Category Archives: news

Ομιλία στις 18/3/2016: “Εργασία & Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση”

Την Παρασκευή 18/3 2016 θα πω μερικά λόγια για το θέμα των αλλαγών στη εργασία σε σχέση με την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση στην 5η συνάντηση/συζήτηση της “Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία”.

Θα διεξαχθεί στο στέκι του Δικτύου Hearing Voices, Τροίας 44 και Γ’ Σεπτεμβρίου.

Η συνάντηση είναι ανοιχτή σε όλους, χωρίς προεγγραφή ή οικονομική συνεισφορά.

 

Καλοκαιρινές Διακοπές!

Το γραφείο θα είναι κλειστό για την απαραίτητη καλοκαιρινή ανάπαυλα από σήμερα 21/7/2015 ως και τις 16/8/2015.

επικοινωνία για προγραμματισμό συνεδριών μετά τις 16/8 στα γνωστά τηλέφωνα.

 

10 link για την εβδομάδα #8

Η γνώριμη θεματική, το αναγκαίο ερώτημα, πως το “έξω”, οι κοινωνικές, πολιτικές ή πολιτισμικές συνθήκες καθορίζουν το “μέσα”, την ψυχολογία, τον “ψυχισμό” μας.

1. Νιώθουμε δυστυχισμένοι, δεν ήμαστε: ένας αρθρογράφος του Ακραίου Κέντρου, ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος, επιχειρηματολογεί με δεδομένα και στοιχεία για το υποκειμενικό βίωμα της κρίσης, έναντι ποσοτικών δεικτών.

2. Τo χρέος ως σχέση εξουσίας: ομιλία εκ των ηγετών του PODEMOS, του  Juan Domingo Sáncheζ στην Αθήνα, για την εξουσιαστική πτυχή του χρέους, η οποία είναι και μια τεχνική υποκειμενοποίησης, διαμορφώνει ένα υποκείμενο. Μπορείτε να δείτε και την ομιλία από το youtube.

3. Ordinary Psychosis του David Ferraro: Μια γενεαλογία περιήγηση στην έννοια της κανονικόμορφης ψύχωσης, όπως αναπτύσσεται στη λακανική κλινική, και στη σχέση της με το πραγματικό του 21ου αιώνα.

4. Σχετικά με το Music School: ένα συλλογικό κείμενο μεστής, θεωρητικής και πολιτικής κριτικής για το reality show του Mega, το οποίο βασίζεται σε ένα κριτικό ψυχολογικό πρίσμα για τη σεξουαλικοποίηση της παιδικής ηλικίας. “Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι πως συχνά καλούνται να ερμηνεύσουν τραγούδια σαν να είναι μεγάλοι, να νιώσουν λόγια ερωτικής έντασης (πόνου, καημού κτλ.) που δεν ανταποκρίνονται στα βιώματά τους, λαμβάνοντας σχόλια από τους κριτές πως ερμήνευσαν το τραγούδι με μεγάλη ωριμότητα και πολύ συναίσθημα και πως φάνηκε ότι ένιωθαν τα λόγια κτλ. Η συστηματική καλλιέργεια της ερωτικής συναισθηματικής ωριμότητας και η δημόσια έκθεση και επιτέλεση της επιτρέπει την σύγκλιση της ερωτικής θυμικής οικονομίας των παιδιών με αυτή των ενήλικων, δίνοντας επιπλέον υπόσταση στο σεξουαλικό βλέμμα προς τα παιδιά.”

5. The McMindfulness Craze: The dark side of the mindfulness revolution: για τη σύνδεση μεταξύ ‘ενσυνειδητότητας’ (mindfulness) και ψυχοθεραπείας, αλλά και τις διαφορές των δυο, στη δυτική κουλτούρα. Αντίθετα με ό,τι υποστηρίζεται από τους οπαδούς της ενσυνειδητότητας, δεν είναι πανάκεια!

6. Rethinking one of psychology’s most infamous experiments: μια σημερινή (!) συζήτηση του διάσημου πειράματος του Milgram, για τη σημασία του για τη σημερινή επιστήμη και κουλτούρα, για την επανεξέτασή του σήμερα και για τους τρόπους που το επανεξετάζουν οι επιστήμονες σήμερα.

