Monthly Archives: May 2011

Μήπως να αποφασίσουμε να “κατεβάσουμε ταχύτητες”; Το παράδειγμα της Ικαρίας

Να κάνουμε δηλαδή downshifting, για να μπορούμε να απολαμβάνουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, λιγότερο ή καθόλου άγχος, και μακροζωϊα; 

Ικαριώτικος χορός

από άρθρο στα “νέα του Σ/Κ”, ανακοινώνονται τα ευρήματα της επιστημονικής μελέτης του καθ. Ιατρικής κου Στεφανάδη, για τους λόγους που η Ικαρία έχει τόσους υπερήλικες, σε πολύ καλή κατάσταση

Χαµένο στοίχηµα είναιη µακροζωία για τους Ελληνες που ζουν στα αστικά κέντρα. Το «θαύµα» της Ικαρίας – το ελληνικό νησί έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως πηγή ζωής, δεδοµένου ότι οι κάτοικοί του ζουν ώς τα βαθιά γεράµατα – αποτελεί για τους επιστήµονες απόδειξη ότι η µακροβιότητα δεν κρύβεται µόνο στο DNA, αλλά και στο χαλαρό και υγιεινό lifestyle

∆ύο µελέτες που υπογράφονται από την Α’ Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστηµίου Αθηνών και δηµοσιεύθηκαν πρόσφατα στην επιστηµονική επιθεώρηση «Cardiology Research and Practice» φέρνουν στο φως τα µυστικά της µακροζωίας. 

Η οικογενειακή θαλπωρή, η συντροφικότητα, η φυσική δραστηριότητα, η µεσογειακή διατροφή και οι χαλαροί ρυθµοί είναι τα συστατικά της «συνταγής» που χαρίζει υγεία στους Ικαριώτες. Κάνοντας λοιπόν ένα βήµα παραπέρα, οι επιστήµονες υπογραµµίζουν πως η απουσία των παραγόντων αυτών στις µεγαλουπόλεις αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για την υγεία των κατοίκων τους. Το 13% των κατοίκων της Ικαρίας που συµµετείχαν στη µελέτη είχε κλείσει 80 χρόνια ζωής. Από αυτούς το 1,6% των αντρών και το 1,1% των γυναικών είχαν πατήσει τα 90. Σηµειωτέον ότι το προσδόκιµο ζωής στη χώρα µας έχει πιάσει «ταβάνι» στα 79,87 έτη ζωής, ενώ το ποσοστό του πληθυσµού άνω των 80ετών δεν ξεπερνά το 5%. 

«Εάν οι Αθηναίοι ακολουθούσαν τον τρόπο ζωής των Ικαριωτών, είναι βέβαιο ότ ιθα κέρδιζαν χρόνια ζωής, δεν είµαστε ωστόσο σε θέση να απαντήσουµε πόσα», λέει στα «ΝΕΑ» ο επικεφαλής της έρευναςκαθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστηµίου Αθηνών και διευθυντής της Α’ Πανεπιστηµιακής Καρδιολογικής Κλινικής στο Ιπποκράτειο Νοσοκοµείο Χριστόδουλος Στεφανάδης. 

Οι Ικαριώτες έχουν καταφέρει να µετατρέψουν ακόµη και την οικονοµική λιτότητα σε «µπόνους» για την υγεία τους. Το 50% των γηραιότερων κατοίκων δήλωσε ότι εισπράττει πολύ χαµηλό εισόδηµα, το οποίο δεν µπορεί να καλύψει τις ετήσιες βασικές ανάγκες τους. 

