο-κονστρουξιονιστική προοπτική επί της ψυχοθεραπείας, και προσφέρει πάλι τα ίδια λινκ από το συνέδριο.

7. Η διαλεκτική της επιθυμίας και ο αγώνας για αναγνώριση: άρθρο του Κώστα Δουζίνα, που προσφέρει μια φιλοσοφική προοπτική για την συγκρότηση της ανθρώπινης ταυτότητας και συνείδησης, μέσα από τη διαλεκτική, τον Χέγκελ και τον Χόνετ.

8. Διαγώνιες Διαβάσεις στον Καιρό – Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης: ένα ντοκιμαντέρ που σηματοδοτεί τα 10 χρόνια του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, και καταγράφει την διαγώνια φυσιογνωμία του, συζητώντας με άλλες ομάδες ή χώρους για: την κανονικότητα της κρίσης, τις αντιστάσεις εναντίον της κυβερνητικής της υπο-χρέωσης, τα οριζόντια δίκτυα- κινήματα υπεράσπισης της αξιοπρέπειας, τις πρακτικές αλληλεγγύης και τα κοινά, τη σύσταση νέων κοινοτήτων και δεσμών, την υπεράσπιση της δημοκρατίας έναντι του αυταρχισμού. Έχει ενδιαφέρον το μέρος όπου συζητούν για το κυρίαρχο συναίσθημα της εποχής και την διχοτόμηση της υποκειμενικότητας, με την ευθύνη.

9. Psychiatry in the age of justifiable paranoia: άρθρο της Melissa Dahl στο NYMag, για το νεόκοπο βιβλίο των Ian & Joel Gold, ψυχιάτρων από τη ΝΥ, με τίτλο “Suspicious Minds: How Culture Shapes Madness”, οι οποίοι υποστηρίζουν την ανάγκη για μια πιο πολιτισμική θεώρηση της παράνοιας και των ψυχώσεων. Αλλά το πιο ενδιαφέρον που υποστηρίζουν οι αδερφοί ψυχίατροι είναι ότι οι παρανοϊκές ψευδαισθήσεις είναι πλέον δικαιολογημένες, σε κάποιο βαθμό: όταν υπάρχουν κάμερες παντού, όταν καταγράφονται όλες οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες, όταν αποκαλύφθηκαν οι παρακολουθήσεις της NSA από το Wikileaks και τον Edward Snowden, πόσο απίστευτες είναι οι παρανοϊκές πεποιθήσεις;

10. Horizonty 2014 “Who is the expert here?”: ένα διεθνές συμπόσιο συνεργατικής, μεταμοντέρνας ψυχοθεραπείας, που εστιάζει στην πολλαπλότητα των φωνών και αφηγήσεων στην θεραπευτική πράξη, στην αποκέντρωση του ρόλου και της “υπόστασης” του ειδικού, στις δυνατότητες συνεργασίας ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους. Συμμετέχουν οι Harlene Anderson, Tom Strong, Sylvia London, Loek Schoenmakers, Peter Bullimore, Jako doma.

 

10 link για την εβδομάδα #3

η πρώτη αργοπορία, καθυστέρησε η δημοσίευσή του μια εβδομάδα, αλλά υπήρχαν πολύ καλοί λόγοι. Εθνοψυχανάλυση, νεοφιλελευθερισμός, τα προνόμιά μας, πένθος, και άλλα πολλά.

1. Διάλεξη του Φώτη Τερζάκη για την Εθνοψυχανάλυση: Από τον πολύ ενδιαφέροντα κύκλο διαλέξεων για την ψυχανάλυση, της Εταιρείας Διαπολιτισμικών Σπουδών.

