Category Archives: παιδια

Άρθρο του Σ.Γκουγκουσκίδη: Ο Έφηβος είναι το Υποκείμενο στη Ζωή & τη Μάθησή του

Αναδημοσιεύουμε – με τη μαγική δύναμη του copy/paste – αυτό το υπέροχο άρθρο του Ψυχολόγου Σταύρου Γκουγκουσκίδη από τη Θεσσαλονίκη, για τις αλλαγές στις σχέσεις γονιών-εφήβων. 

Η σχέση των γονιών με τα έφηβα παιδιά τους παρουσιάζει στις μέρες μας αξιοσημείωτες αλλαγές σε σχέση με τα παλιότερα χρόνια. Στο παρελθόν η σχέση βασιζόταν στην απόσταση. Ο γονιός είχε και διατηρούσε μία απόσταση από τα παιδιά του. Ακόμα και στην εφηβεία. Πολλοί έφηβοι, της δικιάς μου γενιάς, για να μη μιλήσω για τις προηγούμενες, παραπονιόντουσαν ότι οι γονείς τους ήταν μακριά τους. Δεν τους στέκονταν όσο θα ήθελαν, δεν τους στήριζαν, ήταν άγνωστοι, ζούσαν παράλληλες ζωές, δεν τολμούσαν να μιλήσουν μαζί τους για προσωπικά τους θέματα. Μικρές εξαιρέσεις ήταν οι μητέρες που προσπαθούσαν, όχι και με πολύ μεγάλη επιτυχία πάντα, να καλύψουν αυτό το κενό και να προσεγγίσουν τα παιδιά τους εκπροσωπώντας σε αυτή την επαφή και τον πατέρα, ο οποίος -και από άποψη- στεκόταν μακριά. Κυριαρχούσε η αντίληψη ότι η απόσταση είναι απαραίτητη για να διατηρηθούν τα όρια και να επιβληθούν συμπεριφορές. Αρκετοί θα έχετε ακούσει την έκφραση «τα παιδιά πρέπει και λίγο να φοβούνται τους γονείς…». Η διαπαιδαγώγηση βασιζόταν σε αυτή την απόσταση.  Ο γονιός ήταν ο δυνατός, αυτός που ξέρει, αυτός που κατέχει τη γνώση και έπρεπε αυτή να περάσει, με κάποιον τρόπο, στο παιδί για να μπορέσει κάποια στιγμή να αναγνωριστεί ως ενήλικας. Η απόσταση βοηθούσε σε αυτή τη σχέση. Όσο πιο μακριά ήταν ο γονιός τόσο λιγότερο τον γνώριζε το παιδί και αυτό βοηθούσε στο να διατηρείται η εικόνα του γονιού – γνώστη.

 

Στις μέρες μας η απόσταση αυτή έχει μειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η μείωση της απόστασης έφερε πολλούς γονείς σε δύσκολη θέση. Ή μάλλον καλύτερα, τους έφερε σε μία καινούργια θέση. Μια θέση για την οποία δεν έχουν πάρει καμία εκπαίδευση. Για την παλαιότερη θέση τους, είχαν εκπαιδευτεί κατάλληλα από τους δικούς τους γονείς. («Ο πατέρας μου έτσι έκανε… η μητέρα μου έτσι έλεγε…) Για το πλησίασμα όμως που έφερε η νέα κατάσταση δεν είχαν την παραμικρή ιδέα. Κανείς δεν είχε. Στη «νέα οικογένεια» οι γονείς δεν είναι πια σίγουροι ότι το κύρος τους είναι αυτονόητο. Οι γονείς φέρονται πλέον πιο …παιδικά, ενώ τα παιδιά πιο …ενήλικα. Ωριμάζουν νωρίτερα λόγω της πρόσβασης τους σε πληροφορίες. Αντίθετα οι ενήλικες δεν μεγαλώνουν πια όσο παλιότερα, λόγω της συμμετοχής τους όλο και πιο πολύ σε εκπαιδευτικές διαδικασίες. Η μείωση της απόστασης άλλαξε τη σχέση και πλέον απαιτείται μία άλλη διαπαιδαγώγηση. Η σχέση είναι περισσότερο ισότιμη. Η νέα αυτή σχέση πρέπει να ενσωματώνει αξίες όπως ο σεβασμός, η ισοτιμία και η συνεργασία ενώ παλαιότερα χρειαζόταν κυρίως η υπακοή.

Στη σημερινή εποχή δεν μπορούμε πια να κρατήσουμε τα παιδιά μικρά με τον περιορισμό των πληροφοριών. Τα παιδιά έχουν πρόσβαση στην Πληροφορία από πολύ νωρίς. Η παιδική ηλικία τελειώνει σήμερα περίπου στα δέκα χρόνια και αρχίζει παιδαγωγικά η εφηβεία. Ο έφηβος σκέφτεται και ορίζει αυτός αν και πότε θα θελήσει κάποιος να τον διαπαιδαγωγήσει. Η διαπαιδαγώγηση με εξαναγκασμό είναι ανέφικτη. Μία κινέζικη παροιμία λέει «μπορείς να καταφέρεις να πας το άλογο στο ποτάμι, αλλά δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το εξαναγκάσεις να πιει νερό…» Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και στη σχέση των γονιών με τους έφηβους, ίσως και με τα παιδιά μικρότερων ηλικιών.

Τα παιδιά όμως χρειάζονται τη διαπαιδαγώγηση. Χρειάζονται να γνωρίζουν τα όρια των άλλων και να τα σέβονται. Ο λόγος είναι ένας και πολύ ισχυρός: Τα παιδιά έχουν δυσκολία να προβλέψουν μακροπρόθεσμα τις συνέπειες. Χρειάζονται παιδαγωγούς που να τους δείχνουν την κατεύθυνση, άσχετα με το αν θα την ακολουθήσουν ή όχι, διότι τα παιδιά έχουν δικαίωμα στον προσανατολισμό.

Η μέχρι τώρα παιδαγωγική βλέπει το παιδί ως αντικείμενο διαπαιδαγώγησης, που αν του φερθεί κανείς καλά θα γίνει σωστός ενήλικας. Ωστόσο το παιδί χρειάζεται να το εκτιμήσουμε ως υποκείμενο της ζωής και της μάθησής του.

Όλα αυτά βέβαια είναι πολύ πιο εύκολο να τα λέμε και να τα περιγράφουμε παρά να τα εφαρμόζουμε…

Θεσσαλονίκη, 2 / 11 / 2012

http://kesmeth.com/2012/11/02/%CE%BF-%CE%B5%CF%86%CE%B7%CE%B2%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CE%BA%CE%B1/

Αναβολή Ομιλίας: “Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και εκμάθηση ξένης γλώσσας”‏ (19/5)

 

Ενημέρωση: Λόγω έκτακτου προβλήματος των ομιλητών το Σάββατο 28/4, η ομιλία  “Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και εκμάθηση ξένης γλώσσας”, θα διεξαχθεί τελικά το Σάββατο 19/05/2012 στις 18:00.
Πιο αναλυτικά στην ομιλία θα εξεταστούν τα παρακάτω ζητήματα:
  • Ιδιαίτεροι τομείς δυσκολιών στην εκμάθηση των γλωσσών (η περίπτωση της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας)
  • Πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/Δυσλεξία
  • Συμβουλές-Προτάσεις προς τους γονείς
Η ομιλία απευθύνεται σε γονείς και εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν σχετικά με τις δυσκολίες και τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την εκμάθηση της ξένης γλώσσας, ιδιαίτερα σε παιδιά με Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες. Μετά την ομιλία θα ακολουθήσει συζήτηση.
Ο αριθμός θέσεων είναι περιρισμένος και γι’ αυτό η κράτηση θέσης είναι απαραίτητη. Κρατήσεις γίνονται μέχρι και την Τετάρτη 16/05/2012 (τηλ. επικοινωνίας: 2106464898). Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Σας περιμένουμε!
Οι ομιλήτές,
Μαρία Σκόκου, Ειδική Παιδαγωγός MSc
Γιώργος Κεσίσογλου,Ψυχολόγος-Οικογενειακός Θεραπευτής MSc,
Υποψήφιος Διδάκτωρ Α.Π.Θ.

