Tag Archives: συμβουλευτική

Πόσο αξίζει μια ώρα δουλειάς (μου);

Ικανοποίηση από την εργασία!

Σύντομο σημείωμα για αξιολογήσεις και προτεραιότητες.

Αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο μου το απευθύνουν πολλοί θεραπευόμενοι/ες, είτε από το τηλέφωνο, είτε στην πρώτη συνεδρία. Τι να απαντήσεις σε αυτό; με ποια κριτήρια πρέπει να τιμολογήσω την εργασία μου, είτε αυτή είναι θεραπευτική, είτε διδακτική, είτε ερευνητική ή άλλη;

Το ερώτημα εν γένει της αξιολόγησης της εργασίας, είτε με τη μορφή του ωρομίσθιου ή του ημερομίσθιου έχει απασχολήσει τους οικονομολόγους και κοινωνικούς στοχαστές μεγάλου βεληνεκούς, από το Μαρξ μέχρι τον Τζήμερο (χαχαχα).

Μιας που έτυχε πρόσφατα, σε μια εργασιακή διαπραγμάτευση, να αναλογιστώ αυτό το ερώτημα, δηλαδή πόσο αξιολογώ την ώρα μου, παραθέτω πιο κάτω τις σκέψεις μου.

Θέτω μερικά ερωτήματα, ρητορικά, για τον καθορισμό των κριτηρίων με τα οποία αποφασίζεται η χρηματική αξία μιας ώρας εργασίας:

  • Περιλαμβάνει το κόστος ζωής μου (φαγητό, νερό, θέρμανση, ένδυση) ώστε να μπορώ να αναπαράγω την εργασιακή μου δύναμη μέρα με τη μέρα;
  • Περιλαμβάνει το κόστος της ασφάλισής μου (σύνταξης και υγείας) ως ελεύθερος επαγγελματίας στον ΟΑΕΕ;
  • Περιλαμβάνει μέρος της φορολόγησης μου ως ελεύθερος επαγγελματίας με το 26%;
  • Περιλαμβάνει μέρος του κόστους της τυπικής εκπαίδευσής μου ως επαγγελματίας ψυχολόγος (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό σε λίγο καιρό);
  • Περιλαμβάνει μέρος του κόστους της ψυχοθεραπευτικής μου εκπαίδευσης (εκπαίδευση, θεραπεία, εποπτεία);
  • Περιλαμβάνει μέρος της συνεχιζόμενης εκπαίδευσής μου, για να γίνω καλύτερος ως επαγγελματίας (δηλαδή βιβλία, σεμινάρια, συνέδρια, ημερίδες);
  • Περιλαμβάνει το κόστος μετακίνησής μου είτε προς το γραφείο μου ή προς όποιο άλλο μέρος αγοράζει τις γνώσεις μου και την εργασιακή μου δύναμη (ευτυχώς που δεν έχω αυτοκίνητο!);
  • Περιλαμβάνει το χρόνο προετοιμασίας μου για την κάθε αμειβόμενη ώρα εργασίας – που είναι χρόνος εργασίας, με διάβασμα, διορθώσεις, αναζήτηση σε πηγές;
  • Αξιολογείται ανάλογα επειδή (καθ)ορίζει μια σχέση και τα όριά της, ειδικά στην ψυχοθεραπεία; Αξιολογείται δηλαδή ανάλογα με τις δυνατότητες του εκάστοτε θεραπευόμενου;
  • Θα έπρεπε μήπως να είναι δωρεάν, επειδή το να ακούς τον πόνο του άλλου δεν επιδέχεται χρημάτων, και η μετάδοση γνώσεων θα έπρεπε να είναι ελεύθερη και δωρεάν;
  • Αξιολογείται μήπως με βάση τα αποτελέσματα της εργασίας ανά ώρα;
    • Στα πεδία μου το κόστος της ώρας στην ψυχοθεραπεία κρίνεται ανάλογα με την ‘θεραπεία’ των συμπτωμάτων;
    • Στην διδασκαλία κρίνεται ανάλογα με την αποτελεσματική μάθηση των εκπαιδευόμενων;
    • στην έρευνα κρίνεται ανάλογα με την απήχηση των θεωριών, των δεδομένων ή/και από τη διάχυσή τους;
  • Πως γίνεται και αξιολογείται διαφορετικά μια ώρα εργασίας (διδασκαλίας, ψυχοθεραπείας ή ό,τι άλλο) από το ίδιο άτομο στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Ν. Υόρκη, το Λονδίνο, το Ντουμπάι;

Νομίζω ότι αυτά τα ερωτήματα απλοϊκών οικονομικών δείχνουν ότι ο καθορισμός της αξίας της ώρας εργασίας (δεν μπορεί παρά να) είναι κάτι αυθαίρετο στις τρέχουσες συνθήκες. Αν έκανα σήμερα έναν λογιστικό απολογισμό για το κόστος της ώρας εργασίας μου, το συμπέρασμα σίγουρα θα ήταν ότι βγαίνω χαμένος, ή/και θα ήταν πιο ορθολογικό για μένα να δουλεύω μαύρα, όντας στο ταμείο ανεργίας. Αν κάτι έχει καταφέρει η ‘κρίση’ όμως είναι αυτά τα ερωτήματα να θεωρούνται ουτοπικά και παράξενα, να ξεφεύγουν από την κοινή λογική της καθημερινής εργασίας. Έτσι, έχει βέβαια πέσει η αξία της εργασιακής μας δύναμης, είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες, είτε ως ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Και έτσι, μπορούμε όλοι να κάνουμε παζάρια σε μια ελεύθερη αγορά, θεωρώντας κατά προτεραιότητα ότι αυτά που ζητάει ο κάθε εργαζόμενος για τον κόπο του είναι πολλά, δεν αξίζουν, και πρέπει να ρίξει τις τιμές για να έχει δουλειά και στο μέλλον. Όπως λέει ο Humpty-Dumpty στην Αλίκη (στη χώρα των θαυμάτων), το “ερώτημα είναι, ποιος είναι ο κύριος, αυτό είναι όλο”. Όποιος έχει το καρπούζι και το μαχαίρι, καθορίζει και τα κομμάτια που μοιράζει δηλαδή. Όποιος αγοράζει μια υπηρεσία, στην ελεύθερη αγορά, μπορεί να αποδέχεται ή να απορρίπτει την αγορά, ανάλογα με το κόστος της.

 

Ωστόσο, μιας που τείνω σε μια ανθρωπολογική θεώρηση της αξίας ως το νόημα που αποδίδουμε στις πράξεις μας (Graeber, 2001 για την παραπομπή), εγώ επιμένω να θεωρώ σημαντικότατη την εργασία που παράγω σε μια ώρα, είτε ψυχοθεραπευτικά, είτε εκπαιδευτικά, είτε ερευνητικά. Επειδή έχω ακόμα την δύναμη και εξουσία να την παράγω (και μάλλον δεν είμαι απελπισμένος ακόμα) επιμένω να καθορίζω την αποδεκτή για μένα αξία της με όρους εργατοώρας, όπως το κάνω μέχρι τώρα, με διαφάνεια και ανοιχτότητα.

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι διάγω πολυτελή βίο, με αυτά που αποκομίζω από την εργασία μου, ούτε ότι είμαι και πολύ ευχαριστημένος με αυτό.

Απλά διατηρώ την αξιοπρέπειά μου ακόμα, λίγο…

 

Εκπαίδευση στη Συστημική Θεραπεία Ζευγαριών (1 έτος)

Η εκπαίδευση στη συστημική θεραπεία ζευγαριών απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας και θα ξεκινήσει το φθινόπωρο του 2012. Μπορεί κάποιος να την παρακολουθήσει στην Αθήνα (6 τριήμερα) ή στη Θεσσαλονίκη (2 τριήμερα και 6 διήμερα) ανάλογα με τον τόπο διαμονής του.

Η εκπαίδευση αυτή είναι χρήσιμη για όποιον δουλεύει θεραπευτικά/συμβουλευτικά όχι μόνο με ζευγάρια, αλλά και με άτομα, οικογένειες, παιδιά κτλ.

Οι εκπαιδευόμενοι μαθαίνουν μέσα από μια συνεχή εναλλαγή θεωρίας και πρακτικής: παιχνίδια ρόλων, εποπτεία περιπτώσεων, ασκήσεις αυτογνωσίας και παρακολούθηση ζωντανών συνεδριών.

Θέματα θεωρητικά: μοντέλο συντροφικής κρίσης, αυτονομία-συντροφικότητα, εξουσία, σεξουαλικότητα, εξωσυζυγικές σχέσεις, μεταβατικές φάσεις, σχέση με τις οικογένειες καταγωγής, χωρισμός-διαζύγιο (προβλήματα των παιδιών), σύνθετες οικογένειες κ.ά.

Θέματα μεθοδολογίας: πρώτη συνάντηση, τεχνικές ερωτήσεων, γενεόγραμμα, διαμόρφωση θεραπευτικής σχέσης και διαδικασίας, σκέψεις για παρεμβάσεις, προσανατολισμός στα αποθέματα, αναθέσεις για το σπίτι, βραχεία θεραπεία εστιασμένη στη λύση, μεταφορές, γλυπτά, διαμεσολάβηση κ.ά.