Το εύρηµα αυτό αποτελεί ερευνητικό παράδοξο, δεδοµένου ότι το προσδόκιµο ζωής είναι στενά συνδεδεµένο µε το βιοτικό επίπεδο, αλλά και τις δαπάνες υγείας. Και παρ’ όλο που οι κάτοικοι του νησιού δήλωσαν στους ερευνητές ότι αισθάνονται ξεχασµένοι από το κράτος,προσθέτοντας ότι «ζουν από τύχη», ο κ.Στεφανάδης εξηγεί ότι «το µοντέλο της Ικαρίας δείχνει ότι η ιατρική προσφέρει µεν παράταση ζωής, αλλά όχι και ποιότητα»

Με µια δεύτερη ανάγνωση φαίνεται ότι οι ισχυροί οικογενειακοί δεσµοί στο νησί καλύπτουν το οικονοµικό «κενό» – το σύνηθες στο νησί του Ανατολικού Αιγαίου είναι οι γιαγιάδες και οι παππούδες να µένουν µαζί µε τα εγγόνια τους, τα παιδιά και τους συγγενείς τους σε µικρά αλλά ιδιόκτητα σπίτια. 

Πάντως, αυτό που φαίνεταινα εξέπληξε τους επιστήµονες ήταν η απουσία στρες. Ο κ. Στεφανάδης, ο οποίος κατάγεται από την Ικαρία, παραδέχεται ότι οι δείκτες του ρολογιού δεν απασχολούν τους κατοίκους του νησιού. Φέρνει ως παράδειγµα µια ιστορία που εκτυλίχτηκ επριν από µερικά χρόνια – όταν φαρµακοποιός από µεγάλη πόλη της Ελλάδας µετακόµισε στην Ικαρία, ανοίγοντας φαρµακείο. Για αρκετές εβδοµάδες έµεινε πιστός στα ωράρια των καταστηµάτων, όµως κανένας πελάτης δεν πάτησε. «∆εν είναι οκνηροί. Εχουν µάθει να ακολουθούν το βιολογικό τους ρολόι και οι πελάτες, όπως και οι τουρίστες, προσαρµόζονται στους ρυθµούς τους»λέει ο κ. Στεφανάδης. Στην υπόλοιπη Ελλάδα ωστόσο, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Οπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα του Οικονοµικού Πανεπιστηµίου Αθηνών, επτά στους δέκα Ελληνες δηλώνουν ότι η οικονοµική κρίση έχει αυξήσει την εργασιακή ανασφάλεια που νιώθουν. 

Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι η ιδιοκτησία ακινήτου είναι ο κανόνας στη χώρα µας (το 73,2% του πληθυσµού έχει δικό του σπίτι), περισσότεροι απότους µισούς παραδέχονται ότι βιώνουν έντονο άγχος εξαιτίαςτης δόσης του δανείου και των ανεξόφλητων λογαριασµών (όπως είναι οι πιστωτικές κάρτες). Ενδειξη απουσίας άγχους στο «νησί της ζωής» είναι και το γεγονός ότι οι Ικαριώτες δεν χάνουν τον ύπνο τους: το 84% των ανδρών άνω των 80 ετών καιτο 67% των συνοµήλικων τους γυναικών ξαπλώνουν κάθε µεσηµέρι, αναζωογονώντας έτσι τον οργανισµό τους. 

Tο προσδόκιµο ζωής είναι 79,87 έτη, ενώ το 5% του πληθυσµού είναι άνω των 80

Ο µεσηµεριανός ύπνος
Παλαιότερη έρευνα που υπογράφει ο καθηγητής Επιδηµιολογίας στο Πανεπιστήµιο του Χάρβαρντ ∆ηµήτριος Τριχόπουλος έδειξε ότι όσοι επιτρέπουν στον εαυτό τους το δώρο του µεσηµεριανού ύπνου έχουν 37% λιγότερες πιθανότητες να προδοθούν από την καρδιά τους, πιθανόν γιατί µε τον τρόπο αυτό µειώνουν τα επίπεδα του στρες. 