 

2. Bulletproof Neoliberalism: του Paul Heideman στο αξιόλογο περιοδικό Jacobin. Γιατί ακόμα έχει πέραση ο νεοφιλελευθερισμός; Ενδεικτικά, ο συγγραφέας ισχυρίζεται: Neoliberalism, by contrast, sees people as little more than variable bundles of human capital, with no permanent interests or even attributes that cannot be remade through the market. For Mirowski, the proliferation of these forms of everyday neoliberalism constitute a “major reason the neoliberals have emerged from the crisis triumphant.”

 

3. The Origins of Privilege: Άρθρο από τον Joshua Rothman που δημοσιεύτηκε στο New Yorker. Πρόκειται ουσιαστικά για μια συνέντευξη με την Peggy McIntosh, η οποία εισήγαγε την ιδέα των “προνομίων”, ιδιαίτερα δημοφιλή πια θεωρία στις ΗΠΑ στην αντιρατσιστική, κριτική εκπαίδευση και συμβουλευτική. Στην Ελλάδα βέβαια, τα προνόμια που έχουμε ως γηγενείς, τα ξεχνάμε, γιατί πιστεύουμε ότι η δική μας προοπτική είναι παγκόσμια, η σωστότερη, καθολικής αποδοχής. Και έχει ένα ενδιαφέρον αυτό να το βλέπουμε στο χώρο της θεραπείας, ενός επαγγέλματος που φέρει τόσο “αστικές” και καθωσπρέπει παραδοχές!

 

3. Μία συζήτηση με την Judith Butler για την έννοια του πένθους: H Νέλλη Καμπούρη από το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου, συζητά με τη J. Butler για το πένθος, τη ζωή και την αξία της. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, ενδεικτική του πως η σημερινή φιλοσοφία μπορεί να πληροφορεί και να εμπλουτίζει την ψυ-γνώση.

 

4. μια συζήτηση με την China Mills για το newsletter του Κινήματος για την Παγκόσμια Ψυχική Υγεία (Movement for Global Mental Health). H China Mills έκανε διδακτορικό με τον Ian Parker στο MMU, με έρευνα πεδίου για την ψυχιατρική στην Ινδία και πρόσφατα εξέδωσε τη διατριβή της σε βιβλίο με τίτλο “Decolonizing Global Mental Health: The psychiatrization of the majority world”. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η προοπτική της που συνδέει την αποικιοκρατία, την ψυχική δυσφορία και την εξουσία.

 

5. Έξι θέσεις για το Άγχος και πως εμποδίζει την Αγωνιστική Δράση: ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο από το Institute of Precarious Consciousness, σε μετάφραση της Στέλλας Μαύρη και επιμέλεια του Δικτύου Κριτικής Ψυχολογίας. Μια πολιτική εξήγηση για το άγχος, δηλαδή την αγωνία (anxiety), και τη σχέση της με την πολιτική δράση. Ένα κείμενο που γκρεμίζει όλη την ψυχολογική φλυαρία για το άγχος, έναντι της πολιτικής του σημασίας.

 

6. Μπαλίτσα χωρίς γκομενάκια γίνεται; προσωπικό, οργισμένο κείμενο της Anasta Kef για τον σεξισμό στο γήπεδο και την αβάσταχτη κοινοτοπία του, στην κατασκευή των κυρίαρχων, πνιγηρών ρόλων και αφηγήσεων του φύλου.

 