7. Is it depression? Or melancholy? Or…: μια συζήτηση της έννοιας και της κλινικής διάγνωσης της “κατάθλιψης”, η οποία όχι μόνο αποδομεί πρακτικά την κλινική οντότητα, αλλά επιμένει στη πολύπλοκη ιδιαιτερότητά της για τον κάθε πάσχοντα, με αναφορά στην καταγεγραμμένη κατάθλιψη του Αβραάμ Λίνκολν. Και κλείνει με τις σημαντικές φράσεις: “Η ευτυχία πουλιέται ανελέητα στο καπιταλιστικό παζάρι, αλλά μερικοί από μας προτιμάμε να επιδιώκουμε όχι να αισθανόμαστε καλά, αλλά να αισθανόμαστε άνθρωποι. Ζωή με ένα σκοπό. Φροντίδα των άλλων. Να ανταπεξέρχεσαι στις προσωπικές προκλήσεις. Να μαθαίνεις τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Να βρίσκεις νόημα στη ζωή. Να αντιμετωπίζεις τις σκληρές αλήθεις της ζωής με εντιμότητα?.

8. Πολιτισμικός Πόλεμος ενάντια στην ανορεξία/βουλιμία: ένα παλιότερο άρθρο από τη μακρινή Νέα Ζηλανδία το οποίο περιγράφει τη δουλειά που κάνει για δεκαετίες ο David Epston, αφηγηματικός θεραπευτής, για να χτίσει μια “αντι-γλώσσα” και ένα μέτωπο εναντίον των διατροφικών διαταραχών της ανορεξίας/βουλιμίας και υπερ της ζωής. Σημαντικές βέβαια, είναι και οι ίδιες οι αφηγήσεις των insiders, των γυναικών (και ανδρών) που έχουν “πολεμούν” τέτοιες διαταραχές για τη ζωή τους. Το άρθρο είναι σημαντικό γιατί τονίζει καταρχάς ότι θέματα θεραπείας συνδέονται με την ευρύτερη κουλτούρα της εποχής και κατά δεύτερον, επειδή φέρνει στη σκηνή ακριβώς τις φωνές των ίδιων των ατόμων.

9. Επιστημονική συσχέτιση των πολιτικών λιτότητας διαχρονικά με τις αυτοκτονίες: μια μελέτη από μια διεπιστημονική ομάδα των Πανεπιστημίων της Πεννσυλβάνια, της Κρήτης, της ΕΛ.ΣΤΑΤ., του Εδιμβούργου και του Π.Ο.Υ., η οποία συσχέτισε τα διαθέσιμα στατιστικά αυτοκτονιών με τα κοινωνικά γεγονότα (λιτότητας & ευημερίας) σε βάθος 30ετίας. Το συμπέρασμα, ότι τα γεγονόταλιτότητας συσχετίζονται θετικά με την αύξηση των αυτοκτονιών στις ίδιες περιόδους. Σαν να λέμε δηλαδή, το “έξω” καθορίζει το “μέσα”! Φυσικά, στη στατιστική μαθαίνουμε ότι συσχέτιση δεν σημαίνει αιτιότητα, και δεν μπορούμε βέβαια να βγάλουμε οριστικές σχέσεις αιτιότητας… Για τη συγκεκριμένη δημοσίευση μπορείτε να δείτε εδώ.

10. Για ένα μοντέλο συνεργατικής πρακτικής στην κοινοτική ψυχική υγεία: μια αγγλόφωνη δημοσίευση από το Σκανδιναβικό περιοδικό Skandinavian Psychologist, όπου περιγράφονται λεπτομερώς δυο μελέτες διεπιστημονικών ομάδων με κέντρο τη Νορβηγία. Στις μελέτες αυτές, με μια προοπτική ολοκληρωμένων υπηρεσιών (ψυχικής) υγείας, αναδεικνύεται η σημασία της συμμετοχής και συνεργασίας των ίδιων των χρηστών ψυχικής υγείας στις αποφάσεις που τους αφορούν.Τελικά, φαίνονται τα καλύτερα αποτελέσματα από την ενίσυση της δημοκρατίας και της ισότητας (και) στην ψυχική υγεία, σε ένα ανθρώπινο και αποτελεσματικό μοντέλο οργάνωσης των υπηρεσιών.

Καλή Χρονιά!

Χρόνια Πολλά!