Αυτά όµως συµβαίνουν µόνο στην Ικαρία, καθώς επιδηµιολογικές µελέτες δείχνουν ότι το 14% των Ελλήνων υποφέρει από τον εφιάλτη της αϋπνίας 
Το ψάρι είναι το αντίδοτο στην κατάθλιψη

Το 55% των Ελλήνων δηλώνει πως δεν ασκείται καθόλου ή γυµνάζεται ελάχιστα

ΣΕΙΡΑ ΕΡΕΥΝΩΝ δείχνειότι η συχνότητα της κατάθλιψης αυξάνεται µε τα χρόνια. Γιαπαράδειγµα, στην Κύπρο και κυρίως στον πληθυσµό τηςτρίτης ηλικίας το 25% των αντρών και το 35% των γυναικών εµφανίζουν έντονα συµπτώµατα κατάθλιψης (έρευνα Medis). Στην Ικαρία όµως το χαµόγελο δεν φαίνεται να σβήνει από τα πρόσωπα των κατοίκων, αφούστην κλίµακα της κατάθλιψης µε ανώτατο όριο το 15 οι άνδρες είχαν σκορ 3,1 και οι γυναίκες 4,9. 

Αντίδοτο στην κατάθλιψη,όπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία, φαίνεται ότι είναι η κοινωνικότητα και η συντροφικότητα ανάµεσα στους κατοίκους – τρόπος ζωής που περιγράφει εµπειρικά ο κ.Στεφανάδης αλλά αποτυπώνεται και ως ερευνητικό συµπέρασµα στη σχετική µελέτη. 

Οι επιστήµονες έκανανένα βήµα παραπέρα εστιάζοντας στα πιάτα των Ικαριωτών. Εκεί, εκτός από το κοινό πλέον µυστικό υγείας, που δεν είναι άλλο από τη µεσογειακή διατροφή, εντόπισαν ότι οι µακροβιότεροι της χώρας καταναλώνουν σηµαντικές ποσότητες ψαριού. Πιο συγκεκριµένα, το 32% των κατοίκων της Ικαρίας άνω των 65 ετών καταναλώνει ψάρι έως και πέντε φορές τηνεβδοµάδα, ενώ το 50% µία µεδύο φορές. Οιερευνητές ύστερα από σχετικές αναλύσεις διαπίστωσαν ότι οι λάτρεις της σαρδέλας, του γαλέου και της τσιπούρας έχουν 66% λιγότερες πιθανότητες να εµφανίσουν συµπτώµατα κατάθλιψης σε σχέση µε εκείνους που αποφεύγουν τοψάρι. 

«Εχει παρατηρηθεί ότι η κατανάλωση ψαριού δρα έµµεσα και σε κάποιο βαθµό στην πρόληψη της κατάθλιψης. Το πρώτο θύµα του στρες είναι το καρδιαγγειακό σύστηµα, το οποίο ωφελείται σηµαντικά απότα θρεπτικά συστατικά των ψαριών, ενώ παράλληλα φαίνεται ότι µειώνονται τα επίπεδα φλεγµονωδών παραγόντων. Γενικότερα φαίνεται ότι η κατανάλωση ψαριού έχει επίδραση σε εκείνους τους µηχανισµούς καταστολής της κατάθλιψης», εξηγεί στα«ΝΕΑ» η δρ. Χριστίνα Χρυσοχόου, καρδιολόγος στην Α’ Καρδιολογική Κλινική τουΠανεπιστηµίου Αθηνών στο Ιπποκράτειο. 

Αντίδοτο στην θλίψηκαι την παραίτηση φαίνεται να είναι για την τρίτη ηλικία και η σωµατική δραστηριότητα. Τι κι αν οι Ικαριώτες έχουν κλείσει ακόµη και τα 90, καθηµερινά βρίσκουν τη δύναµη να σκαλίσουν τον κήποτους και να αφιερώσουν χρόνο στην καθαριότητα του σπιτιού τους. 

Μάλιστα, το 3,3% των ανδρών και το 4,1% των γυναικών έχουν απαρνηθεί τη σύνταξη και συνεχίζουν να εργάζονται σε οικογενειακές επιχειρήσεις. 

Αντίθετα, οι περισσότεροι εργαζόµενοι και κυρίως τα στελέχη επιχειρήσεων µένουν καθηλωµένοι στις καρέκλες τους. Σύµφωνα µε έρευνα, το 55% των πολιτών δηλώνει πως δεν ασκείται καθόλου ή γυµνάζεται ελάχιστα, ενώ επτά στους δέκα παραδέχονται ότι µετακινούνται µε το αυτοκίνητο ή τη µηχανή ακόµη και για να πάνε ώς το περίπτερο. 