7. Εκπαίδευση ενηλίκων κόντρα στο ρεύμα: Πίσω από αυτό τον πομπώδη τίτλο, κρύβονται οι σκέψεις του Στράτου Παπάνη, εμπνευστή της Ακαδημίας πολιτών. Μπορώ να πω ότι συμφωνώ 80% με αυτά τα συμπεράσματα, μερικά εκ των οποίων έχουν πολλή αλήθεια μέσα τους: πχ. “5. Η γνώση πολλές φορές συγχέεται με αυτοπαρουσίαση, προβολή του εγώ, επίδειξη, επιπολαιότητα, επιδερμική θεώρηση. Οι ημιμαθείς ναρκοθετούν τη διαδικασία, επειδή δεν ενδιαφέρονται για βελτίωση, αλλά για εκτόνωση των συμπλεγμάτων τους και παρασύρουν τους υπόλοιπους σε συγκρουσιακά σκηνικά, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται. 6. Η μάθηση δεν είναι αναίμακτη διαδικασία. Οι άνθρωποι καλύπτονται πίσω από τον πνευματικό μεσαίωνα των ερμηνειών τους και δύσκολα δέχονται να πειραματιστούν ή να εφαρμόσουν την καινοτομία. Πολύ ευκολότερα διδάσκεται ο μυστικισμός παρά το πείραμα και η εξαντλητική επιστημονική διαδικασία. 7. Οι μαθητές αξιώνουν να αποκτήσουν τα πάντα με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια, επειδή αυτή η κουλτούρα καλλιεργήθηκε στο σχολείο και στο οικογενειακό περιβάλλον.

8. Autism, Sociality and human nature: Ένα πολύ ενδιαφέρον ανθρωπολογικό κείμενο του Gregory Hollin, για τη “Διαταραχή αυτιστικού φάσματος” και την αυξανόμενη πολιτισμική σημασία, ως εμπειρία του ανθρώπου.

9. The cybernetics of Occupy: an anarchist perspective: ένα άρθρο του Thomas Swann, που παρουσιάζει την σύνδεση της θεωρίας της α’ κυβερνητικής και συστημικής με την δράση του κινήματος Occupy, σε απλά ελληνικά, των “Αγανακτισμένων”. Έχει ενδιαφέρον, γιατί παρουσιάζει εν μέρει την ιστορία της κυβερνητικής, αλλά και το πείραμα του Cybersyn από τον Stafford Beer, στην σοσιαλιστική Χιλή του Αλιέντε.

10. Τα ναρκωτικά και το περιθώριο της ζωής: από τον καινούριο πολιτικό ιστότοπο Kommon, ένα κείμενο του Π. Φραντζή για τα ναρκωτικά, την κουλτούρα τους, και την πάλη των ανθρώπων για την απελευθέρωση από κάθε εξάρτηση, όχι, την απελευθέρωση των ουσιών.

10 link για την εβδομάδα #1

μια νέα σειρά δημοσιεύσεων (ελπίζω τακτικών και ανά εβδομάδα) που θα εικονογραφούν και θα δικτυώνουν τα πράγματα που διάβασα, πρόσεξα και βρήκα ενδιαφέροντα και άξια διαμοιρασμού μέσα στην εβδομάδα.

#Ψυχολογία, #Πολιτική, #Αριστερά, #Κινήματα, #Κοινωνικές Επιστήμες, #Ψυχανάλυση, #Οικολογία κ.α.

1. Ευρωεκλογές 2014. Οι βασικές διαιρετικές τομές του εκλογικού σώματος, του Χριστόφορου Βερναρδάκη: κοινωνικο-γεωγραφικά και ταξικά χαρακτηριστικά της ψήφου στις ευρωεκλογές.

 

2. The Shawshank Residuals: How one of Hollywood’s great second acts keeps making money. Γιατί αγαπάμε να ξαναβλέπουμε το “Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χαίηγουωρθ” (ή κάπως έτσι γραμμένο).

 

3. Τέταρτο κόμμα στις Ευρωεκλογές της Ισπανίας το Podemos (συνέχεια του κινήματος των Πλατειών, των Indignados). Μια νέα προσπάθεια στο χώρο της αριστεράς της αμφισβήτησης.

 

4. The Debt Drive: πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα στο Άμστερνταμ που συζητά μαζί θεωρίες κατασκευής του χρέους με την ψυχανάλυση και τις ενορμήσεις, ιδίως από Σλοβενική-Λακανική σκοπιά. Συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι Jodi Dean & Mladen Dolar.