IMG_2631

 

Τις καλύτερες Ευχές για το 2015:

#Υγεία, #Χαρά, #Δημιουργία, #Αναστοχασμοί, #Αμφισβήτηση, #Όνειρα, #Αλληλεγγύη

 

Μια κάρτα με θέμα από την Αμβέρσα, όπου πέρασα μερικές υπέροχες μέρες

10 link για την εβδομάδα #7

η 7η εκδοχή, πολύ καθηστερημένη, και αποτελούμενη κυρίως από συνέδρια, ωστόσο περιέχει και αυτό το video από το D.Mackler μιας συνάντησης ανταλλαγής απόψεων ακτιβιστών για τη διακοπή ψυχιατρικών φαρμάκων. Ομοφυλόφιλη υιοθεσία, ψυχανάλυση, συστημική, ψυχιατρική, ανοιχτός διάλογος και η εδραίωση μιας κριτικής προοπτικής για τις ψυχιατρικές διαταραχές είναι τα περιεχόμενα….

1. Η στοματική υγιεινή και η υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ατόμων του ίδιου φύλου: Ένα παιγνιώδες άρθρο για το θέμα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, που το θέτει στη σωστή βάση. Γιατί τι υποχρεώσεις έχουν οι γονείς για τα παιδιά τους; να μην σχιζοφρενιάσουμε (κυριολεκτικώς) τα παιδιά μας, να τα μάθουμε να πλένουν τα δόντια τους από μικρά και να τους κληροδοτήσουμε μεγάλες βιβλιοθήκες.” Δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο…

2. Χρέος και Ψυχανάλυση, του Κ. Δουζίνα: ένα κείμενο από τον φιλόσοφο Κ. Δουζίνα, το οποίο επικεντρώνει την πολιτική ανάλυση για την κρίση και τα μνημόνια στην “επιθυμία του χρέους”, αναφερόμενο στον Μ. Λαζαράτο και τη “δημιουργία του Χρεωμένου Ανθρώπου” και στη λακανική θεωρία, για να υποστηρίξει την βιοπολιτική, πειθαρχική στο επίπεδο του υποκειμένου, λειτουργία του χρέους.

3. Το σώμα σε κρίση στον ψυχαναλυτικό και τον ιατρικό λόγο: Διεθνές συνέδριο ψυχανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διεθνείς προσκεκλημένοι, δείχνει την καλή ψυχαναλυτική δουλειά που γίνεται στο Τμ. Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, μαζί με το Γαλλικό Ινστιτούτο.

4. Συνέδριο “Psychiatry beyond scientism”: Ένα συνέδριο που γίνεται το Γενάρη του 2015 στο Amsterdam, με αναφορά σε φιλοσοφικές και επιστημολογικές συζητήσεις περί της ψυχιατρικής.

5. Σταματώντας τα ψυχιατρικά φάρμακα: μια συνάντηση: Πολύ ενδιαφέρουσα οπτική καταγραφή μιας συνάντησης – εκπαίδευσης – συζήτησης ψυχιατρικών επιζώντων και ακτιβιστών από τις ΗΠΑ και τον κόσμο που αγωνίζονται για τη διακοπή και τη μείωση της χρήσης των ψυχιατρικών φαρμάκων. Με ελληνικούς υπότιτλους, χάρη στη δουλειά του Παρατηρητηρίου για τα Δικαιώματα στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας.

6. Διημερίδα για τα 30 Χρόνια του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων (6-7/12/2014): μια πολύ ενδιαφέρουσα συστημική διημερίδα που γίνεται στο Pierce College, εορτάζοντας τη διαχρονική συμβολή του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων στην ψυχοθεραπεία και την εκπαίδευση της Ελλάδας, με πάρα πολλούς γνωστούς προσκεκλημένους. Εδώ μπορείτε να δείτε και περιγραφές/περιλήψεις των εργαστηρίων που διεξάγονται.

7. 2ο Συνέδριο Συστημικής Ψυχοθεραπείας Κύπρου “Η βία ως μορφή σχέσης: πρόληψη, θεραπεία, εναλλακτικές προτάσεις” (29-30/11): Συνέδριο Κυπριο-Ελλαδικό συστημικής. Πολύ ενδιαφέροντα τα εργαστήρια, με εφαρμοσμένες πρακτικές στο θέμα της βίας και της οικογένειας.