Βασική βιβλιογραφία: Βιργινία Ιωαννίδου (2012) Η τέχνη της συντροφικής ζωής. Αθήνα: Γνώση.

Διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία: Πρωτοπορία, Ιανός, Πολιτεία (και ηλεκτρονικά www.protoporia.gr).

Εκπαιδεύτρια: Βιργινία Ιωαννίδου, ψυχολόγος, υπεύθυνη του Ινστιτούτου Συστημικής Θεραπείας Θεσσαλονίκης (www.istt.gr).

Προϋποθέσεις συμμετοχής: Ολοκληρωμένες σπουδές σε κάποιο ψυχοκοινωνικό επάγγελμα, επαγγελματική εμπειρία δύο ετών και επαγγελματική δραστηριότητα, στο πλαίσιο της οποίας να είναι δυνατή η συμβουλευτική δουλειά με ζευγάρια ή με άτομα που η δυσκολία τους να μπορεί να ιδωθεί από την οπτική της θεραπείας ζευγαριών.

Για οποιαδήποτε πληροφορία μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.istt.gr και να επικοινωνήσετε με την κ. Ιωαννίδου στα τηλέφωνα: 2310-286489 και 6944-367046.

 

Μη-Βίαιη αντίσταση: εκπαίδευση των γονιών

Τα ακόλουθα είναι μια σύντομη εισαγωγή στη Μη-Βίαιη Αντίσταση, μια ψυχο-εκπαιδευτική στρατηγική για την αντιμετώπιση καταστάσεων κρίσης, που αφορά εδώ την εκπαίδευση των γονιών από “ειδικούς”. Αποτελούν μετάφραση/προσαρμογή από το άρθρο: “Parent Training in Nonviolent Resistance for Adult Entitled Dependence”.

 

Η μη-βίαιη αντίσταση είναι μια μέθοδος που ξεκίνησε από τα ειρηνιστικά κινήματα και την πολιτική ανυπακοή (χωρίς βία) και διάφοροι θεωρητικοί παγκοσμίως πρότείνουν ότι θα μπορούσε να είναι και ψυχοθεραπευτικά χρήσιμη. Ένας από τους κύριους θεωρητικούς της είναι ο Haim Omer. Η εκπαίδευση των γονέων στη Μη-Βίαιη Αντίσταση έχει περιγραφεί στο Omer (2004) και συνοπτικά περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

  1. Εστίαση στην αντίσταση παρά στον έλεγχο

Ο ρόλος των γονιών είναι να αντιστέκονται χωρίς βία σε αρνητικά συμπεριφορικά πρότυπα· ωστόσο, δεν μπορούν να υπαγορεύουν στον ενήλικο τι να κάνει με τη ζωή του. Η αποδοχή των περιορισμών όσον αφορά τη δυνατότητα ελέγχου κάποιου και η εστίαση σε αυτά τα πράγματα που τίθενται στη σφαίρα επιρροής είναι η αφετηρία για όλους τους μη-βίαιους αγώνες.

Η εκπαίδευση των γονιών στη Μη-Βίαιη Αντίσταση περιλαμβάνει ένα εύρος τεχνικών αντίστασης όπως:

  • Εκφορά μιας τυπικής ανακοίνωσης που διακηρύσσει την πρόθεση αντίστασης σε απαράδεκτες συμπεριφορές.

  • Εκτέλεση από τους γονείς πρακτικών “sit-ins” (διαμαρτυρία μέσω της ακίνητης στάσης οκλαδόν, καταλαμβάνοντας ένα χώρο), μέσω των οποίων οι γονείς μπορούν να εκφράσουν την δέσμευσή τους στην αλλαγή και την απογοήτευσή τους με τις τρέχουσες συνθήκες.

  • Τεκμηρίωση των βίαιων ή επιθετικών επεισοδίων και δημοσιοποίησή τους σε υποστηρικτές

  • Άρνηση εξυπηρετήσεων και συστηματικός σχεδιασμός μιας αποφασισμένης μη-βίαιης απάντησης στις απειλές και τη βία.


 2. Εκπαίδευση ενάντια στην κλιμάκωση

Οι γονείς μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα δικά τους μοτίβα κλιμάκωσης και μαθαίνουν τρόπους να τα αντιμετωπίζουν. Οι στρατηγικές αντι-κλιμάκωσης περιλαμβάνουν:

  • την αρχή της καθυστερημένης απόκρισης σε αρνητικές συμπεριφορές (όπως περιγράφεται στην φράση: «στη βράση κολλάει το σίδερο!»)·

  • αποφυγή μιας στάσης που προσανατολίζεται στην κυριαρχία (που συμπυκνώνεται στη φράση: «δεν χρειάζεται να νικήσεις, αλλά μόνο να επιμείνεις»)

  • Αποφυγή καυγάδων και «αλληλεπιδράσεων πινγκ-πονγκ»

  • Απελευθέρωση από τον καταναγκασμό ανταπόδοσης και ανάπτυξη του αυτό-ελέγχου ως σημάδι δύναμης.

Οι γονείς ενθαρρύνονται επίσης να κάνουν μονομερείς χειρονομίες συμφιλίωσης, που χρησιμεύουν για να υπενθυμίζουν και στους γονείς και στο ενήλικο παιδί ότι τα βήματα είναι «για εκείνον» όσο και «προς εκείνον». Απλές αντιπροσωπευτικές εκφράσεις όπως αυτές που αναφέρονται παραπάνω είναι μέρος του διαλόγου της Μη-Βίαιης Αντίστασης και μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς να πάρουν μια ιδέα κατά τρόπο που να μπορούν να ανακτήσουν και να χρησιμοποιήσουν ακόμα και όταν είναι υπό πίεση.

 3. Δημιουργώντας ένα δίκτυο υποστήριξης

Ο αγώνας για τη δημόσια υποστήριξη είναι βασικός σε όλες τις εκφράσεις της Μη-Βίαιης Αντίστασης και στην οικογένεια και στην κοινωνική σφαίρα. Ζητείται από τους γονείς να δημιουργήσουν μια ευρεία λίστα πιθανών υποστηρικτών που να περιλαμβάνει την οικογένεια, φίλους/ες, γνωριμίες, και κάθε πρόσωπο που μπορεί να νιώθουν ότι θα μπορούσε δυνητικά να είναι πρόθυμο να συμμετάσχει ακόμα και σε μικρό βαθμό. Αυτά τα πρόσωπα στη συνέχεια καλούνται, η κατάσταση εξηγείται, και μια πρόσκληση εκτείνεται για να συναντηθούν με το θεραπευτή για να μάθουν για τη Μη-Βίαιη Αντίσταση και για να εκφράσουν τις όποιες ιδέες τους.

Βιβλιογραφία:

Omer, H. (2004). Nonviolent resistance: A new approach to violent and self-destructive children. New York: Cambridge University Press.

 “Parent Training in Nonviolent Resistance for Adult Entitled Dependence”, των ELI LEBOWITZ, DAN DOLBERGER, EFI NORTOV, HAIM OMER, Family Process, vol 51: pp90–106, 2012.ν 