Στο κλαµπ των µπλε ζωνών η Ικαρία

Η ΙΚΑΡΙΑ ανήκει επισήµωςστο κλαµπ των µπλε ζωνών µακροβιότητας και (δυστυχώς για τους υπόλοιπους) τα µέλη του είναι µόλις πέντε: η Σαρδηνία, η Οκινάουα της Ιαπωνίας, η Λόµα Λίντα της Καλιφόρνιας, η Χερσόνησος Νικόγια της Κόστα Ρίκα µαζί µε την Ικαρία απαρτίζουν τη λίστα των ευλογηµένων περιοχών στον παγκόσµιο χάρτη. 

Σε αυτές τις γωνιές του κόσµου το ποσοστό των κατοίκων άνω των 90 ετών είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση µε τον µέσο όρο του δυτικού κόσµου. Αυτός είναι και ο λόγος που το ερευνητικό ενδιαφέρον παραµένει αµείωτο, αφού, όπως υπογραµµίζει ο κ. Στεφανάδης, η µακροζωία είναι απώτερος στόχος της ιατρικής. Προσθέτει ακόµη πως το επόµενο ερευνητικό βήµα είναι να µπει στο µικροσκόπιο τοDNA των κατοίκων της Ικαρίας, καθώς ισχυρίζεται ότι πιθανότατα η µακροζωία έχει και γενετική βάση, ενώ το ενδιαφέρον των επιδηµιολόγων ενισχύεται και από το γεγονός ότι τους δίνεται η δυνατότητα να µελετήσουν ένα «κλειστό περιβάλλον». 

Σε κάθε περίπτωση, οι επιστήµονες έχουν συµφωνήσει ότι παράγοντες όπως η οικογενειακή και η κοινωνική συνοχή, η απουσία του καπνίσµατος, η πλούσια σε φυτικές ίνες διατροφή, η µέτρια κατανάλωση αλκοόλ (κυρίως κρασί) και η σωµατική δραστηριότητα ενώνουν τους µακροβιότερους του πλανήτη. 

 

Προσέγγιση & Βασικές Αρχές της Θεραπευτικής Πρακτικής:

Μετά από πολύ καιρό, γράφω και αυτό το κειμενάκι που παρουσιάζει συνοπτικά την οπτική που υιοθετώ για την ψυχοθεραπεία/συμβουλευτική…

Η ιστοσελίδα μου, όπως είδατε, ονομάζεται “Δια/των/Λόγων”. Την ονόμασα έτσι, γιατί ο Λόγος – με την έννοια του Discourse, του κοινωνικοπολιτιστικού αποθέματος (και συστήματος) γλωσσικών νοημάτων, εκφορών και σημείων – είναι βασικό χαρακτηριστικό της προοπτικής μου στην ψυχοθεραπευτική πρακτική.

άλλες βασικές αρχές είναι:

  • Θεραπευτική Σχέση: Μέσα στη σχέση της θεραπείας υπάρχει αυθεντικότητα, προσοχή στο “εδώ και τώρα”, δημιουργία από κοινού ενός χώρου, συναισθηματικού και χρονικού, αναστοχασμού και επικοινωνίας, όπου η φωνή του πελάτη είναι ισότιμη, μέσα σε συνθήκες ανθρώπινης / φιλικής συν-ομιλίας, με ενσυναίσθηση & γέλιο, με στόχο τη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη.
  • Χορός: Η θεραπευτική επικοινωνία είναι σαν χορός, όπου υπάρχει σεβασμός στα όρια – επαγγελματικά – διαπροσωπικά, αλλά κυρίως στο ρυθμό του πελάτη και στο “χώρο” που κινείται.
  • Σχέσεις: Στη θεραπεία δίνω σημασία στις σχέσεις μέσα στις οποίες εντάσσεται ο άνθρωπος, τα συστήματα (οικογένεια, φίλοι, εργασία, εκπαίδευση, γειτονιά, κοινότητα), το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο προέλευσης του πελάτη, την κουλτούρα και τους οικογενειακούς μύθους μέσα στους οποίους ζει.
  • Δια-Λογος: Αναλυτική εστίαση  στα συστήματα λόγου, τις αφηγήσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιείται μέσα στη ψυχοθεραπευτική συζήτηση. Δια/του/Λόγου (discursively) γίνεται ουσιαστικά η ανθρώπινη επικοινωνία, η συμβουλευτική, η ενδυνάμωση, η θεραπεία. Όμως ο Λόγος δεν είναι ένας – ούτε με την φιλοσοφική έννοια της ανθρώπινης Ratio (λογικής), ούτε με την επικοινωνιακή έννοια – αλλά πολλοί μέσα στην κοινωνία, Λόγοι που αντιπαρατίθενται, διαλέγονται, αλληλοσυμπληρώνονται και συντίθενται μέσα και στο μυαλό των ανθρώπων, επηρεάζουν τις σκέψεις, τις πράξεις τους και τις ψυχολογικές καταστάσεις που βιώνουν. Οι Λόγοι, οι διάλογοι, οι αφηγήσεις (narratives) και οι ανθρώπινες φωνές δομούνται – κατασκευάζονται – μέσα στην κοινωνία, αλλά κυρίως μέσα στα συστήματα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, εντός των οποίων έχουν θέσεις υποκειμένου οι άνθρωποι.
  • Κριτική: “αποδόμηση” μέσα στη συζήτηση των συμπτωμάτων και των προηγούμενων διαγνώσεων και θεραπευτική επικέντρωση στις εμπειρίες και στον ψυχικό πόνο του κάθε πελάτη χωριστά, στο τι σημαίνει για τον κάθε άνθρωπο/οικογένεια που επιλέγει να απευθυνθεί σε μένα.
  • Εσωτερική Δύναμη (potentia): Σύμφωνα και με τα διδάγματα της συστημικής θεωρίας, “ο πελάτης είναι ο ειδικός” για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται ως πρόσωπο, ονομάζεται “πελάτης” (που έχει την επιλογή που θα απευθυνθεί και τη δυνατότητα απόφασης αν του ταιριάζει η θεραπεία), όχι “περιστατικό” ή “ασθενής”. Προσπαθούμε στη θεραπευτική αλληλεπίδραση να φωτίσουμε τις  εναλλακτικές προοπτικές – ιστορίες & επιλογες που έχει, τις λύσεις που έχει ήδη βρει ή γνωρίζει και έχει δοκιμάσει επιτυχώς στη ζωή του.
  • Συνργασία: Από κοινού δημιουργούμε νέες προτάσεις, λύσεις, προοπτικές θέασης του κόσμου, ερμηνείες, απορρίπτοντας το ρόλο του ειδικού/ψυχολόγου που υπαγορεύει τρόπους ζωής.
  • Κοινωνική Δικαιοσύνη: ο κάθε άνθρωπος θεωρείται κύτταρο του οικολογικού περιβάλλοντος & της κοινωνίας. Γίνεται προσπάθεια η θεραπευτική πρακτική να είναι ευαίσθητη απέναντι στη σεξουαλική, την πολιτισμική και κοινωνική διαφορετικότητα, δίνοντας έμφαση στη συνειδητοποίηση της άνισης κατανομής  της εξουσίας στην κοινωνία και πως αυτή επηρεάζει τη ζωή των πελατών.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΕΕΣΚΕΨΟ: «ΥΙΟΘΕΣΙΑ: ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ»

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
9.00 – 17.30

ΜΕ ΤΟΥΣ
FRANCESCO VADILONGA
 Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής, Διευθυντής Scuola di Specializzazione in Psicoterapia IRIS, Milano, Επιστημονικά Υπεύθυνος Servizio Specialistico di Sostegno alle Adozioni e Presa in Carico delle Crisi Adottive presso ilCentrodiTerapiadell’Adolescenza  –  MILANO

και
GLORIANA RANGONE
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, Διευθύντρια Scuola di Specializzazione in Psicoterapia IRIS, Milano,  Επιστημονικά Υπεύθυνη CentrodiTerapiadell’Adolescenza  –  MILANO

TΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ Ε.Π.Ι.Ψ.Υ.
Σωρανού του Εφεσίου 2 – 11527 Αθήνα
(πίσω από το Νοσοκομείο «ΣΩΤΗΡΙΑ») 

ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:                               50 ΕΥΡΩ*
ΜΕΛΗ ΕΕΣΣΚΕΨΟ / ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ:   40 ΕΥΡΩ*
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΘΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ

*Το κόστος συμμετοχής συμπεριλαμβάνει καφέ και ελαφρύ γεύμα

Δήλωση συμμετοχής:   hestafta@otenet.gr  ή   τηλ. 6970108087
Πληροφορίες: www.hestafta.org

Επιστημονική/οργανωτική επιτροπή: Δ. Γεωργιάδης, Κ. Θεοδωράκη, Δ. Μαγριπλής, Ν. Μαρκέτος, Β. Πομίνι, Β. Τομαράς, Κ. Χαραλαμπάκη

 

Πρόγραμμα Σεμιναρίου:

8.45 – 9.15 Εγγραφές

9.15 – 9.30 Άνοιγμα: Κ. Χαραλαμπάκη, Πρόεδρος ΔΣ ΕΕΣΣΚΕΨΟ Iva Ursini, Προεδρος SIRTS
Παρουσίαση ομιλητών: Β. Πομίνι

9.30 – 13.30 Η κατασκευή του συναισθηματικού δεσμού: Μοντέλα συναισθηματικής πρόσδεσης και στρατηγικές προσαρμογής των υιοθετημένων παιδιών.

1η ενότητα: Υιοθεσία και συναισθηματική πρόσδεση. Η κατασκευή του δεσμού

• Νέα σενάρια υιοθεσίας.

• Θεωρία συναισθηματικής πρόσδεσης και υιοθεσία.
• Η έρευνα για τη συναισθηματική πρόσδεση σε θετές οικογένειες.
• Υιοθετημένα παιδιά με αποδιοργανωμένη πρόσδεση.
• Οι αναπαραστάσεις των παιδιών.

2η ενότητα: Παρουσίαση περίπτωσης. • Τι κάνει την υιοθεσία δυσκολότερη: βίντεο με τη θετή μητέρα ενός τετράχρονου παιδιού και συζήτηση.

Συντονιστής: Δ. Γεωργιάδης

3η ενότητα:
• Ένα σχεσιακό μοντέλο.

• Η επανάληψη της εμπειρίας.
• Οι στρατηγικές των παιδιών.
• Οι απαντήσεις των γονιών.
• Η θεραπευτική αξία της υιοθεσίας.
Συντονιστής: Δ. Μαγριπλής

4η ενότητα: Η εμπλοκή των νοητικών μοντέλων στην υιοθεσία

. Συντονίστρια: Κ. Θεοδωράκη

14.30 – 17.30 Η αφηγηματική κατασκευή της ιστορίας: Η συναισθηματική αφήγηση.

1η ενότητα: Η αντανακλαστική λειτουργία στη θετή οικογένεια: Αποδοχή, κατανόηση και επεξεργασία του παρελθόντος.

• Η διερεύνηση του παρελθόντος.

• Η διάσταση της επεξεργασίας στην υιοθεσία.

• Η απόδοση νοημάτων.

• Η σημασία των πληροφοριών.

• Η αναστοχαστική λειτουργία.

• Η επαναδιαπραγμάτευση της υιοθεσίας στην κρίση της εφηβείας

2η ενότητα: Παρουσίαση περίπτωσης. • Βίντεο με έφηβη σε κρίση σχετικά με την καταγωγή της. Αξιολόγηση της διαδρομής της υιοθεσίας και των παραγόντων κινδύνου.

3η ενότητα: Παρουσίαση περίπτωσης. • Η ελλιπής επεξεργασία της εγκατάλειψης στην υιοθεσία. Βίντεο με έφηβο με διαταραχή προσωπικότητας. Αξιολόγηση της διαδρομής της υιοθεσίας και των παραγόντων κινδύνου.