8. Θετική Ενέργεια, η μάστιγα της εποχής: Για κάποιους ανθρώπους είναι απλώς αδύνατο να αποδεχτούν ότι πέρα από τις καλές, υπάρχουν και οι πραγματικά αισχρές, ανυπόφορες, ελεεινές στιγμές στη ζωή. Και τέλος. Χωρίς ελαφρυντικά, χωρίς περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Plain shit. Αντιδραστικά, και σε πλήρη άρνηση όντες, επιλέγουν όχι να διδαχθούν κάτι από την ατυχία, αλλά να τη μεταμφιέσουν σε κάτι αισιόδοξο, λες και τα λόγια με τα οποία περιβάλλεται μία μαλακία θα την κάνουν λιγότερο μαλακία. Η όλη εκστρατεία κουκουλώματος και βαυκαλισμού αποκτά σχεδόν δικτατορικές διαστάσεις, καθώς οι υποστηρικτές της προσπαθούν να την επιβάλουν στους άλλους με το ζόρι, προκρίνοντας τη μόνιμη ευφορία τους ως την μοναδική πρέπουσα στάση ζωής.Από το curlysue magazine.

9. Σκέψεις για τον Ανοιχτό Διάλογο: εισαγωγικό post από τον Dr. Tom Stockmann, ο οποίος παρακολουθεί το πιλοτικό πρόγραμμα εκπαίδευσης που διοργανώνει το NHS στην Αγγλία. Αποτελεί μια πρώτη, βασική εισαγωγή για την προοπτική του Ανοιχτού Διαλόγου.

10. Undestanding Psychosis and Schizophrenia: καινούρια, ελεύθερα διαθέσιμη έκθεση από την Anne Cooke εκ μέρους του Τομέα Κλινικής Ψυχολογίας της BPS, η οποία παίρνει μια πολύ προοδευτική θέση για την ψύχωση, εντάσσοντάς την σε ένα συνεχές των ανθρώπινων εμπειριών, ανιχνεύει την αιτία της στο τραύμα, και συμπαρατάσσεται με τα κοινωνικά κινήματα των άμεσα ενδιαφερόμενων. Ό,τι ακριβώς δεν περιμένει κανείς να ακούσει από το κατεστημένο!

Λίστα Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου

Υπάρχει πολύ καιρό, αλλά ίσως χρειάζεται λίγο τόνισμα!

Οι παλιοί στο διαδίκτυο έχουν καταλήξει ότι μετά την προσωπική ιστοσελίδα, είναι ο πιο σταθερός και μόνιμος τρόπος επικοινωνίας με όποιους ενδιαφερόμενους.

Οπότε, αν σας ενδιαφέρει να λαμβάνετε ενημερώσεις για τα νέα άρθρα στην σελίδα μου, τις προτεινόμενες δραστηριότητες, σεμινάρια, συνέδρια ή/και ημερίδες που διοργανώνω ή συμμετέχω, μπορείτε να συμπληρώσετε το email σας στο κουτάκι λίγο πιο κάτω

Λίστα Ηλ. Ταχυδρομείου
Name
Email Address *

και δεξιά, στην πλαϊνή στήλη!

 

10 link για την εβδομάδα #4

Καλά, το “για την εβδομάδα” έχει μείνει μόνο ως τίτλος πια, η συλλογή και συνάθροιση παραμένουν. Λίγος Φουυκώ, λίγος Lazzarrato, λίγος Crichley και ψυχανάλυση, για δυο συνέδρια, λίγο κράξιμο για τους ψυχολόγους στα σχολεία, λίγη θεωρία. Ο Φρόυντ να γράφει στην φωτογραφία…

10428491_10152318042979775_5607227553903447018_n

 

1. Ο Michel Paul Foucault και η θεώρηση της εξουσίας: ένα αφιέρωμα για τον Φουκώ, σε επιμέλεια του Α. Γαλανόπουλου, με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατό του (25/6/1984). Μια καλή σύνοψη της φουκωικής συμβολής και προβληματικής στο θέμα της εξουσίας.