Ομιλία: “Σχολική Ετοιμότητα”: πρώιμη ανίχνευση δυσκολιών και πρόγραμμα παρέμβασης

Το Κέντρο Αντιμετώπισης Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών και Συμβουλευτικής Γονέων,

Σας προσκαλεί το Σάββατο 07/04/2012  στις 18:00 στην Ομιλία με θέμα:

“Σχολική Ετοιμότητα: πρώιμη ανίχνευση δυσκολιών και πρόγραμμα παρέμβασης”.

Πιο αναλυτικά στην ομιλία θα εξεταστούν τα παρακάτω ζητήματα:

  • Ανίχνευση Δυσκολιών (Αθηνά τεστ, Άλφα τεστ)

  • Πρώιμη Παρέμβαση

  • Ψυχολογικές προεκτάσεις για το παιδί και την οικογένεια

Η ομιλία απευθύνεται σε γονείς, νηπιαγωγούς και εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν για την πρώιμη ανίχνευση πιθανών δυσκολιών, για τους τρόπους αντιμετώπισής τους και για τις ψυχολογικές παραμέτρους που προκύπτουν. Μετά την ομιλία θα ακολουθήσει συζήτηση.

Ο αριθμός θέσεων είναι περιορισμένος και γι’ αυτό η κράτηση θέσης είναι απαραίτητη.

Κρατήσεις γίνονται μέχρι και την Τετάρτη 04/04/2012

(τηλ. επικοινωνίας: 2106464898).

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Σας περιμένουμε!

Οι ομιλητές,

Μαρία Κουλούρη, Λογοθεραπεύτρια-Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Μαρία Σκόκου, Ειδική Παιδαγωγός MSc

Γιώργος Κεσίσογλου,Ψυχολόγος-Οικογενειακός Θεραπευτής MSc, Υποψήφιος Διδάκτωρ Α.Π.Θ.

Διεύθυνση: 

Αργυρουπόλεως 14,

Λυκαβηττός, Αθήνα,

11471

Ομιλία: “Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και εκμάθηση ξένης γλώσσας”

Σας προσκαλούμε στην Ομιλία που διοργανώνουμε το Σάββατο 28/01/2012 στις 6:00μμ με θέμα:
“Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και εκμάθηση ξένης γλώσσας”.
Πιο αναλυτικά στην ομιλία θα εξεταστούν τα παρακάτω ζητήματα:

  • Ιδιαίτεροι τομείς δυσκολιών στην εκμάθηση των γλωσσών (η περίπτωση της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας)
  • Πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/Δυσλεξία
  • Συμβουλές-Προτάσεις προς τους γονείς

Η ομιλία απευθύνεται σε γονείς και εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν σχετικά με τις δυσκολίες και τα προβλήματα που προκύπτουν κατα την εκμάθηση της ξένης γλώσσας, ιδιαίτερα σε παιδιά με Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες. Μετά την ομιλία θα ακολουθήσει συζήτηση.

Ο αριθμός θέσεων είναι περιρισμένος και γι’ αυτό η κράτηση θέσης είναι απαραίτητη. Κρατήσεις γίνονται μέχρι και την Δευτέρα 23/01/2012 (τηλ. επικοινωνίας: 2106464898). Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Σας περιμένουμε!

Οι ομιλητές,

Μαρία Σκόκου, Ειδική Παιδαγωγός MSc
Γιώργος Κεσίσογλου,Ψυχολόγος-Οικογενειακός Θεραπευτής MSc,
Υποψήφιος Διδάκτωρ Α.Π.Θ.


Κέντρο Αντιμετώπισης Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών και Συμβουλευτικής Γονέων

Αργυρουπόλεως 14, Λυκαβηττός τηλ: 2106464898

“Ποιος θα φέρει τη βροχή;” Κουκλοθέατρο

Το κουκλοθέατρο ‘’κουκλουβάου’’ παρουσιάζει στο Σχολείο Παιχνιδιού μια ξεχωριστή παράσταση κουκλοθεάτρου με τίτλο

«Ποιός θα φέρει τη βροχή;»

Ένα μικρό δρακάκι περιμένει με ανυπομονησία τη βροχή….

Παίζοντας με τον ήλιο, τους υδρατμούς και τα σύννεφα, ανακαλύπτει τη σοφή συνεργασία όλων των στοιχείων της φύσης, στο μεγάλο ταξίδι του νερού!

Μετά το τέλος της παράστασης, ακολουθεί πρόγραμμα θεατρικού παιχνιδιού!

Τα παιδιά με ερέθισμα το παραμύθι, καλούνται να προσεγγίσουν το φαινόμενο της βροχής μέσα από παιχνίδια ρυθμικά, μουσικοκινητικά και ανάληψης ρόλων.

Το πρόγραμμα διαρκεί 1 ώρα και 30 λεπτά.

Σας περιμένουμε όλους με χαρά, για να υποδεχθούμε τις φθινοπωρινές βροχούλες!

Ημερομηνίες παραστάσεων: Κυριακή 9,16,23,30 Οκτώβρη

Και ώρα: 12 μμ

Συντελεστές:

Παρασκευή Καρακίτσιου (Ψυχολόγος-Εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού)

Χριστίνα Στουραΐτη (Νηπιαγωγός-Παιδαγωγός εφαρμοσμένου θεάτρου)

Παιδαγωγική επιμέλεια: Μαντώ Κουρετζή

Είσοδος: 10 ευρώ

Λεπενιώτου 8, Ψυρρή

210-3235462

www.sxoleiopaixnidiou.gr

Για περισσότερες πληροφορίες: Έντυπο – Ποιος θα φέρει τη βροχή

Ψυχοθεραπεία και κοντά στο κέντρο της Αθήνας!

Από το Φθινόπωρο του 2011 οργανώσαμε τη δυνατότητα διεξαγωγής συνεδριών και στο φιλόξενο και προσεγμένο χώρο του Κέντρου Αντιμετώπισης Δυσλεξίας της Μαρίας Σκόκου, Φιλολόγου και Ειδικής Παιδαγωγού.

Το γραφείο βρίσκεται στον Λυκαβηττό, κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού “Απ. Νικολαϊδης”, σε χώρο με εύκολη πρόσβαση από τη Λεωφ. Αλεξάνδρας, κοντά στο σταθμό Αμπελοκήπων του Μετρό.

Στο χώρο μπορούμε να κανονίσουμε συνεδρίες:

  • Συμβουλευτικής Γονέων (για μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ/Υ και δυσκολίες συμπεριφοράς)
  • Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας και συμβουλευτικής με συστημική κατεύθυνση
  • Ομάδων γονέων (ήδη σχεδιάζονται)
  • Ατομικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής

Διεύθυνση: 

Αργυρουπόλεως 14,

Λυκαβηττός, 11471 

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
Για επικοινωνία, παραμένουν τα ίδια τηλέφωνα: 

2106891011 – 6981714143

Θα χαρούμε να σας καλωσορίσουμε! 

Οι γονείς και οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες…

Μερικές χρήσιμες κατευθύνσεις και πρακτικές παρεμβάσεις, επικοινωνίας και διαπαιδαγώγησης.

Λίγο πιο αναπτυγμένο κείμενο, της εισήγησής μου στην ομιλία που κάναμε προσκεκλημένοι, με τη Μ. Σκόκου, από την ΕΣΣΝΑ, στα περιφερειακά σχολικά πρωταθλήματα σκακιού. Το κείμενο των κατευθύνσεων είναι συρραφή δική μου από διάφορα κομμάτια που άντλησα από μια βιβλιογραφική έρευνα για το θέμα στο διαδίκτυο και σε άλλες πηγές, οι περισσοτερες δωρεάν προσβάσιμες. Ευχαριστώ τους συγγραφείς για την ελεύθερη δημοσίευση των κειμένων τους.

Να γνωρίζετε ότι:

  1. Δεν χρειάζεται καθόλου πανικός. Με αυτό το τρόπο, αγχώνετε περισσότερο το παιδί σας και το κάνετε να αισθάνεται περισσότερο άσχημα, νομίζοντας πως αυτό είναι υπεύθυνο για αυτό που του συμβαίνει, ή για το ότι εσείς είσαστε αγχωμένοι.

  2. Πρέπει ήρεμα και με προσχεδιασμένες κινήσεις να μαζέψετε όσο δυνατόν περισσότερη πληροφόρηση μπορείτε για τις μαθησιακές δυσκολίες. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν για όλα τα ζητήματα που σχετίζονται και οριοθετούν τη διαταραχή: αναπτυξιακά, μαθησιακά, συμπεριφορικά και συναισθηματικά.