Συμβουλευτική: Πρόγραμμα Διημερίδας Ελλ. Εταιρείας Συμβουλευτικής

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ    3/12/2011

9.00-9.45        Εγγραφές – Δηλώσεις συμμετοχής στα εργαστήρια
9.45-10.00       Έναρξη Διημερίδας / Χαιρετισμός
ΞΕΝΟΥ ΦΑΝΗ     Κοινωνική Λειτουργός, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Προσωποκεντρικής κατεύθυνσης, Μ.Α. Ψυχοθεραπεύτρια GESTALT – Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής
10.00-12.00      ΟΜΙΛΙΕΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ [αλφαβητικά]
Συντονίστρια  ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ   ΜSc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, BA Βιολογίας
1. «Προσεγγίζοντας την κρίση αξιών από μια Υπαρξιακή ματιά»
ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ ΕΥΓΕΝΙΑ, Ψυχοθεραπεύτρια, PhD – Massachusetts School of Professional Psychology, Συνιδρύτρια της Ελληνικής Εταιρείας Υπαρξιακής «Γίγνεσθαι»
ΖΥΜΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ , Ψυχοθεραπεύτρια, υποψήφια διδάκτωρ του τμήματος Κλινικής Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου της Αθήνας, συνιδρύτρια «Γίγνεσθαι»
 2. «Κρίση και Εξέλιξη»
ΙΩΣΗΦΙΔΗ ΠΟΛΛΥ, Προσωποκεντρική Σύμβουλος, Ψυχοθεραπεύτρια – Πρόεδρος  του     Institution for Counselling and Psychological Studies ( ICPS)
ΙΩΣΗΦΙΔΗ ΜΑΡΙΝΑ, Προσωποκεντρική Σύμβουλος, Ψυχοθεραπεύτρια – Αντιπρόεδρος  ICPS
3.Η Ελληνική κοινωνία στο μάτι του κυκλώνα: Τα συν του Συμβούλου μέσα από μια Συνθετική Οπτική
 ΚΑΤΑΚΗ ΧΑΡΙΣ, Ψυχολόγος-Πρόεδρος του Εργαστηρίου Ανθρωπίνων Σχέσεων
4. «Η Σωματική προσέγγιση στη Συμβουλευτική του ζευγαριού: Σημερινές συνθήκες και κρίση στην επικοινωνία»
ΜΑΖΑΡΑΚΗ ΠΕΠΗ, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, Trainer του Ελληνικού Ινστιτούτου Νευροφυτοθεραπείας και Ανάλυσης του Χαρακτήρα (Ε.Ι.Ν.Α.)
 5. «Η Συμβουλευτική εργαλείο για την πρόληψη και αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας, Εκπαίδευση μαθητών διαμεσολαβητών»
ΡΟΥΜΠΕΑ ΓΕΩΡΓΙΑ, Σύμβουλος Ψυχ. Υγείας, Msc ΦΠΨ, Δρ Φυσικής, καθ. Βαρβάκειου Λύκειο
12.00-12.30           Διάλειμμα για καφέ
12.30-14.30    ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
1. «Ο Χείρων Κένταυρος και η Απολλώνιος Θεραπεία»  Παρουσίαση
Η συγκινησιακή δύναμη των αρχέτυπων της Μυθολογίας στη Ψυχή (Χείρων) και η λογική ενέργεια της Φιλοσοφίας (Απόλλων): Τα θεραπευτικά εργαλεία της ψυχής
 ΑΛΤΑΝΗ, Συγγραφέας ΑΡΡΗΤΩΝ ΛΟΓΩΝ, Ερευνήτρια Μυθολογίας-Φιλοσοφίας
2. «Αξίες και Προσόντα Ανάπτυξης:  Δημιουργώντας Δίκτυο Κοινωνικής Προστασίας» ΒΡΥΝΙΩΤΗ-ΦΡΟΥΣΤΗ ΕΛΕΝΗ,  M. Ed, M.A. Κλινική Ψυχολογία
3. «Η Σωματική Συμβουλευτική σε ομάδα: Ένα μοντέλο για την πρόληψη στην κρίση»ΓΚΟΥΡΤΣΟΥΛΗΣ ΚΩΣΤΗΣ, ψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής, trainer του Ε.Ι.Ν.Α.
ΓΟΛΕΜΑΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, τελειόφοιτη σύμβουλος ψυχικής υγείας του Ε.Ι.Ν.Α.
4. «Η προσωπική εμπλοκή στη συμβουλευτική»
ΚΑΝΑΚΑΚΗ ΚΑΙΤΗ, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια
5. «Κοινωνικό Ενδιαφέρον και Πρώτες Αναμνήσεις, Θεραπευτικά εργαλεία για την διαχείριση της προσωπικής κρίσης»
ΝΙΚΑ ΕΥΓΕΝΙΑ, Β.Α. Ψυχολογίας, Μ.Α. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Εκπρόσωπος της Ελληνικής Εταιρείας Αντλεριανής Ψυχολογίας (ΕΕΑΨ).
14.30-15.30       Διάλειμμα για γεύμα
15.30-17.30       ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
1. «Οι νέες προδιαγραφές του ρόλου του πατέρα υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης» ΖΙΟΥΒΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, MSc, CADC, Ψυχοθεραπευτής – Οικογενειακός Θεραπευτής, Σύμβουλος Τοξικοεξαρτήσεων
2.  «Με εμπιστοσύνη στο Πυρήνα μου ανοίγω προς τον  Άλλο»
ΛΑΖΑΡΗΣ  ΣΤΑΘΗΣ, Ψυχολόγος – Σωματικός Ψυχοθεραπευτής με εξειδίκευση στη Νέο – Ραϊχική μέθοδο RADIX, BODYDYNAMIC και Θεραπευτής GESTALT, ιδρυτής του κέντρου Ανθρωπιστικής και Νεοραϊχικής Ψυχολογίας και του κέντρου ‘Δίοδος’ .
3. «Αναγνώριση και διαχείριση του πένθους στην κρίση»
ΜΠΛΙΤΣΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Ψυχολόγος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Προσωποκεντρικής κατεύθυνσης, Διευθυντής Ε.Ψ.Μ. Βορείου Ελλάδας
ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ, Παιδαγωγός, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Προσωποκεντρικής κατεύθυνσης.
4. «Τα Όνειρα σου να τα λες…»
ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ, Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων, Ψυχοθεραπευτής Μη Κατευθυντικής Παρεμβατικής Προσέγγισης(NDI)
ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΝΕΚΤΑΡΙΑ, πτυχιούχος Ψυχολογίας, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Προσωποκεντρικής και NDI κατεύθυνσης
5. «Από την Θαλπωρή στην Κοινωνική Ευθύνη»
Δρ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Κοινωνιολόγος, Ψυχολόγος, Συστημικός Θεραπευτής EFTA, Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Συστημικής Αναπαράστασης (Ε.Ι.Σ.Α)
ΚΥΡΙΑΚΗ  4/12/2011
9.30-11.00      ΣΥΜΠΟΣΙΟ
«ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ»  
Πρόεδρος: Γ.ΚΛΕΦΤΑΡΑΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Διευθυντής Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ): Συμβουλευτική στην Ειδική Αγωγή, την Εκπαίδευση και την Υγεία
Οργάνωση: Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Συμβουλευτική στην Ειδική Αγωγή , την Εκπαίδευση και την Υγεία» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
1. ΚΑΤΣΟΓΙΑΝΝΗ ΕΙΡΗΝΗ και ΚΛΕΦΤΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ: «Πνευματικότητα και Νόημα ζωής: συγκριτική μελέτη μεταξύ αλκοολικών με χαμηλή, μέτρια και υψηλή καταθλιπτική συμπτωματολογία».
2. ΣΒΩΛΗ ΧΙΟΝΙΑ και ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΛΕΝΗ: «Εθισμός στο διαδίκτυο και καταθλιπτική συμπτωματολογία σε άτομα που κάνουν χρήση στους εφήβους»
3. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ και ΚΛΕΦΤΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ: «Αντίληψη του χρόνου και καταθλιπτική συμπτωματολογία σε άτομα που κάνουν χρήση τοξικών ουσιών»
4. ΚΛΕΦΤΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ και ΜΑΡΚΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ: «Η σχέση μεταξύ καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και συναισθηματικής νοημοσύνης στους εφήβους»
11.00-11.30   Διάλειμμα για καφέ
11.30-13.30             ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
1.  «Απώλεια, Νέα Θέση και Νέα Αντιμετώπιση»
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΕΦΗ , Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια
2.  «Coaching:  Διαφορετική οπτική στην κρίση»
ΠΑΠΑΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ OΛΓΑ, Coach, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Trainer.
3“Εφαρμογές της Συμβουλευτικής στη Δίνη της Κρίσης της Ελληνικής Κοινωνίας: Μελέτη Περιπτώσεων “
ΡΕΠΠΑ ΕΙΡΗΝΗ (ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΟΠΤΕΙΑ) Συστημική Οικογενειακή Θεραπεύτρια, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΕΣ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΟΜΑΔΩΝ:                                                                                                                                                                     ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΤΕΡΕΛΛΑ, Ψυχολόγος, Σύμβουλος Οικογενείας
                              ΜΠΕΝΤΕΒΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, Κοινωνιολόγος, Σύμβουλος Σχέσεων και Οικογένειας
4« Το Άκουσμα της Επιθυμίας»
ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ,  Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων, Ψυχοθεραπευτής  Μη Κατευθυντικής  Παρεμβατικής Προσεγγισης(NDI)
ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΝΕΚΤΑΡΙΑ, πτυχιούχος Ψυχολογίας, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Προσωποκεντρικής και NDI κατεύθυνσης
5. «Βιώνοντας την απώλεια»
ΣΦΕΤΚΟΥ ΜΑΡΙΑ, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Εκπαιδευτικός, Επιμορφωτής Ενηλίκων
13.30-13-45   Διάλειμμα
13.45-14.45         ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ:
«Η Κρίση ως Ευκαιρία για Ανάπτυξη: σκέψεις και προβληματισμοί»
Συντονίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
ΜSc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, ΒΑ Βιολογίας
Συμμετέχουν [αλφαβητικά]
1.ΙΩΣΗΦΙΔΗ ΠΟΛΛΥ
Προσωποκεντρική Σύμβουλος-Ψυχοθεραπεύτρια-Πρόεδρος του I.C.P.S.
2.ΚΟΜΗ ΜΑΡΙΛΕΝΑ
Ψυχοπαιδαγωγός-Ψυχοθεραπεύτρια- Διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Νευροφυτοθεραπείας και Ανάλυσης του Χαρακτήρα (Ε.Ι.Ν.Α.)
3.ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ
Εικαστική και Gestalt Ψυχοθεραπεύτρια-Ζωγράφος
4.ΠΕΠΕΛΑΣΗ ΜΑΡΙΕΤΤΑ
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια ΜΑ
14.45        Κλείσιμο Διημερίδας

 

 

Νέα από την Αφηγηματική Θεραπεία στην Ελλάδα

Ξεκινά επίσημα στην Ελλάδα η λειτουργία του Ινστιτούτου Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας και Κοινοτικής Πρακτικής, που στόχο έχει να προωθήσει την εκπαίδευση στην Αφηγηματική Ψυχοθεραπεία / Κοινοτική Πρακτική και την αξιοποίηση των πρακτικών της στη ψυχοθεραπεία, την κοινοτική πρακτική και το σχολείο.