2. Το χρέος ως τεχνική διακυβέρνησης: μια συνέντευξη του Μ. Λατσαράτο, συγγραφέα του «Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου» (εκδόσεις «Αλεξάνδρεια», μετάφραση Γιώργος Καράμπελας), η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Il Manifesto». Το θέμα του χρέους, τόσο οικονομικού όσο και διαγενεακού, είναι πολύ σημαντικό και στην θεραπεία, προς τους γονείς για παράδειγμα, ή την οικογενειακή παράδοση, και σε μεγάλο βαθμό παράγει τον άνθρωπο.

3. O Simon Crichley για τον Αμλετ και την ψυχανάλυση: Μια συνέντευξη με έναν από τους πιο ενδιαφέροντες φιλοσόφους της εποχής μας για τον Άμλετ, την πολιτική απαισιοδοξία, την ντροπή, τον έρωτα, την ψυχανάλυση, θέματα που πραγματεύεται στο βιβλίο του ‘The Hamlet Doctrine” που έγραψε από κοινού με τη σύζυγό του Jamieson Webster.

4. Ψυχολόγοι στα ελληνικά σχολεία: άρθρο της Δέσποινας Λιμνιοτάκη, για το απαράδεκτης έμπνευσης και υλοποίησης πρόγραμμα της τοποθέτησης άνεργων ψυχολόγων (δηλαδή αποφοίτων ψυχολογίας με κάρτα ανεργίας) στα σχολεία, σε πεντάμηνα/εξάμηνα προγράμματα. Μια κακή αρχή, και για τον κλάδο, και για το Σύλλογο που το υποδέχτηκε και το αγκάλιασε (με το σκεπτικό: “από το ολότελα, καλή και η Παναγιώταινα”), και για το κράτος/υπουργείο, που προτιμάει να κρύβει κάτι από το χαλί τα προβλήματα και να φορά παρωπίδες για τις λύσεις τους.

5. Beyond the therapeutic state conference: πρόσφατα έγινε στη Νορβηγία το ομώνυμο συνέδριο από το TAOS Institute, αναζητώντας εναλλακτικές στην σημερινή φροντίδα (ψυχικής) υγείας. Για όλους/ες εμάς που θα θέλαμε, αλλά δεν μπορέσαμε, έκαναν την πρωτοποριακή κίνηση, στο πνεύμα του μοιράσματος της γνώσης, να αναρτήσουν στο youtube όλες τις σημαντικές εισηγήσεις. Οπότε μπορείτε να δείτε τις εισηγήσεις των CARINA HAKANSON, OLGA RUNCIMAN, SAMI TIMIMI, ROBERT WHITAKER, KENNETH GERGEN, κ.α.

6. Independence From the Therapeutic State: Πάνω στην ίδια θεματική του συνεδρίου, ο Eugene Epstein περιγράφει την κοινωνικο-κονστρουξιονιστική προοπτική επί της ψυχοθεραπείας, και προσφέρει πάλι τα ίδια λινκ από το συνέδριο.

7. Η διαλεκτική της επιθυμίας και ο αγώνας για αναγνώριση: άρθρο του Κώστα Δουζίνα, που προσφέρει μια φιλοσοφική προοπτική για την συγκρότηση της ανθρώπινης ταυτότητας και συνείδησης, μέσα από τη διαλεκτική, τον Χέγκελ και τον Χόνετ.

8. Διαγώνιες Διαβάσεις στον Καιρό – Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης: ένα ντοκιμαντέρ που σηματοδοτεί τα 10 χρόνια του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, και καταγράφει την διαγώνια φυσιογνωμία του, συζητώντας με άλλες ομάδες ή χώρους για: την κανονικότητα της κρίσης, τις αντιστάσεις εναντίον της κυβερνητικής της υπο-χρέωσης, τα οριζόντια δίκτυα- κινήματα υπεράσπισης της αξιοπρέπειας, τις πρακτικές αλληλεγγύης και τα κοινά, τη σύσταση νέων κοινοτήτων και δεσμών, την υπεράσπιση της δημοκρατίας έναντι του αυταρχισμού. Έχει ενδιαφέρον το μέρος όπου συζητούν για το κυρίαρχο συναίσθημα της εποχής και την διχοτόμηση της υποκειμενικότητας, με την ευθύνη.