  3. Να θυμάστε πως η δυσλεξία και τα χαρακτηριστικά που εκφράζουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες διαφέρουν από άτομο σε άτομο, γιατί η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστεί με κάποιο φάρμακο. Δεν πρόκειται να φύγουν όταν το παιδί μεγαλώσει. Ωστόσο, μπορούμε με απλούς τρόπους και δουλειά να μάθουν τα παιδιά να ζουν με τις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.

  4. Πάνω απ’όλα πρέπει να θυμάστε ότι η υποστήριξη σας, η ενθάρρυνση και κατανόηση σας είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε εκπαίδευση που μπορεί να κάνει ή να μην κάνει γι’αυτό.

  5. Να πιστεύετε στις δυνατότητές του και να επαινείτε τις προσπάθειες του. Πρέπει να ενισχύσετε την αίσθηση ότι έχει το ίδιο προσωπικά το έλεγχο και την ευθύνη για τη ζωή του, ώστε να βιώνει τις επιτυχίες του ως αποτέλεσμα κυρίως των δικών του προσπαθειών και ικανοτήτων.

  6. Να μην το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά, να κατανοήσετε και να αποδεχθείτε τη διαφορετικότητα του: Αποφεύγετε την αποτυχία στο σπίτι. Έχει αρκετή στο σχολείο. Το σπίτι πρέπει να είναι ασφαλής χώρος. Μ’αυτόν τον τρόπο επικοινωνείτε στο παιδί την αποδοχή και την εκτίμησή σας, ενισχύετε την αυτοπεποίθησή του, βοηθάτε την εσωτερική του ηρεμία, το κινητοποιείτε να πετύχει περισσότερα, ενώ ενθαρρύνετε την αυτονομία του.

  7. Να παρατηρείτε το παιδί σας και να κινητοποιείστε όταν διαπιστώνετε σημάδια μεγάλου άγχους, θυμού και ματαίωσης.

  8. Οι μαθησιακές δυσκολίες συνυπάρχουν με διάφορες μορφές προβλημάτων συμπεριφοράς, κυρίως με τη ΔΕΠ/Υ, τις διαταραχές διαγωγής και την κατάθλιψη. Τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζουν ταυτόχρονα και άλλες δυσκολίες όπως έλλειψη συγκέντρωσης και διάσπαση προσοχής, εκρήξεις θυμού, αδιαφορία για τη σχολική επίδοση και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

  9. Θα έχει πολλές απογοητεύσεις, αλλά θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτές και μπορεί να βοηθηθεί να τις αποφεύγει τις περισσότερες φορές. Χρειάζεται να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον που ενισχύει την πεποίθηση στο παιδί ότι τα λάθη και αποτυχίες δεν είναι μόνο αποδεκτές, αλλά είναι αναμενόμενα στοιχεία της ζωής, και πρέπει να τα βλέπουμε σαν ευκαιρίες για μάθηση, δηλαδή οι αποτυχίες τους μπορεί να τα οδηγήσουν στην επιτυχία.

  10. Βοήθεια να οργανωθεί.

    1. Εγκαθιδρύστε μια ρουτίνα/πρόγραμμα γι’ αυτό και προσπαθείστε να έχει λιγότερες ενοχλήσεις. Πρέπει οι γονείς να θέτουνε κάποιους κανόνες, οι οποίοι πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια.

    2. Ενθαρρύνετέ το να προχωρά σιγά.

    3. Να λέτε στα παιδιά τι να κάνουν, παρά τι να μην κάνουν. Έτσι τους δίνετε έναυσμα και κίνητρα για δράση, χωρίς να τα αποτρέπετε. Ο στόχος είναι να οικοδομήσουμε τις δυνάμεις του παιδιού, κι όχι να μεγενθύνουμε τις αδυναμίες του.

    4. Διαβάστε τους όσα περισσότερα παραμύθια και ιστορίες μπορείτε. Όταν ξεκινάτε το διάβασμα, ζητείστε τους να πουν αυτά που διάβασατε την προηγούμενη μέρα (επανάληψη), ρωτήστε τους για το τι νομίζουν ότι θα συναντήσουν παρακάτω (κρίση/πρόβλεψη), πώς θα εξελιχθεί η ιστορία.

    5. Προσπαθήστε να συσχετίζετε τα όσα μαθαίνουν με τα όσα ήδη ξέρουν και τις νέες πληροφορίες με αυτές που ήδη κατέχουν.

    6. Διαβάστε τους ποίηση και δημιουργείστε δικά σας ποιήματα με ομοιοκαταληξίες (φαντασία/ρυθμός της γλώσσας). Κάντε το να μοιάζει με ένα παιχνίδι το οποίο θα επαναλαμβάνετε συχνά.

    7. Χρησιμοποιείστε καθημερινά αντικείμενα. Ρεβίθια, φασόλια, φακές, ρύζι, ρίξτε αρκετά σ΄ένα τραπέζι και πείτε στα παιδιά να τα ξεχωρίσουν και να τα βάλουν μέσα σε αντίστοιχα χρωματιστά δοχεία (κατηγοριοποιήσεις/σύνολα). Χαράξτε ένα σχήμα σε χαρτόνι και ζητείστε τους να βάλουν σε σειρά επάνω στις γραμμές φασόλια, φακές, ρύζι. Δώστε τους ένα ψαλίδι και ζητήστε τους να κόψουν το σχήμα να το χρωματίσουν και να το κολλήσουν στο δωμάτιο τους. Κάντε το συχνά μαζί με το παιδί, διασκέδάστε μαζί του, κάντε το γελώντας.

    8. Ένα ακόμη χρήσιμο παιχνίδι είναι το γνωστό domino καθώς συσχετίζει τα σύμβολα με την αριθμητική τους αξία, την ακολουθία, την τάξη κλπ (αριθμοί/αξίες/συνδέσεις).

    9. μπορείτε να παίξετε προφορικά παιχνίδια λέξεων. Ζητείστε τους να μετρήσουν τα γράμματα από τις λέξεις που προφέρετε, να σας πουν το τρίτο, το πέμπτο γράμμα της λέξης, ρωτήστε τους τι θ’ αλλάξει σε μια λέξη αν την κάνετε στο πληθυντικό (προφορική γλωσσική επίγνωση). Μόνο να θυμάστε πως παίζετε παιχνίδι, έτσι πρέπει να είναι σύντομο και ευχάριστο ώστε να το αναζητούν.

    10. Δώστε έμφαση στις γενικές εγκυκλοπαιδικές τους γνώσεις και επεκτείνετε τα μαθήματα σε βιωματικές εμπειρίες όπου αυτό είναι εφικτό. Δώστε ευκαιρίες για οπτικοακουστική και εμπειρική/βιωματική γνώση και ενημέρωση.

    11. Πειραματιστείτε αφήνοντας τα παιδιά να μελετούν παρέα με συμμαθητές τους αν το θέλουν.

    12. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται να αμείβονται πιο συχνά, και με συνέπεια. Τόσο οι κοινωνικοί ενισχυτές (επιδοκιμασία), όσο και οι υλικές αμοιβές (παιχνίδια, ιδιαίτερη μεταχείριση και προνόμια) είναι καλό να προσφέρονται σε μεγαλύτερο βαθμό κάθε φορά που το παιδί συνεργάζεται ή έχει κάποια επιτυχία.

  11. Μη υπερφορτώνετε το πρόγραμμά τους και προσπαθήστε να κρατάτε κάποια ισορροπία στο χρόνο και τις ασχολίες τους. Χωρίστε τις έτσι ώστε να υπάρχουν εναλλαγές και διαλείμματα αλλά και να αφήνουν την αίσθηση της ολοκλήρωσης σε ότι κάνουν.

  12. Να είστε ευέλικτοι και με την συζήτηση να επιλέγετε μαζί νέους τρόπους ή παραλλαγές αυτών που ήδη χρησιμοποιείτε ώστε να έχετε καλύτερη επικοινωνία αλλά και αποτελέσματα.

  13. Να απευθύνεστε στους ειδικούς και να ενημερώνεστε αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού σας, το είδος του ειδικού παιδαγωγικού προγράμματος παρέμβασης που θα ακολουθηθεί και τις μεθόδους που θα εφαρμοστούν.