Συντονίστρια: Β. Πομίνι

4η ενότητα: Η συναισθηματική αφήγηση

. • Τα στοιχεία της αφήγησης: Οι πληροφορίες, οι αναμνήσεις, οι αναπαραστάσεις του εαυτού και των άλλων (προσώπων φροντίδας).

• Οι θετοί γονείς απέναντι στην ιστορία και την καταγωγή του υιοθετημένου παιδιού. Συντονιστής: Ν. Μαρκέτος

Συμπεράσματα: Η οικολογία της υιοθεσίας. Συζητητές: Β. Πομίνι, Β. Τομαράς

 

Δήλωση συμμετοχής

 

«Εναλλακτικές πέρα από την ψυχιατρική στην πράξη»


Ομιλία του Dr. Peter Lehmann
(“Alternatives beyond psychiatry in practice”)
Διοργάνωση: “ΑΝΙΜΑ  αμκε – μκο”
Το τμήμα εκπαίδευσης της ΑΝΙΜΑ αμκε – μκο διοργανώνει την Πέμπτη 12 Μαΐου 2011 και ώρα 18:00 ομιλία του Dr. Peter Lehmann, με τίτλο «Εναλλακτικές πρακτικές πέρα από την ψυχιατρική» (μετάφραση στα αγγλικά: “Alternatives beyond psychiatry in practice”)
στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα Μερκούρη»,Αίθουσα «Οδοιπορικό», στην οδό Ηρακλειδών 66, Θησείο.
Η ομιλία πραγματοποιείται στη λήξη του 1ου εκπαιδευτικού σεμιναρίου που διοργανώνει ο φορέας με θέμα «Coming Off Psychiatric Drugs» («Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα»).
Λίγα λόγια για τον εισηγητή: Ο Dr Peter Lehmann γεννήθηκε το 1950, στο Calw της Γερμανίας. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στο Τμήμα Επιστημών Αγωγής, Κοινωνικής Εργασίας & Κοινωνικής Παιδαγωγικής από όπου αποφοίτησε το 1977. Τον ίδιο χρόνο βιώνει μια σημαντική διακοπή της βιογραφικής του πορείας που οδηγεί στην ακούσια, χωρίς δικαστική απόφαση, εισαγωγή του σε  δημόσιο Ψυχιατρείο στη Γερμανία.
Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του βίωσε μια σειρά από παραβιάσεις της σωματικής του ακεραιότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του αλλά και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Οι προσωπικές αυτές εμπειρίες τον οδήγησαν από το 1979 σε επιστημονικές και ανθρωπιστικές δράσεις κατά της ψυχιατρικής αυθαιρεσίας και στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία τόσο στη Γερμανία όσο και διεθνώς.
Από το 1980 ανέλαβε πρωτοβουλίες σε διάφορα επίπεδα για το «στήσιμο» των πρώτων ομάδων αυτοβοήθειας στο Βερολίνο, οι οποίες ανέπτυξαν γρήγορα έντονα πολιτικό αντιψυχιατρικό λόγο. Είναι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου για προστασία από την ψυχιατρική βία και τουΕυρωπαϊκού Δικτύου (πρώην) χρηστών και επιζώντων Ψυχιατρικής– ENUSP. Από το 1990 μέλος της συντακτικής επιτροπής του βρετανικού επιστημονικού περιοδικού Journal of Critical Psychology, Counselling and Psychotherapy. Από το 1994 μέχρι το 2000 μέλος του Δ.Σ. της γερμανικήςΣυνομοσπονδίας Ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία. Από το 1997 μέχρι το 1999 μέλος της ειδικής επιτροπής Mental Health Europe, ευρωπαϊκό παρακλάδι της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας για την Ψυχική Υγεία. Ιδρυτικό μέλος και συμμετοχή σε πολυάριθμες ακόμα πρωτοβουλίες. Σήμερα συγγραφέας βιβλίων, εκδότης και έμπορος βιβλίων ψυχοκοινωνικού περιεχομένου στο Βερολίνο.
Από τον Σεπτέμβριο του 2010 επίτιμος διδάκτωρ Ψυχολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.