9. Psychiatry in the age of justifiable paranoia: άρθρο της Melissa Dahl στο NYMag, για το νεόκοπο βιβλίο των Ian & Joel Gold, ψυχιάτρων από τη ΝΥ, με τίτλο “Suspicious Minds: How Culture Shapes Madness”, οι οποίοι υποστηρίζουν την ανάγκη για μια πιο πολιτισμική θεώρηση της παράνοιας και των ψυχώσεων. Αλλά το πιο ενδιαφέρον που υποστηρίζουν οι αδερφοί ψυχίατροι είναι ότι οι παρανοϊκές ψευδαισθήσεις είναι πλέον δικαιολογημένες, σε κάποιο βαθμό: όταν υπάρχουν κάμερες παντού, όταν καταγράφονται όλες οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες, όταν αποκαλύφθηκαν οι παρακολουθήσεις της NSA από το Wikileaks και τον Edward Snowden, πόσο απίστευτες είναι οι παρανοϊκές πεποιθήσεις;

10. Horizonty 2014 “Who is the expert here?”: ένα διεθνές συμπόσιο συνεργατικής, μεταμοντέρνας ψυχοθεραπείας, που εστιάζει στην πολλαπλότητα των φωνών και αφηγήσεων στην θεραπευτική πράξη, στην αποκέντρωση του ρόλου και της “υπόστασης” του ειδικού, στις δυνατότητες συνεργασίας ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους. Συμμετέχουν οι Harlene Anderson, Tom Strong, Sylvia London, Loek Schoenmakers, Peter Bullimore, Jako doma.

 

10 link για την εβδομάδα #3

η πρώτη αργοπορία, καθυστέρησε η δημοσίευσή του μια εβδομάδα, αλλά υπήρχαν πολύ καλοί λόγοι. Εθνοψυχανάλυση, νεοφιλελευθερισμός, τα προνόμιά μας, πένθος, και άλλα πολλά.

1. Διάλεξη του Φώτη Τερζάκη για την Εθνοψυχανάλυση: Από τον πολύ ενδιαφέροντα κύκλο διαλέξεων για την ψυχανάλυση, της Εταιρείας Διαπολιτισμικών Σπουδών.

 

2. Bulletproof Neoliberalism: του Paul Heideman στο αξιόλογο περιοδικό Jacobin. Γιατί ακόμα έχει πέραση ο νεοφιλελευθερισμός; Ενδεικτικά, ο συγγραφέας ισχυρίζεται: Neoliberalism, by contrast, sees people as little more than variable bundles of human capital, with no permanent interests or even attributes that cannot be remade through the market. For Mirowski, the proliferation of these forms of everyday neoliberalism constitute a “major reason the neoliberals have emerged from the crisis triumphant.”

 

3. The Origins of Privilege: Άρθρο από τον Joshua Rothman που δημοσιεύτηκε στο New Yorker. Πρόκειται ουσιαστικά για μια συνέντευξη με την Peggy McIntosh, η οποία εισήγαγε την ιδέα των “προνομίων”, ιδιαίτερα δημοφιλή πια θεωρία στις ΗΠΑ στην αντιρατσιστική, κριτική εκπαίδευση και συμβουλευτική. Στην Ελλάδα βέβαια, τα προνόμια που έχουμε ως γηγενείς, τα ξεχνάμε, γιατί πιστεύουμε ότι η δική μας προοπτική είναι παγκόσμια, η σωστότερη, καθολικής αποδοχής. Και έχει ένα ενδιαφέρον αυτό να το βλέπουμε στο χώρο της θεραπείας, ενός επαγγέλματος που φέρει τόσο “αστικές” και καθωσπρέπει παραδοχές!

 

3. Μία συζήτηση με την Judith Butler για την έννοια του πένθους: H Νέλλη Καμπούρη από το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου, συζητά με τη J. Butler για το πένθος, τη ζωή και την αξία της. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, ενδεικτική του πως η σημερινή φιλοσοφία μπορεί να πληροφορεί και να εμπλουτίζει την ψυ-γνώση.

 

4. μια συζήτηση με την China Mills για το newsletter του Κινήματος για την Παγκόσμια Ψυχική Υγεία (Movement for Global Mental Health). H China Mills έκανε διδακτορικό με τον Ian Parker στο MMU, με έρευνα πεδίου για την ψυχιατρική στην Ινδία και πρόσφατα εξέδωσε τη διατριβή της σε βιβλίο με τίτλο “Decolonizing Global Mental Health: The psychiatrization of the majority world”. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η προοπτική της που συνδέει την αποικιοκρατία, την ψυχική δυσφορία και την εξουσία.