 

5.: International Association for Relational Psychoanalysis and Psychotherapy, Greek Chapter: η ελληνική οργάνωση-παράρτημα της Διεθνούς Ένωσης για την Σχεσιακή Ψυχανάλυση.

 

6. Να είσαι υπερβολικά φιλότιμος. Αυτή είναι η κατάρα των εργατικών τάξεων, του David Graeber. Ο ανθρωπολόγος συζητά την αξία της προσφοράς και της αλληλεγγύης, έναντι της ταξικής διαφοράς και εξουσίας των αστικών τάξεων.

 

7. Ζωντανό Υλικό από την πρώτη συναυλία των Rage against the Machine, το 1991 σε ένα κολλέγιο της Καλιφόρνια. Γιατί όλα αυτά που μιλούσαν τότε οι RATM είναι εδώ και σήμερα. Για όλες τις συναυλίες που ήμασταν εκεί. Για αυτή τη συναυλία στην Πετρούπολη που δεν μπόρεσα να πάω…

 

8. Occupy representation. Το Podemos και η πολιτική της αλήθειας. Ένα ακόμα άρθρο για το νέο φαινόμενο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, το κόμμα Podemos στην Ισπανία. Έχει ένα ενδιαφέρον, αν το δούμε σε αντιπαραβολή με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

9. Ghosts of My Life: Writings on Depression, Hauntology and Lost Futures, το νέο (2014) βιβλίο με δοκίμια από τον Marc Fisher, συγγραφέα του απαράμιλλου Capitalist Realism.

 

10. In the Shadow of Freud’s couch: ένα φωτογραφικό πρότζεκτ από τα γραφεία ψυχαναλυτών σε όλο τον κόσμο από τον φωτογράφο/ψυχαναναλυτή Marc Gerald. Και bonus, μια παρόμοια δική μου προσπάθεια, με γραφεία και εργασιακούς χώρους ψυχολόγων από την ελλάδα, μαζεμένα από τα ιντερνετς.

Ποιοτικές Μέθοδοι Έρευνας στην Ψυχολογία

Πρόσφατα ανέλαβα να εισηγηθώ το θέμα των ποιοτικών μεθόδων έρευνας στις κοινωνικές επιστήμες και την ψυχολογία, σε διάφορες συνθήκες. Αν και δεν έχει άμεσα με το θέμα της ψυχοθεραπείας, παρακάτω, μπορείτε να δείτε σε ένα slideshare την παρουσίαση των 2 εισηγήσεών μου, ενωμένες σε μια συνοπτική παρουσίαση.

Η παρουσίαση συμπληρώνεται όμορφα με έναν βιβλιογραφικό οδηγό που συναρμολόγησα: Βιβλιογραφικός Οδηγός Ποιοτικών Μεθόδων

Για πληροφορίες/ερωτήσεις/διορθώσεις, επικοινωνία στα σχόλια ή στα πεδία της επικοινωνίας.

Παρουσίαση οδηγού αυτοβοήθειας: «Μαθαίνοντας να ζούμε με τη διπολική διαταραχή»

από το: http://health.in.gr/news/healthpolicies/article/?aid=1231131562

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του Οδηγού «Μαθαίνοντας να ζούμε με τη Διπολική Διαταραχή» πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 4 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας. Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (ΣΟΨΥ)

Σκοπός του Συνοδευτικού Οδηγού είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους που επηρεάζει η διπολική διαταραχή και να τους δείξει τη σωστή κατεύθυνση. Δεν προσποιείται ότι υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος ζωής με διπολική διαταραχή. Ούτε διερευνά διεξοδικά τα αίτια και την ιατρική αντιμετώπιση της κατάστασης. Αυτό στο οποίο στοχεύει είναι, μέσα από τη «διαβούλευση» με τους ασθενείς, τους φροντιστές, τα μέλη των οικογενειών και τους επαγγελματίες φροντίδας υγείας, να προσφέρει πρακτικές οδηγίες που η εμπειρία έχει αποδείξει ότι όντως βοηθούν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων που επηρεάζει η διπολική διαταραχή.