Δραστηριότητες του Ινστιτούτου θα γίνονται στο πλαίσιο του Κέντρου Ψυχοθεραπείας και Ψυχοσωματικής Υποστήριξης BIENESTAR. (Σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμες και οι ιστοσελίδες του Ινστιτούτου και του Κέντρου για περαιτέρω πληροφόρησή σας). 

1. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου βασικής εκπαίδευσης στην Αφηγηματική Ψυχοθεραπεία, ξεκινά από την νέα ακαδημαϊκή χρονιά ένας νέος κύκλος βασικής εκπαίδευσης, ο οποίος θα οδηγεί στον τίτλο του αφηγηματικού θεραπευτή. Το πρόγραμμα διαμορφώνεται από το Dulwich Centre of Narrative Therapy (Αυστραλία) και συντονίζεται στην Ελλάδα από το Ινστιτούτο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας.  

Το πρόγραμμα είναι διετές, ξεκινάει το Νοέμβριο 2011 και θα ολοκληρωθεί τον Αύγουστο 2013 και θα πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα με βάση τη Θεσσαλονίκη. Οδηγεί στο Βασικό Πτυχίο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας και Κοινοτικής Πρακτικής και οι συμμετέχοντες που θα ολοκληρώσουν επιτυχώς το πρόγραμμα θα αναγνωρίζονται από το Dulwich Centre ως αφηγηματικοί ψυχοθεραπευτές.

Επίσημη παρουσίαση του προγράμματος θα γίνει την Παρασκευή 18 Νοέμβρη στα πλαίσια της ανοιχτής εκδήλωσης πριν από το πρώτο σεμινάριο για φέτος (βλ. παρακάτω) 

2. Το πρώτο εκπαιδευτικό τριήμερο από τα τρία που θα γίνουν την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά θα λάβει χώρα στη Θεσσαλονίκη στις 18-19-20 Νοεμβρίου 2011:

  • Παρασκευή 18 Νοεμβρίου: Ανοιχτή εκδήλωση,
  • Σαββατοκύριακο 19-20 Νοεμβρίου: Εκπαιδευτικό σεμινάριο.

Η ανοιχτή εκδήλωση και το σεμινάριο θα έχουν τίτλο: «Εισαγωγή στην Αφηγηματική Ψυχοθεραπεία: Οι βασικές έννοιες και πρακτικές στην πράξη».

Θα το συντονίσουν οι αφηγηματικοί ψυχοθεραπευτές:

  • Δανιήλ Δανιλόπουλος, παιδοψυχίατρος
  • Αδάμ Χαρβάτης, ψυχολόγος, MSc, PhD.

Στοχεύει να δώσει στους/στις συμμετέχοντες/ουσες ένα στέρεο πλαίσιο για την επιλογή και την εφαρμογή των βασικών πρακτικών της αφηγηματικής ψυχοθεραπείας, ώστε να μπορούν να βάλουν τις ιδέες σε πράξη στο δικό τους πλαίσιο δουλειάς. Λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες στην εφαρμογή της στην Ελλάδα αντλώντας από τη δική μας εμπειρία αλλά και από τις συζητήσεις με συναδέρφους και τις εκπαιδευτικές εμπειρίες μαζί τους. Θα γίνει αναφορά επίσης σε «δύσκολες καταστάσεις» στην ψυχοθεραπεία. Περισσότερες πληροφορίες θα σας στείλω ένα μήνα περίπου πριν το σεμινάριο.

Το κόστος συμμετοχής για το σεμινάριο θα είναι 130 ευρώ για επαγγελματίες και 100 ευρώ για φοιτητές.

 

3. Εκδόθηκε και κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας στα ελληνικά από τις εκδόσεις του University Studio Press (σειρά “Περί Συστημάτων”). Είναι το βιβλίο της Alice Morgan “Τι είναι η Αφηγηματική Ψυχοθεραπεία: Μια ευκολοδιάβαστη εισαγωγή”. Η κ. Alice Morgan υπήρξε συνεργάτης του Michael White στο Dulwich Centre και –ανάμεσα στα άλλα- έχει συγγράψει μαζί του ένα ακόμη βιβλίο.

Κατά τη διάρκεια της ανοιχτής εκδήλωσης στο α΄ εκπαιδευτικό τριήμερο (Παρασκευή 18 Νοεμβρίου) θα υπάρξει και μία μίνι παρουσίαση του βιβλίου. 

 

Πρόγραμμα εκπαίδευσης που οδηγεί σε Βασικό Πτυχίο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας και Κοινοτικής Εργασίας (Σύντομη Περιγραφή) 

Το πρόγραμμα διαμορφώνεται από το Dulwich Centre, το εκπαιδευτικό-θεραπευτικό κέντρο που δημιούργησε την αφηγηματική θεραπεία.

Το πρόγραμμα διαρκεί δύο χρόνια. Οδηγεί στο Βασικό Πτυχίο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας και Κοινοτικής Πρακτικής (Graduate Certificate in Narrative Therapy and Community Work) με το οποίο οι απόφοιτοι αναγνωρίζονται από το Dulwich Centre ως αφηγηματικοί ψυχοθεραπευτές. 

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

A) Μία σειρά από 6 εκπαιδευτικά τριήμερα (ανοιχτή εκδήλωση + διήμερο σεμινάριο), που κατανέμονται στο διάστημα δύο χρόνων. Οι εκπαιδευτές είναι μέλη του Διεθνούς Εκπαιδευτικού Προσωπικού του Dulwich Centre, του διεθνούς εκπαιδευτικού θεραπευτικού κέντρου της Αυστραλίας, που έχει εισηγηθεί την Αφηγηματική Θεραπεία. Στα σεμινάρια μπορείτε να εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή. Παρόλα αυτά ας γνωρίζετε ότι ένας κύκλος έξι σεμιναρίων ξεκινά τον Νοέμβριο του 2011 και ολοκληρώνεται το Μάιο του 2013.

            [Επίσης, εφόσον δεν ενδιαφέρεστε για το πτυχίο αφηγηματικού θεραπευτή (αλλά μόνο για κάποιο συγκεκριμένο θέμα) μπορείτε να παρακολουθήσετε αυτόνομα –χωρίς επιπλέον υποχρέωση περαιτέρω συμμετοχής- οποιοδήποτε εκπαιδευτικό τριήμερο θέλετε]

B) Ενότητα Πιστοποίησης. Αυτή αφορά μία στενή συνεργασία με το Dulwich Centre, η οποία περιλαμβάνει δύο βασικά στοιχεία:

α) Ανάγνωση βιβλιογραφίας και συγγραφή εργασιών.  Αυτή η διαδικασία γίνεται σε στενή συνεργασία με το εκπαιδευτικό προσωπικό του Dulwich Centre, μέσω διαδικτύου (eleanring).

Καταρχήν η ανάγνωση της βιβλιογραφίας αφορά 10 θέματα και καταλήγει σε 10 μικρές εργασίες-αναστοχασμούς των 500 περίπου λέξεων (οι οποίες αποτελούν στην ουσία απαντήσεις σε μία σειρά από ερωτήσεις που στόχο έχουν να συνδέσουν τη θεωρητική γνώση των συμμετεχόντων με την πρακτική). Η πρακτική αυτή δεν είναι απαραίτητο να είναι κλασσική ψυχοθεραπευτική πρακτική, θα πρέπει όμως να είναι πρακτική.  Για παράδειγμα, μπορεί να αφορά το συντονισμό κάποιας εκπαιδευτικής ομάδας, η οποία θα οργανωθεί και θα συντονιστεί με βάση τις αρχές και τις πρακτικές της Αφηγηματικής Θεραπείας. Το Dulwich Centre και ο συντονιστής του προγράμματος στην Ελλάδα με χαρά θα συζητήσουν τέτοιες προτάσεις από εκπαιδευόμενους. Στην πορεία μία από αυτές τις εργασίες θα διευρυνθεί στις 1000 λέξεις και θα αναρτηθεί στο elearning site του Dulwich Centre. Η όλη διαδικασία θα καταλήξει σε μία μεγαλύτερη εργασία των 5000 λέξεων με θέμα επιλογής του εκπαιδευόμενου. Αυτή θα είναι και η τελική εργασία, η οποία θα παρουσιαστεί στο εκπαιδευτικό προσωπικό του Dulwich Centre, που θα έρθει στην Ελλάδα.

β) Eποπτεία από το Dulwich Centre. Αυτή περιλαμβάνει δύο τηλεφωνικές ή μέσω skype εποπτείες με το εκπαιδευτικό προσωπικό του Dulwich Centre καθώς και μία τελική “ζωντανή” εποπτεία με το εκπαιδευτικό προσωπικό που θα έρθει στην Ελλάδα για την παρουσίαση των εργασιών. Η (μέσω διαδικτύου) συνεργασία με το Dulwich Centre θα αρχίσει τον Οκτώβριο του 2012 και θα τελειώσει τον Μάιο του 2013. Θα υπάρξει όμως και επόμενος τέτοιος κύκλος συνεργασίας.