 

5. Έξι θέσεις για το Άγχος και πως εμποδίζει την Αγωνιστική Δράση: ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο από το Institute of Precarious Consciousness, σε μετάφραση της Στέλλας Μαύρη και επιμέλεια του Δικτύου Κριτικής Ψυχολογίας. Μια πολιτική εξήγηση για το άγχος, δηλαδή την αγωνία (anxiety), και τη σχέση της με την πολιτική δράση. Ένα κείμενο που γκρεμίζει όλη την ψυχολογική φλυαρία για το άγχος, έναντι της πολιτικής του σημασίας.

 

6. Μπαλίτσα χωρίς γκομενάκια γίνεται; προσωπικό, οργισμένο κείμενο της Anasta Kef για τον σεξισμό στο γήπεδο και την αβάσταχτη κοινοτοπία του, στην κατασκευή των κυρίαρχων, πνιγηρών ρόλων και αφηγήσεων του φύλου.

 

7. Εκπαίδευση ενηλίκων κόντρα στο ρεύμα: Πίσω από αυτό τον πομπώδη τίτλο, κρύβονται οι σκέψεις του Στράτου Παπάνη, εμπνευστή της Ακαδημίας πολιτών. Μπορώ να πω ότι συμφωνώ 80% με αυτά τα συμπεράσματα, μερικά εκ των οποίων έχουν πολλή αλήθεια μέσα τους: πχ. “5. Η γνώση πολλές φορές συγχέεται με αυτοπαρουσίαση, προβολή του εγώ, επίδειξη, επιπολαιότητα, επιδερμική θεώρηση. Οι ημιμαθείς ναρκοθετούν τη διαδικασία, επειδή δεν ενδιαφέρονται για βελτίωση, αλλά για εκτόνωση των συμπλεγμάτων τους και παρασύρουν τους υπόλοιπους σε συγκρουσιακά σκηνικά, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται. 6. Η μάθηση δεν είναι αναίμακτη διαδικασία. Οι άνθρωποι καλύπτονται πίσω από τον πνευματικό μεσαίωνα των ερμηνειών τους και δύσκολα δέχονται να πειραματιστούν ή να εφαρμόσουν την καινοτομία. Πολύ ευκολότερα διδάσκεται ο μυστικισμός παρά το πείραμα και η εξαντλητική επιστημονική διαδικασία. 7. Οι μαθητές αξιώνουν να αποκτήσουν τα πάντα με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια, επειδή αυτή η κουλτούρα καλλιεργήθηκε στο σχολείο και στο οικογενειακό περιβάλλον.

8. Autism, Sociality and human nature: Ένα πολύ ενδιαφέρον ανθρωπολογικό κείμενο του Gregory Hollin, για τη “Διαταραχή αυτιστικού φάσματος” και την αυξανόμενη πολιτισμική σημασία, ως εμπειρία του ανθρώπου.

9. The cybernetics of Occupy: an anarchist perspective: ένα άρθρο του Thomas Swann, που παρουσιάζει την σύνδεση της θεωρίας της α’ κυβερνητικής και συστημικής με την δράση του κινήματος Occupy, σε απλά ελληνικά, των “Αγανακτισμένων”. Έχει ενδιαφέρον, γιατί παρουσιάζει εν μέρει την ιστορία της κυβερνητικής, αλλά και το πείραμα του Cybersyn από τον Stafford Beer, στην σοσιαλιστική Χιλή του Αλιέντε.

10. Τα ναρκωτικά και το περιθώριο της ζωής: από τον καινούριο πολιτικό ιστότοπο Kommon, ένα κείμενο του Π. Φραντζή για τα ναρκωτικά, την κουλτούρα τους, και την πάλη των ανθρώπων για την απελευθέρωση από κάθε εξάρτηση, όχι, την απελευθέρωση των ουσιών.

10 link για την εβδομάδα #1

μια νέα σειρά δημοσιεύσεων (ελπίζω τακτικών και ανά εβδομάδα) που θα εικονογραφούν και θα δικτυώνουν τα πράγματα που διάβασα, πρόσεξα και βρήκα ενδιαφέροντα και άξια διαμοιρασμού μέσα στην εβδομάδα.