Η σημασία του Οδηγού μεγιστοποιείται αν λάβουμε υπόψη ότι, η διπολική διαταραχή είναι από τις πιο συχνές ψυχικές ασθένειες. Προσβάλλει το 3-5% όλων των ενηλίκων στον κόσμο. 

Στη δημιουργία του, που αποτελεί μια πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία, συνέβαλλαν 10 από τις πιο σημαντικές ευρωπαϊκές οργανώσεις για την Ψυχική Υγεία και συμμετείχαν συμβουλευτικά 16 διακεκριμένες προσωπικότητες με εμπειρία γύρω από την ασθένεια.

Ο Οδηγός επισημαίνει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης μέσα από απλές ερωτήσεις για τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Για τους περισσότερους, η πάθηση επιμένει για πολλά χρόνια. Μπορεί να διαρκέσει μια ζωή, άλλοτε θα υποχωρεί, άλλοτε θα επανέρχεται μήνες ή ακόμη και χρόνια αργότερα. Η ζωή με τη διπολική διαταραχή μπορεί συχνά να γίνεται σκληρή

Η διπολική διαταραχή προκαλεί σοβαρές διακυμάνσεις στη συναισθηματική διάθεση, από βαθιά δυστυχία, έως έντονη ευφορία ή μεικτές καταστάσεις στις οποίες η φοβερή ενέργεια συνδυάζεται με συναισθήματα απελπισίας και θλίψης. Το αποτέλεσμα αυτών των διακυμάνσεων είναι να διαταράσσεται η συμπεριφορά του ασθενή και επομένως οι σχέσεις του με το περιβάλλον και να προκαλούνται σοβαροί περιορισμοί στην επίδοση στο σχολείο ή την εργασία.

Ο Οδηγός στέλνει επίσης ένα αισιόδοξο μήνυμα σχετικά με το ότι όταν διαγνωσθεί η διπολική διαταραχή, μπορούν να αντιμετωπιστούν όλες αυτές οι αρνητικές επιπτώσεις. Υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο τις σοβαρές μεταβολές της συναισθηματικής διάθεσης. Έτσι, δίνεται η δυνατότητα στους ασθενείς και στην οικογένειά τους να αναδιοργανώσουν τη ζωή τους, με αποτελεσματικό και επιτυχημένο τρόπο. 

Με δεδομένο ότι η αναδιοργάνωση της ζωής μπορεί να αποτελεί τόσο μεγάλη πρόκληση, όσο η ίδια η αντιμετώπιση της νόσου, ο Οδηγός υποδεικνύει την ανάγκη να αναπτυχθούν νέες δεξιότητες και να γίνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής. Μπορεί να μην είναι πάντοτε εύκολο, αλλά η ζωή με διπολική διαταραχή δε σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλειφθούν οι προσωπικοί στόχοι και οι φιλοδοξίες. Κανένα άτομο με διπολική διαταραχή δεν πρέπει να καθορίζεται από την ασθένειά του και μόνο. Δυστυχώς, η διπολική διαταραχή περιβάλλεται κι αυτή όπως οι περισσότερες ψυχικές διαταραχές από το «κοινωνικό στίγμα» που μπορεί να οδηγήσει σε άδικες διακρίσεις, περιθωριοποίηση και απομόνωση. Η αντιμετώπιση της προκατάληψης χρειάζεται θάρρος και επιμονή.

Την επιστημονική επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης του Οδηγού είχε η κυρία Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη, επίκουρη καθηγήτρια Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του ΣΟΨΥ και μέλος της οργανωτικής επιτροπής της έκδοσης.