Γ) Υποστήριξη νέων επαγγελματιών. Για τους εκπαιδευόμενους που δεν εργάζονται αυτή τη στιγμή, υπάρχει ειδική σειρά εργασιών υποστήριξης που παρέχονται, ώστε να βάλουν σε εφαρμογή τις ιδέες της Αφηγηματικής Θεραπείας. Με έμφαση ενισχύονται ώστε να συμμετέχουν στις συναντήσεις δι-εποπτείας που οργανώνονται.

            Το κόστος του προγράμματος είναι αυτή τη στιγμή:

Το κόστος των 6 ανεξάρτητων εκπαιδευτικών ενοτήτων (180 ευρώ η μία για επαγγελματίες, 130 για φοιτητές για τη φετινή χρονιά με την έγκαιρη πληρωμή της καθεμίας ενότητας) + 1000 ευρώ για τη συνεργασία με το Dulwich Centre η οποία περιγράφτηκε πιο πάνω (ενότητα πιστοποίησης)

(Σημείωση: Το κόστος της ενότητας πιστοποίησης περιγράφεται με βάση τις τιμές του προηγούμενου εκπαιδευτικού κύκλου. Μπορεί να υπάρξει μικρή ανατίμηση, όταν θα ξεκινήσει)

Ψυχοθεραπεία και κοντά στο κέντρο της Αθήνας!

Από το Φθινόπωρο του 2011 οργανώσαμε τη δυνατότητα διεξαγωγής συνεδριών και στο φιλόξενο και προσεγμένο χώρο του Κέντρου Αντιμετώπισης Δυσλεξίας της Μαρίας Σκόκου, Φιλολόγου και Ειδικής Παιδαγωγού.

Το γραφείο βρίσκεται στον Λυκαβηττό, κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού “Απ. Νικολαϊδης”, σε χώρο με εύκολη πρόσβαση από τη Λεωφ. Αλεξάνδρας, κοντά στο σταθμό Αμπελοκήπων του Μετρό.

Στο χώρο μπορούμε να κανονίσουμε συνεδρίες:

  • Συμβουλευτικής Γονέων (για μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ/Υ και δυσκολίες συμπεριφοράς)
  • Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας και συμβουλευτικής με συστημική κατεύθυνση
  • Ομάδων γονέων (ήδη σχεδιάζονται)
  • Ατομικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής

Διεύθυνση: 

Αργυρουπόλεως 14,

Λυκαβηττός, 11471 

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
Για επικοινωνία, παραμένουν τα ίδια τηλέφωνα: 

2106891011 – 6981714143

Θα χαρούμε να σας καλωσορίσουμε! 

16-17/9/2011: ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ – ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΝΕΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 16 ΚΑΙ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011

με τον Will Hall, M.A. dipl. ProcessWork, Portland, OR

Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα Μερκούρη», Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο

πρόγραμμα

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου, 18:30

Αφουγκραζόμαστε την Τρέλα: Οραματιζόμαστε νέες όψεις της ψυχικής υγείας (ομιλια)

Ακουστικές και οπτικές εμπειρίες, παράνοια, άγρια ενέργεια, αυτοκτονικά συναισθήματα… Πρόκειται για ενδείξεις ενός προβληματικού εγκεφάλου και ελαττωματικών γονιδίων ή μήπως υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα στην τρέλα; Τι ρόλο παίζει το ψυχικό τραύμα, οι οικογένειες και η πνευματικότητα; Οι γιατροί, οι διαγνωστικές ταμπέλες και τα ψυχιατρικά φάρμακα αποτελούν τη μόνη απάντηση, ή θα έπρεπε η κοινωνία να ανταποκριθεί διαφορετικά σε ανθρώπους που βιώνουν ακραίες συνειδησιακές καταστάσεις; Σε αυτή την ομιλία ο WillHall θα περιγράψει τις δικές του εμπειρίες από την τρέλα και τη διάγνωση της σχιζοφρένειας και την εμπειρία του μέσα και έξω από τα ψυχιατρεία καθώς ανακάλυψε μια μοναδική διαδρομή προς την ίαση και την ανανέωση.

ΣΑΒΒΑΤΟ, 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 11:00

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΒΛΑΒΗΣ (ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ)

Φάρμακα όπως τα αντικαταθλιπτικά, τα σταθεροποιητικά της διάθεσης και τα αντι-ψυχωτικά έχουν αναδειχθεί σε πρότυπη αγωγή για την αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών. Πως λειτουργούν αυτές οι ουσίες; Είναι ανάγκη όσοι τις παίρνουν να συνεχίζουν με αυτές για όλη την υπόλοιπη ζωή τους; Υπάρχουν κίνδυνοι που σχετίζονται με τα ψυχιατρικά φάρμακα και ποιες είναι οι εναλλακτικές; Πρέπει να αφήνουμε αυτά τα ζητήματα στα χέρια των γιατρών ή υπάρχει ανάγκη μεγαλύτερης ενδυνάμωσης της κοινότητας; Στο εργαστήριο αυτό θα παρουσιαστεί μια προσέγγιση μείωσης της βλάβης, η οποία δεν είναι ούτε υπέρ ούτε κατά των ψυχιατρικών φαρμάκων, αλλά υποστηρίζει το νόημα και τη χρησιμότητα που έχουν αυτές οι ουσίες για κάθε άτομο ξεχωριστά, συμπεριλαμβανομένων εργαλείων για τη μείωση ή τη διακοπή μιας φαρμακευτικής αγωγής.

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ

Το διήμερο δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές , αλλά είναι χρήσιμο σε οποιονδήποτε έχει έρθει σε επαφή με ζητήματα ψυχικής υγείας, σε ανθρώπους που τους έχει δοθεί μια ψυχιατρική διάγνωση και χρήστες των σχετικών υπηρεσιών, θεραπευτές, επαγγελματίες, συγγενείς, φίλους και όσους χαράζουν πολιτικές στο χώρο της ψυχικής υγείας. Η εκδήλωση απευθύνεται σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για την ψυχική ποικιλομορφία και για καινοτόμες προσεγγίσεις ακραίων συνειδησιακών καταστάσεων μέσα στην κοινωνία, καθώς θα διερευνήσουμε τρόπους προσέγγισης της τρέλας που βρίσκεται μέσα μας ή μέσα στους άλλους.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ

Οι συμμετέχοντας θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για τις προσωπικές εμπειρίες του Will που σχετίζονται με την τρέλα και τη διάγνωση της σχιζοφρένειας, καθώς και με την πλέον των 10 χρόνων πείρα του ως ομότιμος συνήγορος, ψυχοθεραπευτής και εκπαιδευτής σχετικά με θέματα ακραίων ψυχικών καταστάσεων. Θα εξερευνήσουμε μαζί νέες ιδέες, θα κάνουμε βιωματικές ασκήσεις και θα διδαχτούμε νέες πρακτικές δεξιότητες. Επίσης, θα δημιουργήσουμε ομαδικό διάλογο σχετικά με θέματα που πολύ συχνά εγκαταλείπονται ως ταμπού και κρατούνται στη σιωπή. Η ομιλία και το εργαστήριο δεν περιλαμβάνουν ιατρικές συμβουλές, αλλά έχουν ως στόχο την επιμόρφωση της κοινότητας έτσι ώστε να κάνουμε καλύτερες επιλογές σε συνεργασία με τους ιατρικούς επαγγελματίες, μέσα στις οικογένειές μας και ως κοινωνία.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ WILLHALL
Ο
WillHall πήρε τη διάγνωση της σχιζοφρένειας και προχώρησε στην ανάρρωση μέσα από το κίνημα αυτοβοήθειας, την πνευματική ενασχόληση και την ολιστική προσέγγιση της υγείας. Σήμερα είναι διεθνώς αναγνωρισμένος πρωτοπόρος σε θέματα που αφορούν στην ψυχική ποικιλομορφία και διαφορετικότητα, καθώς και εναλλακτικές προσεγγίσεις της τρέλας. Έχει διδάξει σε περισσότερες από οχτώ χώρες και έχει προσφέρει εκπαίδευση σε μια μεγάλη ποικιλία ομάδων που συμπεριλαμβάνει επαγγελματίες, φοιτητές, άμεσα ενδιαφερόμενους, μέλη οικογενειών και φορείς χάραξης πολιτικής. Η δουλειά του έχει προβληθεί από διάφορα ΜΜΕ όπως οι NewYorkTimes, το Newsweek, το NationalPublicRadio και είναι παραγωγός του MadnessRadio. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην ψυχοθεραπευτική προσέγγιση processwork και ασκεί ψυχοθεραπεία στο Portland, Oregon, ΗΠΑ.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τις ιστοσελίδες: 

www.willhall.net,

www.madnessradio.net και

http://theicarusproject.net.