    1. Μπορείτε να προσπαθήσετε να παρέχετε, κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για το ιστορικό και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του παιδιού. Άλλωστε, γι’ αυτόν το λόγο οι ψυχολόγοι επιδιώκουν να συναντήσουν τους γονείς των παιδιών πριν από την αξιολόγηση των δυνατοτήτων και των δυσκολιών του παιδιού και να διεξάγουν μία συνέντευξη μαζί τους, ώστε να έχουν μία πρώτη εικόνα για αυτό αλλά και για το οικογενειακό περιβάλλον του.

    2. Επιπλέον θα πρέπει να ακολουθείτε με συνέπεια τις οδηγίες των ειδικών για στήριξη του προγράμματος στο σπίτι, συμβάλλοντας έτσι σε μια συντονισμένη προσπάθεια εξέλιξης του παιδιού.

    3. Τα περισσότερα προγράμματα αποκατάστασης διαρκούν από ένα μέχρι και τρία χρόνια. Προϋπόθεση επιτυχίας των, η συνέπεια στην παρακολούθηση. Τυχόν διακοπή τους ενδέχεται να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα στο παιδί

    4. Η τυχόν στασιμότητα της σχολικής επίδοσης του παιδιού ή η σχολική αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί από τους γονείς προσωπική τους αποτυχία. Τότε είναι αναγκαίο η θεραπευτική προσέγγιση να απευθύνεται όχι μόνο στο παιδί αλλά σε ολόκληρη την οικογένεια. Καλό είναι, λοιπόν, να υπάρχει συνεχής ανατροφοδότηση και συνεργασία των ειδικών προς τους γονείς.

  14. Να παρέχουν στο παιδί ευκαιρίες για εξωσχολικές δραστηριότητες, ώστε το παιδί να ανακαλύψει τα ταλέντα του, βρίσκοντας διεξόδους επιβράβευσης και χαράς.

    1. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, τέννις κλπ. Παίξτε μαζί τους, όσο πιο συχνά μπορείτε, με υπομονή. Τους βοηθάτε να συντονίσουν την σκέψη με την κίνηση. Επιδιώξτε συγκεκριμένες κινήσεις-αντιδράσεις, επαναλάβετε ξανά και ξανά την ίδια κίνηση/δράση, μέχρι που να καταλάβετε ότι έχει ενεργοποιηθεί ο “αυτόματος μηχανισμός αντίδρασης” σε σημείο που να πει ότι βαρέθηκε συνέχεια το ίδιο.

    2. Γράψτε τα παιδιά σας σε μία σχολή καράτε, judo, πολεμικών τεχνών… βοηθούν ακόμα περισσότερο στο συντονισμό και το έλεγχο των κινήσεων και των άκρων τους. Ενώ μαθαίνουν την ομαδικότητα, την πειθαρχία, τον σεβασμό σε κάποιον άλλο, την ιεραρχία. Ενθαρρύνετέ τα να πάνε σε κάποια σχολή χορού. Στο χορό και στα αθλήματα μπορούν να εκτονώσουν την συσσωρευμένη ενέργεια με εποικοδομητικό τρόπο. Αν δείτε όμως ότι ανταποκρίνονται αρνητικά σταματήστε τα αμέσως.

    3. Παίξτε μαζί σκάκι, μάθετέ τους τις κινήσεις. Θα πρέπει να επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά τις κινήσεις που κάνουν τα πιόνια ώστε να τις μάθουν καλά. Ρωτάτε τους αν τις θυμούνται, ζητείστε τους να σας διορθώνουν όταν κάνετε εσείς λάθη.

  15. Καθώς το παιδί μεγαλώνει (Γυμνάσιο – Λύκειο), καλό είναι σιγά – σιγά να αποσύρονται από δίπλα του κατά την διάρκεια της μελέτης και το παιδί να δέχεται την σωστή βοήθεια μόνο από ειδικούς. Σκοπός είναι το παιδί, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, να αυτονομηθεί και να μάθει να διαχειρίζεται μόνο του τις υποχρεώσεις του.

  16. Στο γυμνάσιο, σημαντικό ρόλο παίζει η προσωπική σχέση εκτίμησης και σεβασμού του προσώπου, και γι αυτό θα πρέπει ν’ αναζητάτε την απόλυτη αποδοχή των παιδιών. ‘Οσον αφορά την δική σας συμμετοχή, βοηθήστε τα με την οργάνωση του διαβάσματος,του προγράμματος και των πραγμάτων τους. Δίνοντας ιδέες και προτείνοντας πιθανές λύσεις , προσπαθήστε να συμμετάσχετε και όχι να επεμβαίνετε.

  17. Τα παιδιά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο χρειάζονται να εκφραστούν, ,πρέπει να εκδηλώσουν την δημιουργικότητα τους, να διοχετεύσουν την περίσσια ενέργεια τους και πάνω απ όλα πρέπει να νιώσουν σημαντικά για τους άλλους γύρω τους, ότι προσφέρουν, ότι τα καταφέρνουν, ότι μπορούν να ξεχωρίσουν. Βρείτε λοιπόν σε τι είναι καλοί, τι τους αρέσει να κάνουν και στηρίξτε τους. Αφού εξασφαλίσετε ότι κάνουν κάτι που τους αρέσει πολύ και τα καταφέρνουν το επόμενο βήμα είναι η συζήτηση.

  18. Δημιουργήστε το υπόβαθρο ώστε να μπορούν να σας εμπιστεύονται τα προβλήματά τους και σαν φίλοι οδηγήστε τους ν’ ανακαλύπτουν διεξόδους κι εναλλακτικές λύσεις σ΄ αυτά.

  19. Στη Β τάξη του Γυμνασίου καλό είναι να επισκεφτείτε μαζί με το παιδί ένα ειδικό για επαγγελματικό προσανατολισμό. Πρέπει να δουν τις δεξιότητές τους, τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά τους και να αποφασίσουν προς ποια κατεύθυνση θα βαδίσουν.

  20. Η κοινωνικότητα του παιδιού θα καθορίσει τελικά σε μεγάλο βαθμό την αυτοπεποίθησή του, τις φιλίες του, και την προσαρμογή του στη σχολική ζωή. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού θα καθορίσουν την επιτυχία του και την προσαρμογή του στη ενήλικη ζωή του.

  21. Τέλος, πρέπει να μαθαίνετε τα δικαιώματά σας σαν γονείς και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών αρχών.

    1. Δημιουργήστε καλές σχέσεις γονέων και δασκάλων.

    2. Εγκαθιδρύστε ένα δίκτυο επικοινωνίας με το σχολείο και συνεχίστε το.

    3. Αν ένας νέος δάσκαλος φτάσει στο σχολείο, πηγαίνετε να τον γνωρίσετε.

    4. Μην υποθέσετε ότι οι εκθέσεις και οι πληροφορίες αυτόματα θα περάσουν στον καθένα που τις χρειάζεται. Ευγενικά σιγουρευτείτε ότι τις έχουν πάρει.

    5. ελάτε σε επαφή με άλλους γονείς παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και συλλέξτε εμπειρίες. Υπάρχουν σύλλογοι γι’ αυτό.

 

Ποιος θα φέρει τη βροχή; Κουκλοθέατρο και θεατρικό παιχνίδι…

Μια καλή φίλη συντονίζει όλο το Μάρτιο αυτό το εργαστήριο για παιδιά, με θέμα τον κύκλο των μεταμορφώσεων του νερού, χρησιμοποιώντας κουκλοθέατρο και θεατρικό παιχνίδι.
Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να δείτε το αρχείο: εργαστήριο Leaflet.
Χώρος Διεξαγωγής: Σχολειο Παιχνιδιού, Λεπενιώτου 8, Ψυρρή
210-3235462
www.sxoleiopaixnidiou.gr

Σεμινάριο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας για τις “ΔΥΣΚΟΛΕΣ” ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (τραύμα, θύτες και άσκηση βίας, εξαρτήσεις, πένθος).