Κατά την παρουσίαση του Οδηγού η κυρία Οικονόμου τόνισε μεταξύ άλλων: «Από την παρουσίαση του Οδηγού στα ΜΜΕ, προκύπτει το συμπέρασμα ότι με σωστές οδηγίες και κατάλληλη αντιμετώπιση, η ζωή με διπολική διαταραχή μπορεί να είναι μια κανονική ζωή» και υπογράμμισε ότι «Ο οδηγός αυτοβοήθειας «Μαθαίνοντας να ζούμε με τη Διπολική Διαταραχή» είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει το άτομο με διπολική διαταραχή να κατανοήσει την ασθένεια και να εκπαιδευτεί σε αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισής της, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα ενημερωτικό εγχειρίδιο για τις οικογένειές τους».

Στην παρουσίαση συμμετείχαν οι κ.κ. Γιώργος Ν. Παπαδημητρίου, καθηγητής Ψυχιατρικής, διευθυντής Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πέτρος Ανδρόνικος, πρόεδρος Πανελληνίου Συλλόγου Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία.

Τι είναι η Διπολική Διαταραχή;

Η Διπολική Διαταραχή, που ήταν γνωστή στο παρελθόν με τον όρο «μανιοκατάθλιψη», είναι μια συχνή, χρόνια και υποτροπιάζουσα ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από διαταραχή στη συναισθηματική λειτουργία.
Βασική εκδήλωσή της είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση που συμπαρασύρουν τη σκέψη, τη δραστηριότητα και τη γενικότερη συμπεριφορά του ατόμου
Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εναλλαγή φάσεων μανίας με φάσεις κατάθλιψης, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται διαστήματα με φυσιολογική διάθεση («νορμοθυμία»). 

Είναι γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι βιώνουν διακυμάνσεις στη διάθεσή τους, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Οι διακυμάνσεις αυτές είναι φυσιολογικές και κινούνται κυρίως ανάμεσα στο συναίσθημα της χαράς και το συναίσθημα της λύπης και μπορούν να εμφανιστούν με μια ποικιλία αποχρώσεων και παραλλαγών. 
Στη Διπολική Διαταραχή όμως, οι μεταβολές της διάθεσης είναι πολύ διαφορετικές σε ένταση και διάρκεια και συνήθως γίνονται ακραίες, από τη μεγάλη χαρά και ευφορία που μπορεί να πάρει τη μορφή της μανίας, στη βαθιά και ανείπωτη θλίψη που μπορεί να πάρει τη μορφή της κατάθλιψης. 
Ωστόσο, η Διπολική Διαταραχή σήμερα είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και το άτομο να έχει μια φυσιολογική και δημιουργική ζωή.

Αίτια
Μέχρι στιγμής, δεν έχει απομονωθεί ένας συγκεκριμένος αιτιολογικός παράγοντας. Αντιθέτως, πολλοί παράγοντες, βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους θεωρείται ότι συμβάλλουν στην εμφάνιση της Διπολικής Διαταραχής. Είναι γεγονός πάντως, ότι η νόσος έχει βιολογικό υπόβαθρο με τεκμηριωμένη την κληρονομική συμμετοχή.

Συμπτώματα
Η Διπολική Διαταραχή μπορεί να ξεκινήσει είτε με ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, είτε με ένα επεισόδιο μανίας. Σε κάθε περίπτωση, τις περισσότερες φορές τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά.

Τα συμπτώματα της μανίας
Στον ένα πόλο της Διπολικής Διαταραχής βρίσκεται η μανία. Η ευφορία, που είναι το χαρακτηριστικό σύμπτωμα στη φάση της μανίας, ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού και γίνεται παθολογική. Η διάγνωση τίθεται όταν τουλάχιστον τρία από τα παρακάτω συμπτώματα εκδηλώνονται ταυτόχρονα, συνοδευόμενα από ευφορική ή ευερέθιστη διάθεση και είναι παρόντα κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε ημέρα και για διάστημα μεγαλύτερο της μιας εβδομάδας. 