Προσέγγιση & Βασικές Αρχές της Θεραπευτικής Πρακτικής:

Μετά από πολύ καιρό, γράφω και αυτό το κειμενάκι που παρουσιάζει συνοπτικά την οπτική που υιοθετώ για την ψυχοθεραπεία/συμβουλευτική…

Η ιστοσελίδα μου, όπως είδατε, ονομάζεται “Δια/των/Λόγων”. Την ονόμασα έτσι, γιατί ο Λόγος – με την έννοια του Discourse, του κοινωνικοπολιτιστικού αποθέματος (και συστήματος) γλωσσικών νοημάτων, εκφορών και σημείων – είναι βασικό χαρακτηριστικό της προοπτικής μου στην ψυχοθεραπευτική πρακτική.

άλλες βασικές αρχές είναι:

  • Θεραπευτική Σχέση: Μέσα στη σχέση της θεραπείας υπάρχει αυθεντικότητα, προσοχή στο “εδώ και τώρα”, δημιουργία από κοινού ενός χώρου, συναισθηματικού και χρονικού, αναστοχασμού και επικοινωνίας, όπου η φωνή του πελάτη είναι ισότιμη, μέσα σε συνθήκες ανθρώπινης / φιλικής συν-ομιλίας, με ενσυναίσθηση & γέλιο, με στόχο τη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη.
  • Χορός: Η θεραπευτική επικοινωνία είναι σαν χορός, όπου υπάρχει σεβασμός στα όρια – επαγγελματικά – διαπροσωπικά, αλλά κυρίως στο ρυθμό του πελάτη και στο “χώρο” που κινείται.
  • Σχέσεις: Στη θεραπεία δίνω σημασία στις σχέσεις μέσα στις οποίες εντάσσεται ο άνθρωπος, τα συστήματα (οικογένεια, φίλοι, εργασία, εκπαίδευση, γειτονιά, κοινότητα), το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο προέλευσης του πελάτη, την κουλτούρα και τους οικογενειακούς μύθους μέσα στους οποίους ζει.
  • Δια-Λογος: Αναλυτική εστίαση  στα συστήματα λόγου, τις αφηγήσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιείται μέσα στη ψυχοθεραπευτική συζήτηση. Δια/του/Λόγου (discursively) γίνεται ουσιαστικά η ανθρώπινη επικοινωνία, η συμβουλευτική, η ενδυνάμωση, η θεραπεία. Όμως ο Λόγος δεν είναι ένας – ούτε με την φιλοσοφική έννοια της ανθρώπινης Ratio (λογικής), ούτε με την επικοινωνιακή έννοια – αλλά πολλοί μέσα στην κοινωνία, Λόγοι που αντιπαρατίθενται, διαλέγονται, αλληλοσυμπληρώνονται και συντίθενται μέσα και στο μυαλό των ανθρώπων, επηρεάζουν τις σκέψεις, τις πράξεις τους και τις ψυχολογικές καταστάσεις που βιώνουν. Οι Λόγοι, οι διάλογοι, οι αφηγήσεις (narratives) και οι ανθρώπινες φωνές δομούνται – κατασκευάζονται – μέσα στην κοινωνία, αλλά κυρίως μέσα στα συστήματα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, εντός των οποίων έχουν θέσεις υποκειμένου οι άνθρωποι.
  • Κριτική: “αποδόμηση” μέσα στη συζήτηση των συμπτωμάτων και των προηγούμενων διαγνώσεων και θεραπευτική επικέντρωση στις εμπειρίες και στον ψυχικό πόνο του κάθε πελάτη χωριστά, στο τι σημαίνει για τον κάθε άνθρωπο/οικογένεια που επιλέγει να απευθυνθεί σε μένα.
  • Εσωτερική Δύναμη (potentia): Σύμφωνα και με τα διδάγματα της συστημικής θεωρίας, “ο πελάτης είναι ο ειδικός” για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται ως πρόσωπο, ονομάζεται “πελάτης” (που έχει την επιλογή που θα απευθυνθεί και τη δυνατότητα απόφασης αν του ταιριάζει η θεραπεία), όχι “περιστατικό” ή “ασθενής”. Προσπαθούμε στη θεραπευτική αλληλεπίδραση να φωτίσουμε τις  εναλλακτικές προοπτικές – ιστορίες & επιλογες που έχει, τις λύσεις που έχει ήδη βρει ή γνωρίζει και έχει δοκιμάσει επιτυχώς στη ζωή του.
  • Συνργασία: Από κοινού δημιουργούμε νέες προτάσεις, λύσεις, προοπτικές θέασης του κόσμου, ερμηνείες, απορρίπτοντας το ρόλο του ειδικού/ψυχολόγου που υπαγορεύει τρόπους ζωής.
  • Κοινωνική Δικαιοσύνη: ο κάθε άνθρωπος θεωρείται κύτταρο του οικολογικού περιβάλλοντος & της κοινωνίας. Γίνεται προσπάθεια η θεραπευτική πρακτική να είναι ευαίσθητη απέναντι στη σεξουαλική, την πολιτισμική και κοινωνική διαφορετικότητα, δίνοντας έμφαση στη συνειδητοποίηση της άνισης κατανομής  της εξουσίας στην κοινωνία και πως αυτή επηρεάζει τη ζωή των πελατών.

Σειρά Εκδηλώσεων & Σεμιναρίων από το Κίνημα “Hearing Voices”

Το πρόγραμμα σε μορφή pdf  εδώ

 

Εκδήλωση με ομιλητές τους ιδρυτές του κινήματος ‘hearing voices

Marius Romme και Sandra Escher  

14,15,16 Απριλίου 2011

 

Το Hearing Voices Network είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που δημιουργήθηκε από και για ανθρώπους που ακούνε φωνές ή έχουν παρόμοιες ασυνήθιστες εμπειρίες, καθώς και φίλους, συγγενείς και εργαζόμενους που θέλουν να εκφράζουν έμπρακτα τις έντονες ενστάσεις τους για τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα ψυχικής υγείας. Η προσέγγιση του Δικτύου είναι διαφορετική από την παραδοσιακή ψυχιατρική, καθώς δεν αντιμετωπίζει αυτές τις εμπειρίες ως «ψευδαισθήσεις» και συμπτώματα ενός «ελαττωματικού εγκεφάλου», αλλά ως βιώματα με νοήματα που συνδέονται στενά με την προσωπική ιστορία κάθε ατόμου. Ενώ η «λύση» που συχνότερα προτείνει η ψυχιατρική είναι η καταστολή, με πολλές καταστροφικές προεκτάσεις όπως ο στιγματισμός, η κοινωνική απομόνωση και η αποδυνάμωση, τοHearing Voices Network τίθεται ενάντια σε μοντέλα χειραγώγησης και προσπαθεί να προσφέρει επιλογές χειραφέτησης που επικεντρώνουν στην αυτοβοήθεια και αξιοποιούν την πολύτιμη γνώση των ανθρώπων που έχουν γίνει ειδικοί βάσει των εμπειριών τους και θέλουν να μοιραστούν ιδέες με άλλους.

Το δίκτυο ξεκίνησε το 1988 από την Ολλανδία όταν ο ψυχίατρος Marius Romme έλαβε σοβαρά υπόψη του τις κριτικές απόψεις μιας γυναίκας που τον επισκεπτόταν επειδή άκουγε φωνές και αμφισβητούσε την αντιμετώπιση που προτείνει το ορθόδοξο ψυχιατρικό μοντέλο. Αντί της αντιμετώπισης τέτοιων και ανάλογων εμπειριών ως «κούφια» συμπτώματα που στοιχειοθετούν ένα ψυχιατρικό σύνδρομο (π.χ. σχιζοφρένεια), το κίνημα Hearing Voices προτείνει σεβασμό για το νόημα κάθε βιώματος, μια ολιστική προσέγγιση και αποδοχή.

 

Ο Marius Anton Joannes Romme είναι ολλανδός, κοινωνικός ψυχίατρος και καθηγητής πανεπιστημίου του Maastricht. Μαζί με τη Sandra Escher και άλλους ιδρύσαν το κίνημα των hearing voices που πλέον αριθμεί εκατοντάδες ομάδες από πάνω από είκοσι κράτη σε όλο των κόσμο. Σύμφωνα με τον MRomme η «σχιζοφρένεια» είναι ένας επικίνδυνος όρος και πως παραισθήσεις, φωνές και άλλες ψευδαισθήσεις, τα ονομαζόμενα συμπτώματα της σχιζοφρένειας, συνδέονται με ασθένεια αλλά μπορεί να αποτελούν αντιδράσεις σε τραυματικά γεγονότα της ζωής. Μαζί με τη SEscher έχουν αναπτύξει την επικεντρωμένη στην εμπειρία συμβουλευτική (Experience Focussed Counselling). Έχει δημοσιεύσει πάνω από 250 άρθρα σε διεθνή περιοδικά. Η Sandra Escher έχει, τέλος, ασχοληθεί με την εμπειρία των φωνών στην παιδική ηλικία.