το πρώτο εκπαιδευτικό τριήμερο Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας για τη χρονιά 2010-2011 θα γίνει στη Θεσσαλονίκη στις 19-21 Νοεμβρίου

Το θέμα του εκπαιδευτικού τριημέρου είναι:  «Η Αφηγηματική Προοπτική στις “ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ”  στην Ψυχοθεραπεία (τραύμα, θύτες και άσκηση βίας, εξαρτήσεις, πένθος)» (19 Νοεμβρίου: ανοιχτή εκδήλωση, 20  Νοεμβρίου – 21 Νοεμβρίου: εκπαιδευτικό σεμινάριο).

Συγκεκριμένα το τριήμερο περιλαμβάνει:

Α. Ανοιχτή διάλεξη με θέμα: «Η αντιμετώπιση “δύσκολων” καταστάσεων στην Αφηγηματική θεραπεία: βασικές αρχές και πρακτικές» , την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010, 7.00 μ.μ -9.30 μ.μ.., στο Αμφιθέατρο Τοπογράφων στο Πολυτεχνείο, Θεσσαλονίκη.

Ο John Stillman θα παρουσιάσει τις πρωτότυπες ιδέες της Αφηγηματικής Θεραπείας που  κινητοποιούν τους ανθρώπους που βιώνουν ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις  για το ξεπέρασμα των προβλημάτων και την προώθηση προτιμώμενων κατευθύνσεων ζωής.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή στο ευρύ κοινό.

Β. Διήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο Αφηγηματικής Θεραπείας με θέμα: «Η Αφηγηματική Προοπτική στις “ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ”  στην Ψυχοθεραπεία (τραύμα, θύτες και άσκηση βίας, εξαρτήσεις, πένθος)» στις 7 Μαΐου και 8 Μαίου 2010.

Το σεμινάριο θα συντονίσει ο Αμερικάνος θεραπευτής, εκπαιδευτής-επόπτης, ερευνητής και συγγραφέας JOHN STILLMAN. Στο σεμινάριο θα έχουμε την ευκαιρία, πέρα από τη διαπραγμάτευση του θέματος, να γνωρίσουμε και τη θεραπευτική χρήση εργαλείων όπως ο πηλός, η εικονογράφηση και ο πίνακας (!!!).

Το σεμινάριο απευθύνεται σε φοιτητές και επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών επαγγελμάτων.

Για κράτηση θέσεων και μειωμένη τιμή στο σεμινάριο θα χρειαστεί να προπληρώσετε προκαταβολή 50 ευρώ μέχρι την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου.

Όσες και όσοι συμμετάσχουν στο σεμινάριο θα λάβουν ηλεκτρονικά πριν τη διενέργειά του ενημερωτικό υλικό για βασικές ιδέες της Αφηγηματικής Θεραπείας (που μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως υλικό προετοιμασίας για το σεμινάριο).

Ο JOHN STILLMAN είναι κλινικός κοινωνικός λειτουργός στο Κέντρο θεραπείας Kenwood (Kenwood Therapy Center) στη Μιννεάπολη, στις ΗΠΑ. Χρησιμοποιεί την αφηγηματική θεραπεία στην εργασία του με παιδιά, εφήβους και ενηλίκους που αντιμετωπίζουν ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων.

Έχει εκπαιδευτεί από τον ίδιο το Michael White και ήταν μέλος του πρώτου διεθνούς μεταπτυχιακού προγράμματος που προσφέρθηκε από το Dulwich Centre στην Αδελαίδα της Αυστραλίας, το 2002. Είναι μέλος του διεθνούς εκπαιδευτικού προσωπικού του Dulwich Centre και έχει παράσχει εκπαιδευτικά σεμινάρια Αφηγηματικής Θεραπείας στην Αυστραλία, το Μπαγκλαντές, το Μεξικό, τη Ρωσία, τη Σιγκαπούρη και τις ΗΠΑ. Το βιβλίο του “Narrative Therapy Trauma Manual: A PrincipleBased Approach” («Εγχειρίδιο Αφηγηματικής Θεραπείας για το Τραύμα: Μία προσέγγιση βασισμένη σε αρχές») χρησιμοποιείται στην έρευνα στις ΗΠΑ.


Πληροφορίες για το σεμινάριο: Αδάμ Χαρβάτης

Ψυχολόγος MSc, PhD

Τηλ. 6974-361096

Μail: adamharvatis@gmail.com

Εγγραφή μέχρι Παρασκευή 12 Νοεμβρίου:

180 € (για επαγγελματίες)

130 € (για φοιτητές/τριες)

Κατάθεση προκαταβολής 50 € στην τράπεζα

Εγγραφή μετά την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου:

200 € (για επαγγελματίες)

150 € (για φοιτητές/τριες)

Παρακαλούμε μετά την πληρωμή στην τράπεζα αποστείλατε στο παραπάνω email αίτηση με τα στοιχεία σας (ονοματεπώνυμο, επάγγελμα, φορέα από τον οποίο προέρχεστε – εφόσον δεν είστε ιδιώτης- καθώς και διεύθυνση, ΠΟΛΗ, τηλέφωνο και e-mail).

Αριθμ. Λογαρ. Τράπεζας:

EUR 5276-041172-065 Τράπεζα Πειραιώς

*SOS. Παρακαλούμε αναγράψτε στο καταθετήριο το όνομά σας

Λίγα λόγια για το σεμινάριο:

«Η αφηγηματική θεραπεία επιδιώκει να είναι μία κατεύθυνση στη συμβουλευτική και στην κοινοτική εργασία η οποία είναι πλήρης σεβασμού και η οποία δεν δημιουργεί ενοχή, μια κατεύθυνση η οποία βάζει στο επίκεντρο τους ανθρώπους ως ειδικούς για την ίδια τους τη ζωή…. με ικανότητες, αξίες και πεποιθήσεις που θα τους βοηθήσουν να αλλάξουν τη σχέση τους με τα προβλήματα στη ζωή τους.» (Morgan, 2000),

Η Αφηγηματική Θεραπεία είναι μια αποτελεσματική προσέγγιση εργασίας με τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα δύσκολες και προκλητικές καταστάσεις. Οι Αρχές της Αφηγηματικής Θεραπείας βοηθούν το/τη θεραπευτή/τρια να ρωτήσει τον/την ενδιαφερόμενο/η σε τι δίνει αξία στη ζωή, πώς αυτό επηρεάζεται από την προβληματική κατάσταση και τι είδους δράση θέλει να αναλάβει.

Αυτές οι αρχές αναδεικνύουν την ικανότητα του προσώπου να κάνει επιλογές στη ζωή του. Επίσης επιτρέπουν την παρουσία στη θεραπεία και άλλων προσώπων που μπορούν να βοηθήσουν τον/την ενδιαφερόμενο/η να θυμηθεί τι είναι αυτό που θεωρεί πολύτιμο για τη ζωή του/της και πώς το επιδιώκει. Επίσης οι αρχές αυτές δημιουργούν τους όρους για την εξέταση της επίδρασης κοινωνικών μηνυμάτων, πολιτιστικών πρακτικών και κοινωνικών νορμών.

Στο σεμινάριο θα παρουσιαστούν επτά αρχές της αφηγηματικής θεραπείας. Αφού υπάρξει μία αρχική κατανόηση των αρχών αυτών, θα εφαρμοστούν σε προκλητικές καταστάσεις όπως τραύμα, θρήνος, εξαρτήσεις και άσκηση βίας. Οι συμμετέχουσες/οντες θα μπορέσουν να αποκτήσουν πρακτικές δεξιότητες και ένα σύνολο αρχών που θα τους βοηθήσουν σε μελλοντικές θεραπευτικές συζητήσεις.

Στο σεμινάριο θα παρουσιαστούν:

  • Οι Επτά Αρχές της Αφηγηματικής Θεραπείας

  • Χρήση του πηλού για τη διαπραγμάτευση προκλητικών προβλημάτων

    Χρήση ενός εικονογραφημένου εγχειριδίου για τη χρήση των αφηγηματικών αρχών

Χρήση του πίνακα για την εξωτερίκευση της θεραπευτικής διαδικασίας και τη μείωση της σύγκρουσης

Συνεντεύξεις με τους/τις συμμετέχοντες/ουσες και παρουσίαση παραδειγμάτων θεραπευτικών συζητήσεων.