#Ψυχολογία, #Πολιτική, #Αριστερά, #Κινήματα, #Κοινωνικές Επιστήμες, #Ψυχανάλυση, #Οικολογία κ.α.

1. Ευρωεκλογές 2014. Οι βασικές διαιρετικές τομές του εκλογικού σώματος, του Χριστόφορου Βερναρδάκη: κοινωνικο-γεωγραφικά και ταξικά χαρακτηριστικά της ψήφου στις ευρωεκλογές.

 

2. The Shawshank Residuals: How one of Hollywood’s great second acts keeps making money. Γιατί αγαπάμε να ξαναβλέπουμε το “Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χαίηγουωρθ” (ή κάπως έτσι γραμμένο).

 

3. Τέταρτο κόμμα στις Ευρωεκλογές της Ισπανίας το Podemos (συνέχεια του κινήματος των Πλατειών, των Indignados). Μια νέα προσπάθεια στο χώρο της αριστεράς της αμφισβήτησης.

 

4. The Debt Drive: πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα στο Άμστερνταμ που συζητά μαζί θεωρίες κατασκευής του χρέους με την ψυχανάλυση και τις ενορμήσεις, ιδίως από Σλοβενική-Λακανική σκοπιά. Συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι Jodi Dean & Mladen Dolar.

 

5.: International Association for Relational Psychoanalysis and Psychotherapy, Greek Chapter: η ελληνική οργάνωση-παράρτημα της Διεθνούς Ένωσης για την Σχεσιακή Ψυχανάλυση.

 

6. Να είσαι υπερβολικά φιλότιμος. Αυτή είναι η κατάρα των εργατικών τάξεων, του David Graeber. Ο ανθρωπολόγος συζητά την αξία της προσφοράς και της αλληλεγγύης, έναντι της ταξικής διαφοράς και εξουσίας των αστικών τάξεων.

 

7. Ζωντανό Υλικό από την πρώτη συναυλία των Rage against the Machine, το 1991 σε ένα κολλέγιο της Καλιφόρνια. Γιατί όλα αυτά που μιλούσαν τότε οι RATM είναι εδώ και σήμερα. Για όλες τις συναυλίες που ήμασταν εκεί. Για αυτή τη συναυλία στην Πετρούπολη που δεν μπόρεσα να πάω…

 

8. Occupy representation. Το Podemos και η πολιτική της αλήθειας. Ένα ακόμα άρθρο για το νέο φαινόμενο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, το κόμμα Podemos στην Ισπανία. Έχει ένα ενδιαφέρον, αν το δούμε σε αντιπαραβολή με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

9. Ghosts of My Life: Writings on Depression, Hauntology and Lost Futures, το νέο (2014) βιβλίο με δοκίμια από τον Marc Fisher, συγγραφέα του απαράμιλλου Capitalist Realism.

 

10. In the Shadow of Freud’s couch: ένα φωτογραφικό πρότζεκτ από τα γραφεία ψυχαναλυτών σε όλο τον κόσμο από τον φωτογράφο/ψυχαναναλυτή Marc Gerald. Και bonus, μια παρόμοια δική μου προσπάθεια, με γραφεία και εργασιακούς χώρους ψυχολόγων από την ελλάδα, μαζεμένα από τα ιντερνετς.

Ποιοτικές Μέθοδοι Έρευνας στην Ψυχολογία

Πρόσφατα ανέλαβα να εισηγηθώ το θέμα των ποιοτικών μεθόδων έρευνας στις κοινωνικές επιστήμες και την ψυχολογία, σε διάφορες συνθήκες. Αν και δεν έχει άμεσα με το θέμα της ψυχοθεραπείας, παρακάτω, μπορείτε να δείτε σε ένα slideshare την παρουσίαση των 2 εισηγήσεών μου, ενωμένες σε μια συνοπτική παρουσίαση.

Η παρουσίαση συμπληρώνεται όμορφα με έναν βιβλιογραφικό οδηγό που συναρμολόγησα: Βιβλιογραφικός Οδηγός Ποιοτικών Μεθόδων

Για πληροφορίες/ερωτήσεις/διορθώσεις, επικοινωνία στα σχόλια ή στα πεδία της επικοινωνίας.