Οργάνωση: ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων-9ο ΨΤ ΨΝΑ

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πέμπτη, 14 Απριλίου, 16.30-21.00

Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστημίου 30

Prof DrMarius A.JRomme – «Ακούγοντας φωνές: Γιατί να τις αποδεχτούμε και πώς να βγάλουμε νόημα από αυτές»

Πρoβολή video

DrAEscher – «Ακούγοντας φωνές και παιδιά»

 

 

Παρασκευή 15 Απριλίου, 10.00-13.00 και 16.00-19.00

και

Σάββατο 16 Απριλίου, 10.00-13.00

ΠΠΙΕΔ, Δεκελείας 152 και Ατταλείας, Νέα Φιλαδέλφεια

Εργαστήριο με συμμετοχή έως 25 άτομα (σε τρία μέρη)

Θα  γίνει παρουσίαση περιστατικού και επεξεργασία συνέντευξης ατόμου που ακούει φωνές.

 

Ο MRomme θα πάρει συνέντευξη από άτομο που ακούει φωνές και στη συνέχεια θα γίνει επεξεργασία αυτής και συζήτηση. Απαραίτητη προϋπόθεση οι συμμετέχοντες να έχουν από πριν επεξεργαστεί το ερωτηματολόγιο του Maastricht για τις φωνές. Λόγω του περιορισμένου αριθμού των συμμετεχόντων θα προτιμηθούν όσοι ανεξάρτητα από το αν ακούνε φωνές ή όχι, έχουν κάποια σχετική  εμπειρία ή φιλοδοξούν να το εντάξουν σε κάποια δραστηριότητα (μέλη ομάδων αυτοβοήθειας, επαγγελματίες κ.τ.λ.)

Πληροφορίες 6944302577
 


Οι γονείς και οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες…

Μερικές χρήσιμες κατευθύνσεις και πρακτικές παρεμβάσεις, επικοινωνίας και διαπαιδαγώγησης.

Λίγο πιο αναπτυγμένο κείμενο, της εισήγησής μου στην ομιλία που κάναμε προσκεκλημένοι, με τη Μ. Σκόκου, από την ΕΣΣΝΑ, στα περιφερειακά σχολικά πρωταθλήματα σκακιού. Το κείμενο των κατευθύνσεων είναι συρραφή δική μου από διάφορα κομμάτια που άντλησα από μια βιβλιογραφική έρευνα για το θέμα στο διαδίκτυο και σε άλλες πηγές, οι περισσοτερες δωρεάν προσβάσιμες. Ευχαριστώ τους συγγραφείς για την ελεύθερη δημοσίευση των κειμένων τους.

Να γνωρίζετε ότι:

  1. Δεν χρειάζεται καθόλου πανικός. Με αυτό το τρόπο, αγχώνετε περισσότερο το παιδί σας και το κάνετε να αισθάνεται περισσότερο άσχημα, νομίζοντας πως αυτό είναι υπεύθυνο για αυτό που του συμβαίνει, ή για το ότι εσείς είσαστε αγχωμένοι.

  2. Πρέπει ήρεμα και με προσχεδιασμένες κινήσεις να μαζέψετε όσο δυνατόν περισσότερη πληροφόρηση μπορείτε για τις μαθησιακές δυσκολίες. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν για όλα τα ζητήματα που σχετίζονται και οριοθετούν τη διαταραχή: αναπτυξιακά, μαθησιακά, συμπεριφορικά και συναισθηματικά.

  3. Να θυμάστε πως η δυσλεξία και τα χαρακτηριστικά που εκφράζουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες διαφέρουν από άτομο σε άτομο, γιατί η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστεί με κάποιο φάρμακο. Δεν πρόκειται να φύγουν όταν το παιδί μεγαλώσει. Ωστόσο, μπορούμε με απλούς τρόπους και δουλειά να μάθουν τα παιδιά να ζουν με τις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.

  4. Πάνω απ’όλα πρέπει να θυμάστε ότι η υποστήριξη σας, η ενθάρρυνση και κατανόηση σας είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε εκπαίδευση που μπορεί να κάνει ή να μην κάνει γι’αυτό.

  5. Να πιστεύετε στις δυνατότητές του και να επαινείτε τις προσπάθειες του. Πρέπει να ενισχύσετε την αίσθηση ότι έχει το ίδιο προσωπικά το έλεγχο και την ευθύνη για τη ζωή του, ώστε να βιώνει τις επιτυχίες του ως αποτέλεσμα κυρίως των δικών του προσπαθειών και ικανοτήτων.

  6. Να μην το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά, να κατανοήσετε και να αποδεχθείτε τη διαφορετικότητα του: Αποφεύγετε την αποτυχία στο σπίτι. Έχει αρκετή στο σχολείο. Το σπίτι πρέπει να είναι ασφαλής χώρος. Μ’αυτόν τον τρόπο επικοινωνείτε στο παιδί την αποδοχή και την εκτίμησή σας, ενισχύετε την αυτοπεποίθησή του, βοηθάτε την εσωτερική του ηρεμία, το κινητοποιείτε να πετύχει περισσότερα, ενώ ενθαρρύνετε την αυτονομία του.

  7. Να παρατηρείτε το παιδί σας και να κινητοποιείστε όταν διαπιστώνετε σημάδια μεγάλου άγχους, θυμού και ματαίωσης.

  8. Οι μαθησιακές δυσκολίες συνυπάρχουν με διάφορες μορφές προβλημάτων συμπεριφοράς, κυρίως με τη ΔΕΠ/Υ, τις διαταραχές διαγωγής και την κατάθλιψη. Τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζουν ταυτόχρονα και άλλες δυσκολίες όπως έλλειψη συγκέντρωσης και διάσπαση προσοχής, εκρήξεις θυμού, αδιαφορία για τη σχολική επίδοση και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

  9. Θα έχει πολλές απογοητεύσεις, αλλά θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτές και μπορεί να βοηθηθεί να τις αποφεύγει τις περισσότερες φορές. Χρειάζεται να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον που ενισχύει την πεποίθηση στο παιδί ότι τα λάθη και αποτυχίες δεν είναι μόνο αποδεκτές, αλλά είναι αναμενόμενα στοιχεία της ζωής, και πρέπει να τα βλέπουμε σαν ευκαιρίες για μάθηση, δηλαδή οι αποτυχίες τους μπορεί να τα οδηγήσουν στην επιτυχία.

  10. Βοήθεια να οργανωθεί.

    1. Εγκαθιδρύστε μια ρουτίνα/πρόγραμμα γι’ αυτό και προσπαθείστε να έχει λιγότερες ενοχλήσεις. Πρέπει οι γονείς να θέτουνε κάποιους κανόνες, οι οποίοι πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια.

    2. Ενθαρρύνετέ το να προχωρά σιγά.

    3. Να λέτε στα παιδιά τι να κάνουν, παρά τι να μην κάνουν. Έτσι τους δίνετε έναυσμα και κίνητρα για δράση, χωρίς να τα αποτρέπετε. Ο στόχος είναι να οικοδομήσουμε τις δυνάμεις του παιδιού, κι όχι να μεγενθύνουμε τις αδυναμίες του.

    4. Διαβάστε τους όσα περισσότερα παραμύθια και ιστορίες μπορείτε. Όταν ξεκινάτε το διάβασμα, ζητείστε τους να πουν αυτά που διάβασατε την προηγούμενη μέρα (επανάληψη), ρωτήστε τους για το τι νομίζουν ότι θα συναντήσουν παρακάτω (κρίση/πρόβλεψη), πώς θα εξελιχθεί η ιστορία.

    5. Προσπαθήστε να συσχετίζετε τα όσα μαθαίνουν με τα όσα ήδη ξέρουν και τις νέες πληροφορίες με αυτές που ήδη κατέχουν.

    6. Διαβάστε τους ποίηση και δημιουργείστε δικά σας ποιήματα με ομοιοκαταληξίες (φαντασία/ρυθμός της γλώσσας). Κάντε το να μοιάζει με ένα παιχνίδι το οποίο θα επαναλαμβάνετε συχνά.

    7. Χρησιμοποιείστε καθημερινά αντικείμενα. Ρεβίθια, φασόλια, φακές, ρύζι, ρίξτε αρκετά σ΄ένα τραπέζι και πείτε στα παιδιά να τα ξεχωρίσουν και να τα βάλουν μέσα σε αντίστοιχα χρωματιστά δοχεία (κατηγοριοποιήσεις/σύνολα). Χαράξτε ένα σχήμα σε χαρτόνι και ζητείστε τους να βάλουν σε σειρά επάνω στις γραμμές φασόλια, φακές, ρύζι. Δώστε τους ένα ψαλίδι και ζητήστε τους να κόψουν το σχήμα να το χρωματίσουν και να το κολλήσουν στο δωμάτιο τους. Κάντε το συχνά μαζί με το παιδί, διασκέδάστε μαζί του, κάντε το γελώντας.

    8. Ένα ακόμη χρήσιμο παιχνίδι είναι το γνωστό domino καθώς συσχετίζει τα σύμβολα με την αριθμητική τους αξία, την ακολουθία, την τάξη κλπ (αριθμοί/αξίες/συνδέσεις).

    9. μπορείτε να παίξετε προφορικά παιχνίδια λέξεων. Ζητείστε τους να μετρήσουν τα γράμματα από τις λέξεις που προφέρετε, να σας πουν το τρίτο, το πέμπτο γράμμα της λέξης, ρωτήστε τους τι θ’ αλλάξει σε μια λέξη αν την κάνετε στο πληθυντικό (προφορική γλωσσική επίγνωση). Μόνο να θυμάστε πως παίζετε παιχνίδι, έτσι πρέπει να είναι σύντομο και ευχάριστο ώστε να το αναζητούν.