  • Στο σεμινάριο θα υπάρχει μετάφραση στα ελληνικά.(παρακαλούμε ενημερώστε μας έγκαιρα για τις ανάγκες μετάφρασης που έχετε ώστε να φροντίσουμε να υπάρχει άνθρωπος που θα κάνει παράλληλη μετάφραση για εσάς)

    Θα δοθεί στους συμμετέχοντες βεβαίωση από το Κέντρο Dulwich Αφηγηματικής Θεραπείας της Αυστραλίας.

    Σάββατο: 11.00 π.μ. – 7.00 μ.μ.

    Κυριακή 10.00 π.μ. -5.00 μ.μ.

    Κτίριο Τοπογράφων


FW: Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία

Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία!
Κοινή Δημόσια Δήλωση για τo Νομοσχέδιο περί Ιθαγένειας και Πολιτογράφησης Μεταναστών

Μεγάλο μέρος των σχολίων στη διαβούλευση που έχει ανοίξει το Υπουργείο Εσωτερικών στο www.opengov.gr/ypes είναι δυστυχώς αποτέλεσμα παραπληροφόρησης. Kάποτε δε προδίδουν ότι οι γράφοντες δεν έχουν καν αναγνώσει αυτό το ίδιο το νομοσχέδιο που επικρίνουν ή λασπολογούν. Η αβάσιμη κινδυνολογία περί αλλοίωσης του έθνους και περί φυλετικής διαφοροποίησης, είναι απαράδεκτη σε μια δημοκρατία και κάποτε ποινικά κολάσιμη. Μπορεί να προκαλέσει μόνο θύματα βίας, δυσανεξίας, χειραγώγησης, απογοήτευσης και ματαίωσης από όλες τις πλευρές. Μέσα στην προσπάθεια δημιουργίας πόλωσης και όξυνσης μέσα από εμπρηστικές διαστρεβλώσεις, δαιμονοποιήσεις και ρατσιστικής έμπνευσης υστερίες, ακόμα και εκείνοι που τις εκφέρουν έχουν να χάσουν. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις βρίσκονται σαφώς στο μέσο όρο (αν όχι λίγο κάτω από αυτόν) των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών και είναι εύλογες και δικαιολογημένες, όσο και επιφυλακτικές και προσεκτικές. Aξίζει λοιπόν να σημειώσουμε κάποια σημεία που χρήζουν προσοχής από ειδικούς και μη, από τους κατέχοντες πολιτικά αξιώματα αλλά και κυρίως τους απλούς πολίτες:

1- Σήμερα υπάρχει ήδη «αλλοίωση» του ‘δήμου’ στο βαθμό που για πολλά έτη εργαζόμενοι και τα παιδιά τους στη χώρα δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους ακόμα και για το πού πρέπει να μπουν κάδοι καθαριότητας ή μια παιδική χαρά.

2- Αξίζει να αναλογιστούμε τι θα λέγαμε και πώς θα αντιδρούσαμε εάν έλληνες μετανάστες για δεκαετίες στην Αμερική, τη Γερμανία κλπ. είχαν δικαίωμα (υποχρέωση) μόνο να εργάζονται και όχι να λένε τη γνώμη τους, ούτε καν για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα σε τοπικό επίπεδο. Ο κίνδυνος λοιπόν για την Ελλάδα δεν είναι εκείνος της «αλλοίωσης» της εθνική ομοιογένειας αλλά η αναβίωση ενός αποκρουστικού καθεστώτος ειλώτων και πληβείων. Στο δημοκρατικό σύστημα δεν χωρεί τέτοιος αποκλεισμός.

3- Το μεταναστευτικό και ο κώδικας ιθαγένειας έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά προβληματικά και παρωχημένα, ακριβώς επειδή καμία κυβέρνηση δεν τα άγγιξε όταν έπρεπε. Αποτέλεσμα είναι σήμερα η Ελλάδα να βρίσκεται κάτω από όλες τις χώρες της ΕΕ των 27 στις σχετικές ρυθμίσεις. Ως τέτοια σήμερα το «μεταναστευτικό» βρίσκεται ενώπιόν μας ως γόρδιος δεσμός και χρήζει ανάλογων – όσο και νηφάλιων και δημοκρατικών – λύσεων.

4- Η απόδοση ιθαγένειας στους ανθρώπους με αποδεδειγμένα ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, έχει μέγιστο όφελος πρώτα απ’όλα για το σύνολο των Ελλήνων και κατόπιν για τους πολιτογραφηθέντες. Η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν κτίσει παραγωγικά το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, εκμετάλλευσης, ολιγαρχίας και κρίσης της δημοκρατίας. Η διατήρηση μεγάλου μέρους της εργατικής δύναμης σε επισφαλή θέση έχει προφανώς αρνητική επίπτωση σε όλους τους εργαζόμενους (ασφαλιστικά-εργασιακά δικαιώματα), ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εμμέσως ή άμεσα εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.

5- Γιατί λοιπόν ακριβώς εκείνοι που θα έπρεπε να προσβλέπουν στην υπηκοότητα ή το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές για τους μετανάστες να αντιδρουν σε αυτή τη μεταρρύθμιση; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην αρκετά παλιά (και ενίοτε δύσοσμη, βλ.«Βατοπέδιο») διαπλοκή ανάμεσα σε κομμάτι της πολιτικής τάξης και τους υπερπατριώτες και τους μονοπωλητές της εθνικής ταυτότητας με το αζημίωτο. Αυτή η πολιτική ομάδα από τα όρια του ‘κέντρου’ έως την ακροδεξιά είναι και εκείνη που σήμερα, επισείοντας την ανύπαρκτη απειλή σκιάχτρο της «αλλοίωσης της εθνικής ομοιογένειας», επιδιώκει να στρέψει τους λιγότερο ισχυρούς και λιγότερο ενημερωμένους – ή απλά χειραγωγημένους. Συχνά σε αντίθεση προς τα ίδια τους τα συμφέροντα για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Ένα παράδειγμα: σε ποιον μπορεί να συμφέρει να μην έχουν δικαιώματα τα παιδιά μεταναστών όταν εισέρχονται στην αγορά εργασίας; η ευάλωτη θέση τους αποβαίνει σε βάρος ολόκληρης της νέας γενιάς ανεξαρτήτως ιθαγένειας που ανταγωνίζεται αυτό το χαμηλά αμειβόμενο και λιγότερο προστατευμένο από το νόμο εργατικό δυναμικό.

6- Η νηφάλια ρύθμιση (όπως εκείνη που πρότεινε η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου http://www.hlhr.gr) που εκτιμά την πραγματική ένταξη του πολιτογραφηθέντα στην ελληνική κοινωνία καθώς και τη δυνατότητά του να συμμετάσχει ενεργά και ουσιαστικά στην ελληνική πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές οι οποίες την διέπουν, είναι επαρκής για να κατευναστούν οι, κατά τη γνώμη μας αβάσιμοι, φόβοι ‘αυτόματης’ απόδοσης ιθαγένειας.

7- Επιπλέον το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιδέχεται ουσιαστικών βελτιώσεων που θα βοηθήσουν την εφαρμογή του στην πράξη, αποφεύγοντας ασάφειες:

– Δεν είναι σαφής η σκοπιμότητα της ρύθμισης για συμμετοχή στις τρεις πρώτες τάξεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσε να είναι οποιεσδήποτε τρεις τάξεις του Δημοτικού. Εξαιρείται επίσης ένα σημαντικό κομμάτι για το οποίο έχουν επενδυθεί δημόσιοι πόροι: οι μετανάστες που έχοντας μεταναστεύσει ανήλικοι και έχοντας φοιτήσει λίγα έτη (λιγότερα των έξι) και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποφοιτούν από ελληνικά πανεπιστήμια. Θα ήταν δοκιμη μια ρύθμιση ως εξής: “…το τέκνο αλλοδαπών που έχει φοιτήσει για έξι τουλάχιστον έτη σε ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα.”
– χρειάζεται να καλυφθούν οι περιπτώσεις γονικής μέριμνας από τρίτους (και όχι τους γονείς). Αυτό μπορεί να καταστεί σαφές και ερμηνευτικά αλλά θα βοηθούσε η διαζευκτική αναφορά “των γονέων ή των ασκούντων τη γονική μέριμνα στην Ελλάδα”.
– η παρ.2 του 1Α είναι δόκιμο να δίνει τη δυνατότητα πολιτογράφησης με την πλήρωση των προϋποθέσεων που αναφέρονται και όχι μετά από το 18ο έτος της ηλικίας των παιδιών. Εϊναι προβληματικό να τα διατηρεί στην αναμονή της απονομής αυτού του δικαιώματος για δεκαετίες (για περίοδο δηλαδή μεγαλύτερη ακόμα και για τους μη γεννηθέντες ή μεταναστεύσαντες ανήλικους στη χώρα) οδηγώντας σε διακρίσεις και δυχεραίνοντας τελικά την ίδια την εφαρμογή του νέου κώδικα ιθαγένειας στην κοινωνία.
– η ρύθμιση για νόμιμη διαμονή είναι εύλογη σε έναν κώδικα ιθαγένειας. Ωστόσο, ενόψει πολύχρονης προβληματικής πολιτικής αδειών διαμονής, πολλοί έχουν εκπέσει της νομιμότητας ή δεν έχουν συνεχή νόμιμη διαμονή όχι με δική τους ευθύνη. Μπορεί, διατηρώντας τη ρύθμιση εδώ για νόμιμη διαμονή, να προστεθεί μια μεταβατική διάταξη μόνο για την πρώτη εφαρμογή του νέου νόμου που να προβλέπει για ένα περιορισμένο χρόνο – κυρίως με στόχο τη λεγόμενη μιάμιση γενιά – τη δυνατότητα υποβολής αίτησης πολιτογράφησης μόνο με το στοιχείο της πραγματικής (και όχι αναγκαστικά συνεχούς και νόμιμης) διαμονής και των αποδεδειγμένων δεσμών με τη χώρα όπως και της ένταξης στην ελληνική κοινωνία.
– Η προϋπόθεση της εν τοις πράγμασι πενταετούς συνεχούς διαμονής μέσα από μεταβατικές διατάξεις ειδικά για την παρούσα «μιάμιση» και «δεύτερη» γενιά μεταναστών (παιδιά που μετανάστευσαν ανήλικα ή γεννήθηκαν) που έχουν βρεθεί εκτός νομιμότητας λόγω του προβληματικού συστήματος αδειών διαμονής που ισχύει έως σήμερα, είναι απαραίτητη για την πολιτογράφηση ακριβώς του δυναμικού κομματιού της νέας γενιάς που έφερε το ζήτημα της ιθαγένειας των παιδιών των μεταναστών στη δημόσια συζήτηση και νομιμοποίησε την αναγκαιότητα και σκοπιμότητα της διεύρυνσης της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη.
– ο περιορισμός του δικαιώματος του εκλέγεσθαι, ελληνική πρωτοτυπία εάν ψηφιστεί ως έχει, μπορεί να αποβεί εξαιρετικά προβληματικός στην πρακτική εφαρμογή του. Κινδυνεύει να δημιουργήσει δημότες 2 κατηγοριών, ενώ μπορεί να οδηγήσει και σε πρακτικά προβλήματα νομιμοποίησης και διαδικασίας (πχ. δυσχέρεια στον ορισμό αντιδημάρχων αλλά και νομιμοποίηση δημάρχων) εκεί όπου οι ιδανικότεροι και πλέον ψηφισμένοι σύμβουλοι μπορεί να είναι αλλοδαποί. Αν και η Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει ακόμη επικυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για τη συμμετοχή των Μεταναστών στη Δημόσια Ζωή μπορεί τουλάχιστον να μη βλάψει τη δημοκρατική της συνοχή αποδίδοντας ίσα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής στους επί μακρόν διαμένοντες (όπως άλλωστε υποδεικνύει και η σχετική οδηγία 2003/109/ΕΚ)
– To ύψος του παραβόλου πρέπει να είναι αναλογικό ως προς το κόστος των ανάλογων επιτροπών και των επιπλέον διαδικασιών που απαιτούνται. Λόγω του συμβολισμού του σε πολλές χώρες δεν είναι υψηλότερο από το χαρτόσημο για την έκδοση ενός δελτίου ταυτότητας. Εάν διατηρηθεί στα 1000 € τότε είτε λειτουργεί αποτρεπτικά, είτε με εισπρακτική λογική αφαίμαξης μιας οικογένειας, κάτι που δεν αρμόζει στην οικοδόμηση σχέσης κράτους-πολίτη και μάλιστα στην πρώτη ανάλογη συναλλαγή του υπό πολιτογράφηση με τη διοίκηση. Ως εκ τούτου το παράβολο επείγει να μειωθεί με βάση την εκτίμηση της επιβάρυνσης της διοίκησης για την εξέταση των αιτήσεων πολιτογραφησης Ένα αναλογικό παράβολο ενδέχεται να κυμαίνεται ανάμεσα στα 50-200€.

8- Αξίζει να δούμε και να διαβάσουμε προσεκτικά το νόμο. Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία.