Στη φάση ενός μανιακού επεισοδίου μπορεί να εμφανιστούν: 

  • Υπερβολικά ευφορική διάθεση, υπεραισιοδοξία
  • Έντονη δραστηριότητα 
  • Εκνευρισμός, ανησυχία, ευερεθιστότητα 
  • Γρήγορη και συχνά ανοργάνωτη σκέψη και ομιλία 
  • Διάσπαση προσοχής και αδυναμία συγκέντρωσης 
  • Μειωμένη ανάγκη για ύπνο 
  • Υπερεκτίμηση δυνάμεων και ικανοτήτων, ιδέες μεγαλείου 
  • Μείωση της κριτικής ικανότητας, που επηρεάζει την επαφή με την πραγματικότητα 
  • Υπερκαταναλωτική συμπεριφορά, αλόγιστες οικονομικές δαπάνες 
  • Σεξουαλική υπερδραστηριότητα 
  • Κατάχρηση ουσιών 
  • Αδυναμία αναγνώρισης του νοσηρού της κατάστασης

Τα συμπτώματα της κατάθλιψης
Στον αντίθετο πόλο της μανίας βρίσκεται η κατάθλιψη. 
Για να τεθεί όμως η διάγνωση της κατάθλιψης, το άτομο πρέπει να εμφανίζει τουλάχιστον πέντε από τα παρακάτω συμπτώματα και οπωσδήποτε τα δύο πρώτα, τις περισσότερες ώρες της ημέρας, για τουλάχιστον δύο εβδομάδες και σχεδόν σε καθημερινή βάση. Συνήθως τα συμπτώματα αυτά είναι πιο έντονα το πρωί και υποχωρούν προς το τέλος της ημέρας.

Στη φάση ενός καταθλιπτικού επεισοδίου μπορεί να εμφανιστούν: 

  • Καταθλιπτική διάθεση, με ή χωρίς άγχος
  • Απώλεια των ενδιαφερόντων ή μείωση της ικανοποίησης από δραστηριότητες που ήταν ευχάριστες στο παρελθόν
  • Απαισιοδοξία ή απελπισία και αίσθημα αβοηθητότητας
  • Ιδέες ενοχής, αυτομομφής και αναξιότητας 
  • Μείωση της ενεργητικότητας και της ζωντάνιας, εύκολη κόπωση
  • Ψυχοκινητική ανησυχία ή ψυχοκινητική επιβράδυνση 
  • Δυσκολία στη συγκέντρωση, τη μνήμη και τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων 
  • Διαταραχές του ύπνου 
  • Διαταραχές της όρεξης 
  • Μείωση της σεξουαλικής διάθεσης 
  • Ευχές θανάτου ή σκέψεις αυτοκαταστροφής και συχνά απόπειρες αυτοκτονίας

Θεραπεία
Στην αντιμετώπιση της Διπολικής Διαταραχής ο δρόμος προς την πλήρη και οριστική θεραπεία δεν είναι εύκολος. Υπάρχουν όμως αρκετοί τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν τον ασθενή όχι μόνο να βελτιώσει την κατάστασή του, αλλά και να διατηρηθεί σε αυτή την καλή κατάσταση. 

Φαρμακευτική αγωγή 
Τα φάρμακα αποτελούν το θεμελιώδη λίθο στη θεραπεία της Διπολικής Διαταραχής. Μελέτες των τελευταίων 20 ετών έχουν δείξει ότι τα άτομα που λαμβάνουν τα κατάλληλα φάρμακα παραμένουν καλά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, συγκρινόμενα με εκείνα που δεν παίρνουν φάρμακα.

Στόχος της φαρμακευτικής αγωγής είναι όχι μόνο η αντιμετώπιση των οξέων συμπτωμάτων αλλά η πρόληψη των υποτροπών και η διατήρηση της καλής κατάστασης. 