    10. Δώστε έμφαση στις γενικές εγκυκλοπαιδικές τους γνώσεις και επεκτείνετε τα μαθήματα σε βιωματικές εμπειρίες όπου αυτό είναι εφικτό. Δώστε ευκαιρίες για οπτικοακουστική και εμπειρική/βιωματική γνώση και ενημέρωση.

    11. Πειραματιστείτε αφήνοντας τα παιδιά να μελετούν παρέα με συμμαθητές τους αν το θέλουν.

    12. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται να αμείβονται πιο συχνά, και με συνέπεια. Τόσο οι κοινωνικοί ενισχυτές (επιδοκιμασία), όσο και οι υλικές αμοιβές (παιχνίδια, ιδιαίτερη μεταχείριση και προνόμια) είναι καλό να προσφέρονται σε μεγαλύτερο βαθμό κάθε φορά που το παιδί συνεργάζεται ή έχει κάποια επιτυχία.

  11. Μη υπερφορτώνετε το πρόγραμμά τους και προσπαθήστε να κρατάτε κάποια ισορροπία στο χρόνο και τις ασχολίες τους. Χωρίστε τις έτσι ώστε να υπάρχουν εναλλαγές και διαλείμματα αλλά και να αφήνουν την αίσθηση της ολοκλήρωσης σε ότι κάνουν.

  12. Να είστε ευέλικτοι και με την συζήτηση να επιλέγετε μαζί νέους τρόπους ή παραλλαγές αυτών που ήδη χρησιμοποιείτε ώστε να έχετε καλύτερη επικοινωνία αλλά και αποτελέσματα.

  13. Να απευθύνεστε στους ειδικούς και να ενημερώνεστε αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού σας, το είδος του ειδικού παιδαγωγικού προγράμματος παρέμβασης που θα ακολουθηθεί και τις μεθόδους που θα εφαρμοστούν.

    1. Μπορείτε να προσπαθήσετε να παρέχετε, κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για το ιστορικό και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του παιδιού. Άλλωστε, γι’ αυτόν το λόγο οι ψυχολόγοι επιδιώκουν να συναντήσουν τους γονείς των παιδιών πριν από την αξιολόγηση των δυνατοτήτων και των δυσκολιών του παιδιού και να διεξάγουν μία συνέντευξη μαζί τους, ώστε να έχουν μία πρώτη εικόνα για αυτό αλλά και για το οικογενειακό περιβάλλον του.

    2. Επιπλέον θα πρέπει να ακολουθείτε με συνέπεια τις οδηγίες των ειδικών για στήριξη του προγράμματος στο σπίτι, συμβάλλοντας έτσι σε μια συντονισμένη προσπάθεια εξέλιξης του παιδιού.

    3. Τα περισσότερα προγράμματα αποκατάστασης διαρκούν από ένα μέχρι και τρία χρόνια. Προϋπόθεση επιτυχίας των, η συνέπεια στην παρακολούθηση. Τυχόν διακοπή τους ενδέχεται να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα στο παιδί

    4. Η τυχόν στασιμότητα της σχολικής επίδοσης του παιδιού ή η σχολική αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί από τους γονείς προσωπική τους αποτυχία. Τότε είναι αναγκαίο η θεραπευτική προσέγγιση να απευθύνεται όχι μόνο στο παιδί αλλά σε ολόκληρη την οικογένεια. Καλό είναι, λοιπόν, να υπάρχει συνεχής ανατροφοδότηση και συνεργασία των ειδικών προς τους γονείς.

  14. Να παρέχουν στο παιδί ευκαιρίες για εξωσχολικές δραστηριότητες, ώστε το παιδί να ανακαλύψει τα ταλέντα του, βρίσκοντας διεξόδους επιβράβευσης και χαράς.

    1. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, τέννις κλπ. Παίξτε μαζί τους, όσο πιο συχνά μπορείτε, με υπομονή. Τους βοηθάτε να συντονίσουν την σκέψη με την κίνηση. Επιδιώξτε συγκεκριμένες κινήσεις-αντιδράσεις, επαναλάβετε ξανά και ξανά την ίδια κίνηση/δράση, μέχρι που να καταλάβετε ότι έχει ενεργοποιηθεί ο “αυτόματος μηχανισμός αντίδρασης” σε σημείο που να πει ότι βαρέθηκε συνέχεια το ίδιο.

    2. Γράψτε τα παιδιά σας σε μία σχολή καράτε, judo, πολεμικών τεχνών… βοηθούν ακόμα περισσότερο στο συντονισμό και το έλεγχο των κινήσεων και των άκρων τους. Ενώ μαθαίνουν την ομαδικότητα, την πειθαρχία, τον σεβασμό σε κάποιον άλλο, την ιεραρχία. Ενθαρρύνετέ τα να πάνε σε κάποια σχολή χορού. Στο χορό και στα αθλήματα μπορούν να εκτονώσουν την συσσωρευμένη ενέργεια με εποικοδομητικό τρόπο. Αν δείτε όμως ότι ανταποκρίνονται αρνητικά σταματήστε τα αμέσως.

    3. Παίξτε μαζί σκάκι, μάθετέ τους τις κινήσεις. Θα πρέπει να επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά τις κινήσεις που κάνουν τα πιόνια ώστε να τις μάθουν καλά. Ρωτάτε τους αν τις θυμούνται, ζητείστε τους να σας διορθώνουν όταν κάνετε εσείς λάθη.

  15. Καθώς το παιδί μεγαλώνει (Γυμνάσιο – Λύκειο), καλό είναι σιγά – σιγά να αποσύρονται από δίπλα του κατά την διάρκεια της μελέτης και το παιδί να δέχεται την σωστή βοήθεια μόνο από ειδικούς. Σκοπός είναι το παιδί, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, να αυτονομηθεί και να μάθει να διαχειρίζεται μόνο του τις υποχρεώσεις του.

  16. Στο γυμνάσιο, σημαντικό ρόλο παίζει η προσωπική σχέση εκτίμησης και σεβασμού του προσώπου, και γι αυτό θα πρέπει ν’ αναζητάτε την απόλυτη αποδοχή των παιδιών. ‘Οσον αφορά την δική σας συμμετοχή, βοηθήστε τα με την οργάνωση του διαβάσματος,του προγράμματος και των πραγμάτων τους. Δίνοντας ιδέες και προτείνοντας πιθανές λύσεις , προσπαθήστε να συμμετάσχετε και όχι να επεμβαίνετε.

  17. Τα παιδιά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο χρειάζονται να εκφραστούν, ,πρέπει να εκδηλώσουν την δημιουργικότητα τους, να διοχετεύσουν την περίσσια ενέργεια τους και πάνω απ όλα πρέπει να νιώσουν σημαντικά για τους άλλους γύρω τους, ότι προσφέρουν, ότι τα καταφέρνουν, ότι μπορούν να ξεχωρίσουν. Βρείτε λοιπόν σε τι είναι καλοί, τι τους αρέσει να κάνουν και στηρίξτε τους. Αφού εξασφαλίσετε ότι κάνουν κάτι που τους αρέσει πολύ και τα καταφέρνουν το επόμενο βήμα είναι η συζήτηση.

  18. Δημιουργήστε το υπόβαθρο ώστε να μπορούν να σας εμπιστεύονται τα προβλήματά τους και σαν φίλοι οδηγήστε τους ν’ ανακαλύπτουν διεξόδους κι εναλλακτικές λύσεις σ΄ αυτά.

  19. Στη Β τάξη του Γυμνασίου καλό είναι να επισκεφτείτε μαζί με το παιδί ένα ειδικό για επαγγελματικό προσανατολισμό. Πρέπει να δουν τις δεξιότητές τους, τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά τους και να αποφασίσουν προς ποια κατεύθυνση θα βαδίσουν.

  20. Η κοινωνικότητα του παιδιού θα καθορίσει τελικά σε μεγάλο βαθμό την αυτοπεποίθησή του, τις φιλίες του, και την προσαρμογή του στη σχολική ζωή. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού θα καθορίσουν την επιτυχία του και την προσαρμογή του στη ενήλικη ζωή του.

  21. Τέλος, πρέπει να μαθαίνετε τα δικαιώματά σας σαν γονείς και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών αρχών.

    1. Δημιουργήστε καλές σχέσεις γονέων και δασκάλων.

    2. Εγκαθιδρύστε ένα δίκτυο επικοινωνίας με το σχολείο και συνεχίστε το.

    3. Αν ένας νέος δάσκαλος φτάσει στο σχολείο, πηγαίνετε να τον γνωρίσετε.

    4. Μην υποθέσετε ότι οι εκθέσεις και οι πληροφορίες αυτόματα θα περάσουν στον καθένα που τις χρειάζεται. Ευγενικά σιγουρευτείτε ότι τις έχουν πάρει.

    5. ελάτε σε επαφή με άλλους γονείς παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και συλλέξτε εμπειρίες. Υπάρχουν σύλλογοι γι’ αυτό.