Η ιδιότητα του πολίτη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

Το κύριο επιχείρημα όσων κινδυνολογούν επεισείοντας απειλές «αλλοίωσης» του πληθυσμού από την την ευχερέστερη απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών και τους γονείς τους είναι ότι απειλείται η εθνική «ομοιογένεια».
Αυτό το επιχείρημα αγνοεί ότι η Ελλάδα, όπως και κάθε σύγχρονο έθνος-κράτος, έχει ιδρυθεί, μετασχηματιστεί και εξελιχθεί μέσα από συγκλίσεις διαφορετικών τοπικών και περιφερειακών πολιτισμικών ταυτοτήτων και ότι ο καθένας μας κουβαλάει έναν πλούτο από εντελώς διαφορετικές εθνοτικές, συνειδησιακές και κοινωνικές ταυτότητες.
Επίσης αποκρύπτει ότι η επίκληση μιας υποτιθέμενης ενιαίας και μονολιθικής «εθνοθρησκευτικής ομοιογένειας» και μάλιστα μέσα από δεσμούς αίματος που παραμένουν ευδιάκριτοι ως ευθεία γραμμή ανά τους αιώνες, δεν είναι παρά ένας μύθος που αποτέλεσε πάντα εργαλείο αποκλεισμού και διακρίσεων με δυσμενείς συνέπειες για το συλλογικό συμφέρον και όχι μόνο για τα άμεσα και ορατά του θύματα. Αν ο μύθος αυτός ευσταθούσε, τότε η μοναδικότητα αυτής της γωνιάς της υφηλίου θα συγκέντρωνε το έκπληκτο ενδιαφέρον γενετιστών και μελετητών του DNA.
Αντιθέτως, σε κάθε ιστορική περίοδο οι κάτοικοι της επικράτειας αναγνώρισαν εαυτούς γύρω από ένα σύνολο κοινών πεποιθήσεων και, συχνά θρησκευτικής και πολιτιστικής, συνείδησης. Έτσι σε κάθε εποχή, το ‘δίκαιο του αίματος’ και η ιθαγένεια με βάση ένα κοινό ‘γένος’ δεν είναι παρά ‘δίκαιο του εδάφους΄ (πολίτες=κάτοικοι) που στη διαδικασία αναγνώρισης και οικοδόμησης μιας κοινής εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας μετατρέπεται σε δίκαιο του αίματος (πολίτες=κάτοικοι με κοινή ‘καταγωγή’ και ‘θρησκεία’).
Συχνά αυτή η ταυτότητα καθοριζόταν σε σχέση με τους άλλους και στα πλαίσια συγκρούσεων και πολέμων. Σήμερα, όπου τουλάχιστον σε αυτήν την ήπειρο, οι θρησκευτικοί πόλεμοι είναι απίθανοι, οι κάτοικοι της χώρας που επιθυμούν να ενταχθούν παραγωγικά σε μια πολιτική ενότητα και συλλογικότητα μπορούν να αναγνωριστούν γύρω από συνταγματικές αξίες της αξιοπρέπειας, της πλήρους πολιτικής και κοινωνικής συμμετοχής, τις ελευθερίες, τα δικαιώματα και το στόχο της κοινωνικής ισότητας, σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου.
Αν δούμε πώς οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναπτύξει τις δικές τους πολιτικές ιθαγένειας και πολιτογράφησης θα διαπιστώσουμε ότι οι σχεδόν όλες τους έχουν προβλέψει μια λιγότερο ή περισσότερο ευνοϊκή πρόσβαση της δεύτερης γενιάς μεταναστών στην ιθαγένεια. Η πλειοψηφία τους (2 στις 3 ευρωπαϊκές χώρες) παραχωρεί την ιθαγένεια σε όσους γεννήθηκαν στη χώρα είτε αυτόματα με τη γέννηση (25%) είτε μετά από 3 έτη (22%) ή 5 έτη (19%). Η Ελλάδα είναι πλέον η μόνη χώρα που δεν προβλέπει κάποια ειδική ρύθμιση για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς για πρόσβαση στη δυνατότητα να γίνουν έλληνες πολίτες πριν από τους γονείς τους. Ακόμα και οι υπόλοιπες χώρες με αυστηρές προϋποθέσεις (Αυστρία, Ιταλία, Κύπρος) προβλέπουν ευνοϊκότερους όρους πρόσβασης στη μακρά διαμονή και ειδικές ρυθμίσεις για τη δεύτερη γενιά).
Αντίστοιχα, ένας μεγάλος αριθμός ευρωπαϊκών χωρών (11: 41%) χορηγεί στην 1η γενιά μεταναστών την ιθαγένεια σε λιγότερα από 5-6 χρόνια και 14 χώρες σε 8-10 χρόνια.
Όταν εφαρμοστεί η πρόσφατη διακήρυξη του Πρωθυπουργού κ.Παπανδρέου δεν πρόκειται να συμβεί κάτι το συνταρακτικό, αλλά απλά η Ελλάδα θα εναρμονίσει τις πολιτικές της ιθαγένειας κάπου κοντά στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εποχή της νέας μετανάστευσης.
Ωστόσο, ακόμα και αν παραχωρηθεί η ιθαγένεια αυτή θα παραμείνει νεκρό γράμμα εάν δεν συνοδεύεται από την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων και από συμμετοχικές δομές, αντάξιες σε μια δυναμική και αναπτυσσόμενη ελληνική κοινωνία.
Γι αυτό χρειάζεται χορήγηση του καθεστώτος μακράς διαμονής στους εκατοντάδες χιλιάδες διαμένοντες πάνω από πέντε και δέκα χρόνια στην Ελλάδα – συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης «μιάμιση» γενιάς – το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές, και η ενίσχυση και συμμετοχή των οργανώσεων μεταναστών σε έναν πραγματικά δημοκρατικό δημόσιο εθνικό διάλογο για τη μετανάστευση.
Εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές: Μετά από χρόνια ξενοφοβικής μεταναστευτικής πολιτικής η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στη μικρή μειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμποδίζουν τη συμμετοχή όλων μεταναστών στη δημόσια ζωή. Στις μισές ευρωπαϊκές χώρες οι μετανάστες ψηφίζουν, ενώ στο 18% ψηφίζουν, αλλά και εκλέγονται στις τοπικές εκλογές. Η απουσία δυνατότητας συμμετοχής στις τοπικές εκλογές, αποτελεί ένα σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα κυρίως για τις χώρες εκείνες στις οποίες οι μετανάστες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι του εργατικού δυναμικού, της χειρωνακτικής εργασίας και των υπηρεσιών. Με άλλα λόγια όταν εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ζουν και εργάζονται σε μια χώρα αλλά δεν έχουν λόγο στη διαχείριση των κοινών και σε αποφάσεις που τους αφορούν τότε υπάρχει πρόβλημα. Η δημοκρατική συμβίωση απειλείται από την εκμετάλλευση ενός εργατικού δυναμικού χωρίς πολιτικά δικαιώματα – αλλά και υποχρεώσεις – και οι κοινωνικές εντάσεις καραδοκούν ως νομοτελειακή συνέπεια.
Το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο στις χώρες εκείνες όπου ούτε η ιθαγένεια χορηγείται εύκολα στους μετανάστες 1ης γενιάς. Με εξαίρεση την Τσεχία και την Πολωνία, που έχουν ανάλογα αρνητικές πολιτικές ιθαγένειας και πολιτικής συμμετοχής, αλλά δεν φιλοξενούν σημαντικούς αριθμούς μεταναστών, όλες οι υπόλοιπες χώρες σε ένα από τα δύο πεδία (ιθαγένειας ή εκλέγειν-εκλέγεσθαι σε τοπικές εκλογές) παρέχουν δικαιώματα είτε πολιτικής συμμετοχής, είτε πρόσβασης στην ιθαγένεια. Μόνον η Ελλάδα και η Κύπρος είναι απόλυτα αρνητικές, αδικαιολόγητα ως προς το βαθμό παραγωγικής συμμετοχής του μεταναστευτικού δυναμικού στην οικονομία και κοινωνία τους.
Όταν παραχωρηθεί το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες μακροχρόνιας διαμονής στην Ελλάδα η Ελλάδα απλά θα ενταχθεί στην πλειοψηφία των δημοκρατικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι μετανάστες ψηφίζουν και εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές.

Πολιτική συμμετοχή και διαβούλευση: Το πρόβλημα της Ελλάδας που ανέδειξε η έρευνα για την Ένταξη των Μεταναστών (Migration Policy Index) είναι ότι οι πολιτικές της για τη μετανάστευση δεν περιέχουν την παραμικρή διέξοδο για δημοκρατική συμμετοχή και για δικαιώματα στους μετανάστες παρά την πολυετή παραγωγική τους συμβολή στην κοινωνία και οικονομία.
Χώρες με κλειστές πολιτικές ιθαγένειας για την 1η γενιά παρέχουν ευνοϊκότερους για τη 2η γενιά, ή δίνουν τη δυνατότητα ψήφου στις τοπικές εκλογές ή για συμμετοχή σε δημόσια διαβούλευση για θέματα που τους αφορούν (μεταναστευτική πολιτική). Αντίθετα ακόμη και στο τελευταίο αυτό τομέα η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στη μειοψηφία των χωρών που δεν «ακούν» θεσμικά τους μετανάστες, αλλά και δεν χρηματοδοτούν τις οργανώσεις τους.
Όταν οι οργανώσεις μεταναστών και των δικαιωμάτων τους κληθούν να συμμετάσχουν στην Επιτροπή Κοινωνικής Ένταξης των Μεταναστών, από την οποία έως σήμερα αποκλείονται σκανδαλωδώς, χρηματοδοτώντας τις κυριότερες εξ αυτών, τότε η Ελλάδα απλά θα πράξει το αυτονόητο, όπως και η μεγάλη πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ στοχεύοντας στη δημόσια νομιμοποίηση των πολιτικών και στην κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη.
Νέες ρεαλιστικές και γενναίες πολιτικές ιθαγένειας και πολιτικής δημοκρατικής συμμετοχής των μεταναστών, τόσο με το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, όσο και με την πλήρη και ισότιμη συμμετοχή στη δημόσια ζωή και διαβούλευση για τα κοινά αγαθά και τους νόμους, δεν είναι παρά μια επιτακτικά αναγκαία ρήξη με φοβικές και ανιστόρητες μεταναστευτικές πολιτικές. Γιατί σε μια ραγδαία εξελισσόμενη και γόνιμη κοινωνία και νέα γενειά αξίζει ένα κράτος που εκτιμά και στηρίζεται στους ανθρώπινους πόρους της και δεν φοβάται να ξαναφανταστεί την πολιτική της συγκρότηση.

Πηγή στατιστικών στοιχείων: Migrant Integration Policy Index, http://www.integrationindex.eu

Οι παραπάνω διαπιστώσεις μας καλούν να στηρίξουμε με εποικοδομητική κριτική το νέο νομοσχέδιο και να προωθήσουμε την πληρέστερη κοινωνική και πολιτική ένταξη των αλλοδαπών συμπολιτών μας στην ελληνική κοινωνία και δημοκρατία.

Μίλτος Παύλου,
Διευθυντής Εθνικού Παρατηρητηρίου του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας
ΕΝΩΣΗ-ΚΕΜΟ/i-RED

Άννα Τριανταφυλλίδου,
Επίκουρη Καθηγήτρια, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης,
Κύρια Ερευνήτρια ΕΛΙΑΜΕΠ

σίγουρα όχι και τα πιο ριζοσπαστικά αιτήματα ως προς τη μετανάστευση και τη κρατική διαχείριση, αλλά και σίγουρα νηφάλιες και προοδευτικές διαπιστώσεις.

Υπογράψτε αν συμφωνείτε εδώ
Ετικέτες Technorati: , , ,