Η φαρμακευτική αγωγή για τη Διπολική Διαταραχή βρίσκεται ακόμη σε φάση πλήρους εξέλιξης –νέα φάρμακα, νέοι συνδυασμοί προστίθενται στη θεραπευτική φαρέτρα. 

Ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις 
Εκτός από τα φάρμακα, ψυχοθεραπείες και ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις συμπληρωματικά, μπορούν να συμβάλουν στην ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της Διπολικής Διαταραχής. 
Ανάμεσα σε αυτές η Ψυχοεκπαίδευση αποτελεί μια σύγχρονη θεραπευτική παρέμβαση, η οποία ειδικά για τη Διπολική Διαταραχή παρέχει: 

  • ενημέρωση για τη νόσο
  • εκπαίδευση σε δεξιότητες που διευκολύνουν στην αναγνώριση των πρόδρομων συμπτωμάτων, στην αντιμετώπιση των ειδικών συμπτωμάτων της κάθε φάσης, στη συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, στην αντιμετώπιση του στρες και των προβλημάτων που απορρέουν από τη νόσο και επηρεάζουν την οικογενειακή και επαγγελματική ζωή του ατόμου 
  • υποστήριξη για την αντιμετώπιση της χρονιότητας και του κοινωνικού στιγματισμού.

Η ψυχοεκπαίδευση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη τόσο για το ίδιο το άτομο με Διπολική Διαταραχή, όσο και για την οικογένειά του. 

Η Διπολική Διαταραχή σήμερα μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τα νέα φάρμακα, τη λήψη της κατάλληλης σε κάθε φάση φαρμακευτικής αγωγής, την ψυχοεκπαίδευση και την ψυχολογική υποστήριξη.

Ψυχοθεραπεία και κοντά στο κέντρο της Αθήνας!

Από το Φθινόπωρο του 2011 οργανώσαμε τη δυνατότητα διεξαγωγής συνεδριών και στο φιλόξενο και προσεγμένο χώρο του Κέντρου Αντιμετώπισης Δυσλεξίας της Μαρίας Σκόκου, Φιλολόγου και Ειδικής Παιδαγωγού.

Το γραφείο βρίσκεται στον Λυκαβηττό, κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού “Απ. Νικολαϊδης”, σε χώρο με εύκολη πρόσβαση από τη Λεωφ. Αλεξάνδρας, κοντά στο σταθμό Αμπελοκήπων του Μετρό.

Στο χώρο μπορούμε να κανονίσουμε συνεδρίες:

  • Συμβουλευτικής Γονέων (για μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ/Υ και δυσκολίες συμπεριφοράς)
  • Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας και συμβουλευτικής με συστημική κατεύθυνση
  • Ομάδων γονέων (ήδη σχεδιάζονται)
  • Ατομικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής

Διεύθυνση: 

Αργυρουπόλεως 14,

Λυκαβηττός, 11471 

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
Για επικοινωνία, παραμένουν τα ίδια τηλέφωνα: 

2106891011 – 6981714143

Θα χαρούμε να σας καλωσορίσουμε! 

18/9: Πεζόδρομος Πανεπιστημίου

Την Κυριακή 18 Σεπτέμβρη η οδός Πανεπιστημίου μας ανήκει!

Διεκδικούμε μια Πανεπιστημίου για τους ανθρώπους και όχι για τα αυτοκίνητα. Πεζοδρόμηση τώρα!

  • πάρτυ
  • πικ-νικ
  • έκθεση αφίσας
  • μουσική
  • χορός
  • καλλιτεχνικά δρώμενα
  • μαθηματα ποδηλάτου (σέρβις-μικροεπισκευές)
  • ενημέρωση για το σχέδιο πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου. Για να μην μείνει στο συρτάρι

Για να δούμε την Πανεπιστημίου πεζόδρομο θα πρέπει να το απαιτήσουμε μαζικά!

 

 http://panepistimioupezodromos.gr/